Łódzki Dom Kultury

Dział Dziedzictwa Kulturowego realizuje zadania z zakresu ochrony, dokumentowania
i upowszechniania dziedzictwa kulturowego województwa łódzkiego, ze szczególnym uwzględnieniem kultury tradycyjnej, folkloru oraz sztuki ludowej.

Jego działalność wpisuje się w szerszy kontekst badań i praktyk związanych z zachowaniem dziedzictwa materialnego i niematerialnego oraz wspieraniem lokalnych systemów kulturowych.

Do podstawowych obszarów aktywności Działu należą:

• Kultywowanie i promocja folkloru oraz sztuki ludowej, rozumiane jako działania na rzecz zachowania ciągłości tradycji kulturowych oraz ich współczesnej reinterpretacji i obecności
  w przestrzeni publicznej.
• Opieka merytoryczna nad twórcami ludowymi oraz amatorskimi zespołami artystycznymi, obejmująca doradztwo, animację środowiskową oraz wspieranie procesów transmisji międzypokoleniowej.
• Inicjowanie i wspieranie lokalnych inicjatyw kulturalnych na poziomie gmin i miast regionu,
  w szczególności tych, które odwołują się do dziedzictwa lokalnego jako zasobu tożsamościowego
  i społecznego.
• Prowadzenie działań z zakresu edukacji kulturowej, ukierunkowanych na wzmacnianie kompetencji kulturowych społeczności lokalnych oraz rozwijanie świadomości dziedzictwa jako istotnego elementu kapitału społecznego.
• Dokumentowanie przejawów kultury tradycyjnej, w szczególności folkloru i sztuki ludowej, a także monitorowanie zjawisk kulturowych i funkcjonowania instytucji kultury w województwie łódzkim. Działania te mają charakter zarówno archiwizacyjny, jak i badawczy.
• Realizacja projektów związanych z dziedzictwem wielokulturowym regionu, uwzględniających historyczną i współczesną różnorodność kulturową województwa łódzkiego.
• Koordynacja Europejskie Dni Dziedzictwa w województwie łódzkim, obejmująca współpracę
  z partnerami lokalnymi oraz integrację działań promujących dziedzictwo kulturowe w skali regionalnej.

Dział Dziedzictwa Kulturowego pełni funkcję zarówno instytucji animującej życie kulturalne,
jak i ośrodka dokumentacyjno-badawczego, którego działalność koncentruje się na zachowaniu
i interpretacji dziedzictwa w jego dynamicznym, społecznym kontekście.

W tym ujęciu dziedzictwo kulturowe traktowane jest nie tylko jako zasób przeszłości, lecz także jako aktywny element współczesnych procesów tożsamościowych i kulturotwórczych.