W tym roku nominację do Łódzkich Spotkań Teatralnych otrzymał spektakl międzypokoleniowej grupy Aktorów Czytania Performatywnego i Teatru Wewnętrzna Emigracja pt. „Starość jest. Piękna”. Ten poruszający i ważny społecznie spektakl zakończył 41. edycję Łódzkich Spotkań Teatralnych (2.12.2018.).
„Starość jest. Piękna” to z jednej strony protest przeciwko wszechobecnej młodości, niezgoda na kult piękna, na pośpiech, na powierzchowność, z drugiej to refleksja na temat starości i przemijania. Na scenie spotkali się starzy i młodzi, jedni i drudzy organicznie naturalni i prawdziwi. Byli sobą w każdym słowie i geście. Reżyserka spektaklu (Kinga Zajdel-Karasińska) z wyczuciem i dużą wrażliwością poprowadziła swoich aktorów pozwalając wybrzmieć starości, z jej zmarszczkami, tembrem głosu, sposobem poruszania i młodości, z jej nerwowością, pospieszną bieganiną i brakiem uwagi. Pokazała nam, widzom, jak naturalna jest starość, jaka oswojona i piękna. Ten niezwykły spektakl niesie ze sobą najbardziej szlachetną ideę Łódzkich Spotkań – społecznego zaangażowania i mówienia własnym głosem, o własnych sprawach i na własną odpowiedzialność.
W tym roku nominację do Łódzkich Spotkań Teatralnych otrzymał spektakl międzypokoleniowej grupy Aktorów Czytania Performatywnego i Teatru Wewnętrzna Emigracja pt. „Starość jest. Piękna”. Ten poruszający i ważny społecznie spektakl zakończył 41. edycję Łódzkich Spotkań Teatralnych (2.12.2018.).
„Starość jest. Piękna” to z jednej strony protest przeciwko wszechobecnej młodości, niezgoda na kult piękna, na pośpiech, na powierzchowność, z drugiej to refleksja na temat starości i przemijania. Na scenie spotkali się starzy i młodzi, jedni i drudzy organicznie naturalni i prawdziwi. Byli sobą w każdym słowie i geście. Reżyserka spektaklu (Kinga Zajdel-Karasińska) z wyczuciem i dużą wrażliwością poprowadziła swoich aktorów pozwalając wybrzmieć starości, z jej zmarszczkami, tembrem głosu, sposobem poruszania i młodości, z jej nerwowością, pospieszną bieganiną i brakiem uwagi. Pokazała nam, widzom, jak naturalna jest starość, jaka oswojona i piękna. Ten niezwykły spektakl niesie ze sobą najbardziej szlachetną ideę Łódzkich Spotkań – społecznego zaangażowania i mówienia własnym głosem, o własnych sprawach i na własną odpowiedzialność.