Bolshoi Ballet Live 2016/2017

Bolshoi Ballet Live Sezon 2016–17 w Kinie Szpulka
Transmisje i retransmisje przedstawień baletowych z moskiewskiego Teatru Bolszoj

 

Teatr Bolszoj (Państwowy Akademicki Wielki Teatr Rosji) ogłosił właśnie program transmisji HD LIVE baletów w sezonie 2016–17, w ramach cyklu „Bolshoi Ballet Live”. Podobnie jak w latach ubiegłych, widzowie kin na całym świecie będą mogli obcować zarówno z baletem klasycznym na najwyższym poziomie, jak i z choreografią współczesną.

Historia moskiewskiego baletu sięga czasów carskiej Rosji (1776). Miłość rodziny carskiej do baletu zaowocowała niezwykłym rozwojem tej sztuki na dwóch najważniejszych scenach imperium – Moskwy i Petersburga. Tradycje baletowe kontynuowano w XX wieku, gdy Teatr Bolszoj stał się wizytówką całej radzieckiej sztuki baletowej. Zespół pod kierownictwem Jurija Grigorowicza, choreografa i przez ponad 30 lat dyrektora artystycznego baletu, wypracował niepowtarzalny, wręcz akrobatyczny styl.

Obecnie zespołowi baletowemu Teatru Bolszoj szefuje Makar Waziew, wcześniej dyrektor zespołów baletowych Teatru Maryjskiego w Sankt Petersburgu i mediolańskiej La Scali. Coraz częściej na scenie Bolszoj można także oglądać najsłynniejsze choreografie twórców zachodnich, od Balanchine’a po Kyliána oraz niezwykłe rekonstrukcje wielkich XIX-wiecznych baletów, olśniewające przepychem dawnej carskiej sceny.

Również dziś wirtuozeria zespołu stoi na najwyższym, czasem aż niewiarygodnym poziomie. Na jego występy baletomani wszystkich większych miast świata czekają z ogromną niecierpliwością. Dlatego też kierownictwo tej czołowej operowo-baletowej sceny Rosji zdecydowało się, wzorem The Metropolitan Opera, na organizację transmisji do kin przedstawień baletowych drogą satelitarną i w jakości HD. 

POPRZEDNIA EDYCJA: BOLSHOI BALLET LIVE 2015/2016

ZAPRASZAMY DO ZAPOZNANIA SIĘ Z HARMONOGRAMEM PROJEKCJI:

 

6 listopada 2016 godz. 16.00
JASNY POTOK

Balet komiczny w dwóch aktach.
Muzyka: Dmitrij Szostakowicz (1906-1975)
Libretto: Adrian Piotrowski i Fiodor Łopuchow
Choreografia: Aleksiej Ratmański
Obsada: Swietłana Łunkina, Michaił Łobuchin, Maria Aleksandrowa, Rusłan Skworcow, Denis Sawin, Aleksiej Łoparewicz oraz pierwsi tancerze, soliści, koryfeje i zespół baletowy oraz orkiestra Teatru Bolszoj.

Premiera niniejszej inscenizacji (w obecnej redakcji choreograficznej) Teatru Bolszoj: 18 kwietnia 2003.

Mało kto wie, że Szostakowicz, zanim zdecydował się tworzyć dla baletu, poznał sztukę tańca „od środka” jako akompaniator na próbach. To trzeci po „Złotym Wieku” i „Bołcie” („Śrubie”) balet tego wybitnego kompozytora. Pierwsza wersja w choreografii Łopuchowa została dobrze przyjęta w Leningradzie (1935), ale już na moskiewskiej scenie spotkała się z ostrą krytyką jako zbyt błaha i za mało socrealistyczna. Na scenę „Jasny Potok” powrócił dopiero w 2003 roku dzięki Aleksiejowi Ratmańskiemu. Balet opowiada komiczną historię dwóch przyjaciółek ze szkoły baletowej. Jedna z nich, Zina, mieszka i pracuje w kołchozie „Jasny Potok”, druga, zawodowa baletnica, przypadkowo przyjeżdża tam z objazdowym teatrzykiem. Aby wybadać wierność męża Ziny, kobiety na jeden wieczór zamieniają się rolami, co prowadzi do szeregu zabawnych sytuacji. W tle barwna paleta charakterystycznych postaci, przebieranki i mężczyzna na pointach!

Przedstawienie trwa około 2 godzin i 30 minut.

18 grudnia 2016 godz. 16.00
DZIADEK DO ORZECHÓW

Balet w dwóch aktach (1892)
Muzyka: Piotr Czajkowski (1840–1893)
Choreografia wg Mariusa Petipy: Jurij Grigorowicz
Obsada: Anna Nikulina jako Maria, Anastazja Sziłowa jako Fryc, Andriej Merkuriew jako radca Drosselmeyer, Denis Rodkin jako Dziadek do orzechów, Witalij Biktimirow jako Król Myszy oraz pierwsi tancerze, soliści, koryfeje, zespół baletowy, orkiestra i chór Teatru Bolszoj.

Premiera niniejszej inscenizacji na scenie Bolszoj: 12 marca 1966.

W wielu krajach nie ma Bożego Narodzenia bez gwiazdkowego spektaklu „Dziadka do orzechów”. Choć prapremiera baletu odbyła się w Petersburgu w dniu Świętego Mikołaja, 6 grudnia 1892 roku, to tradycja gwiazdkowa towarzysząca temu baletowi powstała niemal pół wieku później, w Stanach Zjednoczonych. Choć dziś, inaczej niż za czasów Czajkowskiego, spektakl ten jest kierowany głównie do młodszych widzów, to nadal pozostaje jednym z najpoważniejszych arcydzieł klasycznego baletu rosyjskiego. Oparty na opowieści modnego wówczas fantastycznego pisarza E. T. A. Hoffmanna „Dziadek do orzechów” miał wykorzystywać zainteresowanie elit petersburskich fantastyką. Tymczasem okazał się wspaniałym spektaklem familijnym. Mali widzowie odnajdą w nim baśniową historię małej Klary (w rosyjskiej wersji jest to Masza), która dzięki dobremu sercu i odwadze wyzwala spod czaru księcia zaklętego w dziadka do orzechów. To jeden z najpiękniejszych baletów z fenomenalną muzyką Czajkowskiego.

Przedstawienie trwa około 2 godzin i 10 minut.

15 stycznia 2017 godz. 16.00
ZŁOTY WIEK

Balet w dwóch aktach (1930, 1982)

 

Muzyka: Dmitrij Szostakowicz (1906-1975)
Libretto: Jurij Grigorowicz i Isaak Glikman
Choreografia: Jurij Grigorowicz
Obsada: Rusłan Skworcow jako Borys, Nina Kapcowa jako tancerka kabaretowa Rita, Michaił Łobuchin jako złodziejaszek Jaszka, Jekaterina Krysanowa jako dziewczyna Jaszki, Luśka oraz pierwsi tancerze, soliści, koryfeje, zespół baletowy i orkiestra Teatru Bolszoj.

Premiera niniejszej inscenizacji (w obecnej redakcji choreograficznej) Teatru Bolszoj: 13 października 2016.

Dzieło genialnego rosyjskiego symfonika, jednego z najwybitniejszych kompozytorów XX wieku – Dmitrija Szostakowicza. Jego pierwszy balet, „Złoty Wiek”, był w latach 30. ub. wieku przedmiotem ostrej krytyki, w końcu cenzura doprowadziła do zdjęcia go z afisza. Autor chciał pokazać w krzywym zwierciadle dwa światy: komunistyczny i kapitalistyczny. „Złoty Wiek” w swej pierwotnej wersji był polityczną satyrą na zmiany zachodzące w ówczesnej Europie, w tym na rodzący się wtedy faszyzm. Cenzorom nie spodobały się odniesienia do modnych wówczas tańców, które uznano za burżuazyjne. Balet, pełen dowcipnej muzyki zawierającej m.in. elementy zakazanego później przez komunistów jazzu, przywrócił scenie choreograf i dyrektor baletu Bolszoj Jurij Grigorowicz. Opracował na nowo libretto, akcję przeniósł w środowisko gangsterskie: Borys, przedstawiciel radzieckiej młodzieży, zakochuje się w tancerce Ricie, która na co dzień występuje w kabarecie „Złoty Wiek”.

Przedstawienie trwa około 2 godzin i 20 minut.

12 lutego 2017 godz. 16.00
JEZIORO ŁABĘDZIE

Balet w dwóch aktach, czterech scenach (1877, 1895).
Muzyka: Piotr Czajkowski (1840–1893)
Choreografia: Jurij Grigorowicz choreografia z wykorzystaniem fragmentów choreografii Mariusa Petipy, Lwa Iwanowa i Aleksandra Gorskiego.
Obsada: Swietłana Zacharowa jako Odetta / Odylia,  Jekatierina Barykina jako Księżna panująca, Denis Rodkin jako książę Zygfryd, Artemij Biełakow jako Geniusz zła (Rotbart), Aleksiej Łoparewicz jako Wychowawca księcia,Igor Cwirko jako Błazen oraz pierwsi tancerze, soliści, koryfeje, zespół baletowy i orkiestra Teatru Bolszoj.

Premiera niniejszej inscenizacji (w obecnej redakcji choreograficznej) Teatru Bolszoj: 2 marca 2001 roku.

Trudno uwierzyć, że moskiewska premiera tego baletowego przeboju okazała się całkowitą klapą (1877). Nie było to jednak to „Jezioro łabędzie”, które miłośnicy baletu uważają za arcydzieło arcydzieł. Dopiero wersja choreograficzna Mariusa Petipy z 1895 roku, zaprezentowana w Petersburgu, zdobyła poklask i do dziś istnieje na wszystkich liczących się scenach baletowych w licznych wersjach i przeróbkach. Niemal zawsze niezmienną częścią „Jeziora łabędziego” pozostają słynne „białe” akty, czyli akt II i IV, w których tancerki odgrywające role łabędzi występują w białych tiulowych spódniczkach – paczkach. Na moskiewskiej scenie „Jezioro łabędzie” pozostaje stale w repertuarze, a podwójną, arcytrudną główną rolę dobrej, zaklętej w łabędzia księżniczki Odetty i złej Odylii, córki Czarownika, wykonują kolejne pokolenia najwybitniejszych balerin: od Galiny Ułanowej, przez Maję Plisiecką, po Swietłanę Zacharową.

Przedstawienie trwa około 2 godzin 45 minut (w tym 1 przerwa).

12 marca 2017 godz. 16.00
ŚPIĄCA KRÓLEWNA

Balet-feeria w trzech aktach, pięciu obrazach z prologiem i apoteozą (1890).Muzyka: Piotr Czajkowski (1840–1893)Choreografia: Jurij Grigorowicz wg Mariusa PetipyLibretto: Iwan Wsiewołożski i Marius Petipa wg baśni Charlesa PerraultaObsada: Pierwsi tancerze, soliści, koryfeje i zespół baletowy oraz orkiestra Teatru Bolszoj. Premiera niniejszej inscenizacji (w obecnej redakcji choreograficznej) Teatru Bolszoj: 18 listopada 2011Baletowa wersja baśni Charles’a Perraulta o księżniczce Aurorze, która zasnęła na sto lat, ukłuwszy się podczas swoich szesnastych urodzin w palec zaczarowaną przez złą wróżkę igłą, to klasyk nad klasykami. Spektakl nie tylko opowiada historię śpiącej królewny, ale jest przede wszystkim pełnym uroku, barw i tanecznej wirtuozerii baletowym koncertem, wymagającym zaangażowania olbrzymiego zespołu, w tym uczniów szkoły baletowej, a także kilkudziesięciu solistów. „Śpiąca królewna” to także przedstawienie o niezwykłej urodzie plastycznej, przenoszące nas w czasy carskiej Rosji i bogatych wystawień w carskich teatrach. Oryginalną choreografię Petipy odtworzył, zarazem opracowując ją na nowo, od lat związany z moskiewskim zespołem Jurij Grigorowicz. Zgodnie z tradycją wykonawczą, według której złej i szpetnej postaci nie może wykonywać balerina, w postać złej wróżki Carabosse wciela się mężczyzna.

Przedstawienie trwa około 2 godzin i 50 minut.

2 kwietnia 2017 godz. 16.00
WIECZÓR CHOREOGRAFII WSPÓŁCZESNYCH

Muzyka: Igor Stawiński, Carl Czerny, Leonid Diesatnikow.
Choreografia: Jerome Robbins, Harald Lander, Aleksiej Ratmański
Obsada: Pierwsi tancerze, soliści, koryfeje i zespół baletowy oraz orkiestra Teatru Bolszoj.

Balet moskiewskiego Teatru Bolszoj nie chce być tylko pięknym muzeum klasycznego baletu, z jakim jest kojarzony i z którego zasłużenie słynie. Dlatego wprowadza do swego repertuaru także nowe balety oraz choreografie uznanych na całym świecie twórców współczesnych. Podczas jednego wieczoru zaprezentuje trzy dzieła takich właśnie mistrzów. Zobaczymy „The Cage” Jerome Robbinsa, wybitnego choreografa i reżysera amerykańskiego do muzyki Igora Strawińskiego oraz „Etudes” (Etiudy) Haralda Landera. Ta ostatnia choreografia jest uważana za hołd dla baletu klasycznego, od prostych ćwiczeń przy drążku po spektakularne popisy. „Russian Seasons” Aleksieja Ratmańskiego to z kolei stylizowane wariacje na temat rosyjskiego folkloru muzycznego i tanecznego – beztroskie i pełne kolorów do muzyki Leonida Diesatnikowa.

Przedstawienie trwa około 2 godzin i 40 minut.

14 maja 2017 godz. 16.00
BOHATER NASZYCH CZASÓW

Balet w dwóch aktach (2015).Muzyka: Ilja Demucki (ur.1983)
Libretto: Kirił Serebriennikow
Choreografia: Jurij Posochow
Obsada: Pierwsi tancerze, soliści, koryfeje i zespół baletowy oraz orkiestra Teatru Bolszoj.

Premiera niniejszej inscenizacji na scenie Teatru Bolszoj: 22 lipca 2015.

Carska Rosja. Młody oficer Pieczorin zostaje wysłany na Kaukaz. Bardziej niż służba pochłaniają go jednak przygody z kobietami, zarówno miejscowymi, jak i rosyjskimi damami. Znudzony, niezdolny do głębszych uczuć rani nie tylko kolejne kochanki, ale także przyjaciół i siebie samego. To opowieść obnażająca tajniki rosyjskiej, melancholijnej duszy. Sam Pieczorin stał się zresztą pierwowzorem całej galerii rosyjskich bohaterów literackich: tzw. ludzi zbędnych, znudzonych egzystencją, zimnych dandysów, bez celu w życiu. Baletowa adaptacja sławnej powieści Michaiła Lermontowa, składa się – jak i literacki pierwowzór – z kilku części: Bela, Tamań, Księżna Mary, przedstawiających różne oblicza głównej postaci. W 2016 roku spektakl został został nagrodzony az trzema Złotymi Maskami, prestiżowymi rosyjskimi nagrodami teatralnymi.

Przedstawienie trwa około 2 godzin i 45 minut.

Bilety:
40 zł normalny
35 zł ulgowy (do nabycia w kasie kina, również w przedsprzedaży)