Łódzki Dom Kultury

Galeria OGRÓD SZTUKI i Miejski Ośrodek Kultury w Konstantynowie Łódzkim serdecznie zapraszają w dniu 6 grudnia 2013 o godz. 13 na otwarcie wystawy uczestników warsztatów projektu EcoArt, który zrealizowany był przez Łódzki Dom Kultury z dotacji otrzymanej z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi.

Galeria OGRÓD SZTUKI i MOK w Konstantynowie Łódzkim serdecznie zapraszają w dniu 6 grudnia 2013 o godz. 13 na otwarcie wystawy uczestników warsztatów projektu EcoArt, który zrealizowany był przez Łódzki Dom Kultury z dotacji otrzymanej z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi.

 

Uroczyste otwarcie wystaw z udziałem uczestników warsztatów (autorów prac – w tym laureatów i wyróżnionych) i rodziców, opiekunów, nauczycieli oraz autorki ikon i zaproszonych gości w siedzibie Galerii OGRÓD SZTUKI przy ul. Jana Pawła II nr 9 w Konstantynowie Łódzkim.

 

Podczas otwarcia wystaw wystąpi KWARTET RODZINY SERWA.


Wystawa prezentowana będzie w dniach 6.12.2013-24.01.2014

PN, CZW, PT od 12.00 do 16.00

WT i ŚR od 12.00 do 18.00

 

27 listopada 2013 roku  o godz. 17.00 w Zespole
Pałacowo-Parkowym w Małkowie (Gmina Warta) odbył się wernisaż wystawy
fotograficznej „Kolory muzyki” prezentującej klimat koncertów 14.
Wędrownego Festiwalu Filharmonii Łódzkiej „Kolory Polski”.

27 listopada 2013 roku  o godz. 17.00 w  Zespole Pałacowo-Parkowym w Małkowie (Gmina Warta) odbył się wernisaż wystawy fotograficznej „Kolory muzyki” prezentującej klimat koncertów 14. Wędrownego Festiwalu Filharmonii Łódzkiej „Kolory Polski”. Małków jest kolejnym miejscem prezentowania wystawy, która  wędruje po województwie łódzkim do wybranych miejscowości festiwalowych. Podczas wernisażu odbył się koncert w wykonaniu uczniów Państwowej Szkoły Muzycznej I st. w Sieradzu.
 
Wystawa będzie prezentowana do 13 grudnia i dostępna do obejrzenia w dni powszednie w godz. 8.00-15.00. Na życzenie może być udostępniona w innych godzinach, po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym  (43/829 55 11). http://www.malkow.com.pl/

 

Wystawę przygotowała Filharmonia Łódzka im. Artura Rubinsteina.

Partnerem wystawy jest Łódzki Dom Kultury.

15 grudnia w godzinach 10.00 – 17.00 w Sali Kolumnowej odbędzie się Świąteczny Kiermasz Sztuki Ludowej i Rękodzieła. Zaproszeni
twórcy ludowi z terenu województwa łódzkiego, reprezentujący sztukę i
rękodzieło ludowe, zaoferują do sprzedaży niepowtarzalne prace:  rzeźbę,
wyroby hafciarskie, obrazy, wycinanki i karty, kwiaty z bibuły, wyroby z
wikliny i ceramiki, świąteczne pierniki, ozdoby choinkowe, ręcznie
malowane bombki i inne. Kiermaszowi towarzyszyć będą Warsztaty Tradycyjnych Ozdób Choinkowych. Zapraszamy!

 
Świąteczny Kiermasz Sztuki Ludowej i Rękodzieła 
Zaproszeni twórcy ludowi z terenu województwa łódzkiego, reprezentujący sztukę i rękodzieło ludowe, zaoferują do sprzedaży niepowtarzalne prace:  rzeźbę, wyroby hafciarskie, obrazy, wycinanki i karty, kwiaty z bibuły, wyroby z wikliny i ceramiki, świąteczne pierniki, ozdoby choinkowe, ręcznie malowane bombki i inne.
Kiermaszowi towarzyszyć będą Warsztaty Tradycyjnych Ozdób Choinkowych. Pod opieką twórców ludowych można wykonać m.in. kalinki, jeżyki, łańcuchy, „światy”, własnoręcznie przygotować kartkę świąteczną.

15 grudnia 2013 roku, godz. 10.00-17.00, Sala Kolumnowa, Łódzki Dom Kultury
Zapraszamy!

30 listopada w Kościele Akademickim Panien Dominikanek p.w. Matki Bożej Śnieżnej w Piotrkowie Trybunalskim WALNY TEATR zaprezentował spektakl w konwencji średniowiecznego, ludowego misterium pt.”Misterium Narodzenia”. Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z tego niezwykłego wydarzenia organizowanego w ramach 36. Łódzkich Spotkań Teatralnych!

30 listopada w Kościele Akademickim Panien Dominikanek p.w. Matki
Bożej Śnieżnej w Piotrkowie Trybunalskim WALNY TEATR zaprezentował
spektakl w konwencji średniowiecznego, ludowego misterium – Misterium
Narodzenia. Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z tego niezwykłego wydarzenia organizowanego w ramach 36. Łódzkich Spotkań Teatralnych!
Więcej zdjęć na naszym profilu facebookowym!

Galeria FF zaprasza na wystawę fotografii Anny Mirgos Obiekt zamknięty. Artystka koncentruje
obiektyw aparatu na tych elementach codzienności, które umykają w
niepowstrzymanym pośpiechu codziennego życia. Rejestruje przypadkowe
spotkania przedmiotów, a poprzez odpowiednie kadrowanie, światło oraz
operowanie skalą uzyskuje metaforyczne, często poetyckie obrazy, które
dzięki swej ascetyczności, sprzyjają głębszej refleksji na tematy ważne. Wystawa czynna od wtorku do soboty w godz. 14-18 do dnia 4 stycznia 2014.

Galeria FF zaprasza na wystawę Anny Mirgos Obiekt zamknięty od wtorku do soboty w godz. 14-18.


Anna Mirgos traktuje fotografię jak dowód. Odwołuje się tym do podstawowej cechy, która wyróżnia fotografię spośród innych dziedzin sztuki: możliwości zarejestrowania rzeczywistości. Artystka koncentruje obiektyw aparatu na tych elementach codzienności, które umykają w niepowstrzymanym pośpiechu codziennego życia. Rejestruje przypadkowe spotkania przedmiotów, a poprzez odpowiednie kadrowanie, światło oraz operowanie skalą uzyskuje metaforyczne, często poetyckie obrazy, które dzięki swej ascetyczności, sprzyjają głębszej refleksji na tematy ważne.

W cyklu „Mucha nie siada” Mirgos odrywa uwagę od tłumnie obleganego i bardzo popularnego Centrum Nauki Kopernik i kieruje ją w stronę mikroświata owadów, umiejscowionego w pobliskim przejściu podziemnym. Czy jest to raj na ziemi czy może piekło nie jest jednoznacznie pokazane. Pewne jest, że artystka używa tu aparatu jak soczewki wyostrzającej widzenie: pokazuje pojedyncze egzemplarze owadzich ciał, nierzadko martwych: z powyginanymi czułkami i podkurczonymi nóżkami. Duże zbliżenia niewielkich owadów, z których czyni bohaterów tej serii oraz pojawiające się w kadrze pajęcze sieci, powodują efekt wyabstrahowania ich z otoczenia. Jednak artystka utrwala tu naszą rzeczywistość, nasze bezpośrednie otoczenie.

Cykl „Ogród” powstał w „Zofiówce” – opuszczonym i zdewastowanym domu, który pierwotnie pełnił funkcję zakładu dla nerwowo i psychicznie chorych Żydów, a powstał w pierwszych latach XX w. W czasie II wojny światowej „Zofiówka” była częścią getta w Otwocku i wkrótce po likwidacji została przejęta przez niemiecką instytucję opiekuńczo-charytatywną. Po wojnie „Zofiówka” była szpitalem, w którym leczono gruźlicę, a w latach 80. zaczęto ponownie leczyć tam chorych psychicznie. „Ogród” Anny Mirgos przedstawia opuszczone, zdewastowane wnętrze budynku o niewiadomej historii. Z fotografii wyziera złowroga pustka, potęgowana przez chropowate powierzchnie ścian, z których odchodzi farba, haki, na których niegdyś zamontowane były umywalki, porzucony na podłodze wieszak. Tytułowy „Ogród” nie istnieje. Poprzez wybór takiego tytułu autorka odrywa obraz od rzeczywistości, zatraca jego obiektywność w sensie znaczeniowym, chociaż z drugiej strony, zachowuje stan istniejący w znaczeniu materialnym. Mirgos zestawia obok siebie różne materie (np. gładką taflę wody i chropowaty tynk czy łuszczącą się farbę) i stosuje tu duże kontrasty światła i cienia.

W dwóch najnowszych cyklach fotografii prezentowanych na wystawie, Mirgos podejmuje dwa odrębne zagadnienia. W pierwszym z nich, wykonanym w pracowni rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny), koncentruje się na rzeźbie człowieka, która pojawia się w różnych, nietypowych miejscach lub w niekonwencjonalnym sąsiedztwie przedmiotów, które utrwaliła artystka. Postać człowieka została tu pokazana jedynie jako wizerunek, jedna z wielu występujących w świecie brył, temat zajęć na studiach, ale kontekst w jakim się pojawia po raz kolejny kieruje uwagę odbiorcy na sprawy związane z ludzką kondycją we współczesnym świecie i filozoficzną refleksję. Na drugi cykl składają się kolorowe fotografie wykonane w nocy w sklepie z materiałami budowlanymi. Poprzez kadr i mocne światło udaje się z nich wydobyć abstrakcyjne obrazy, które nie zatracają nieco oschłego, industrialnego charakteru.

Cykle prezentowane na wystawie „Obieg zamknięty” koncentrują się na pozornie mało atrakcyjnych wycinkach otaczającej nas rzeczywistości. Mimo tego, że artystka pokazuje tematy budzące niechęć, to jednak potrafi wyeksponować je przy pomocy światła i kadru w taki sposób, że stają się one wyabstrahowanymi ze swojego ziemskiego znaczenia, zyskując tym samym uniwersalny wymiar. Nie znaczy to, że nie można interpretować je w ścisłym związku z miejscem, w którym powstały, jednak nie jest to jedyna droga odbioru. Każdą z fotografii można także odczytywać w kategoriach czysto estetycznych, koncentrując się na narzędziach, którymi dysponuje fotografia.

Obieg zamknięty jest systemem, który sam się zaspakaja. Odnosząc do tego tytuł wystawy wybrany przez artystkę można stwierdzić, że koncentruje się ona na obserwowanej rzeczywistości, która kryje w sobie szereg pytań, ale również zawiera w sobie odpowiedzi. Fotografia jest dowodem na niejednorodność, niejednoznaczność i wielowymiarowość świata, w którym żyjemy.

Wystawa czynna od wtorku do soboty w godz. 14-18 do dnia 4 stycznia 2014


Karolina Jabłońska

 

 


8 grudnia, XI MINIFESTIWAL 36. Łódzkich Spotkań Teatralnych, w
ŁDK o godz. 17.00, w sali kolumnowej wystąpi A3 TEATR z „Planem lekcji”. WSTĘP WOLNY! Zapraszamy!

 

 

Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)

 

 


 

ŁST
AKTUALNOŚCI   PROGRAM   TEATRY   SPEKTAKLE   DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM 
KONTAKT

 

XI MINIFESTIWAL dzień trzeci

 

8.12.2013 r., godz. 17.00 a3 TEATR (Kleszczele) Plan Lekcji
Łódzki Dom Kultury, ul. Traugutta 18, sala kolumnowa

8.12.2013 r., po spektaklu: 16 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Paulina Ilska

ZWIASTUN FILMOWY: A3 TEATR „Plan lekcji”

O TEATRZE
A3 – teatr różności, teatralne panopticum. Nie posługuje się tekstem w spektaklu ”Plan lekcji”, choć ten czasami pojawia się np. w przedstawieniu ”Zmysły”. Nie jest teatrem tańca, a jednak ruch łączy z muzyką, w realizacji ”Tańcz!”. Nie jest pantomimą, a gloryfikuje gest, ten najbardziej nieznaczny. Nie trzyma się linearnych historii, a aktorów wiąże siatką wzajemności; wodzi na pokuszenie humoru i zasępienia, przerysowania zwyczajności, groteski i absurdu. Przetwarza codzienność tworząc z niej kod rytuałów, niezależnych aktów, które układają się na scenie w kolejne odsłony, sekwencje. Widzom pokazuje kalejdoskop obrazów – dynamicznych i statycznych, ostrych i rozmazanych wrażliwością. Nie nazywa rzeczy do końca, pozostawia tę sferę odbiorcy.
 
A3 Teatr zawieszony jest w czasie – rozpięty między doświadczeniem ponad 18 lat aktorskiej pracy jej twórców w Teatrze Cinema, a otworzeniem się na młode pokolenie i stworzeniem miejsca pracy dla aktorów przejmujących i rozwijających metodę Minimal Art.
 
A3 Teatr wywodzi się z najlepszych aktorskich doświadczeń Darka Skibińskiego w Teatrze Cinema, z inspiracji twórczością Tadeusza Kantora, metody Stanisławskiego, malarstwa Nowosielskiego, Boltańskiego, ze starych szkiców i rycin.
 

„Plan lekcji”

reżyseria: A3 Teatr
koncepcja: Dariusz Skibiński
scenografia: Agnieszka Gierach
muzyka: Jacek Hałas
producent: Agata Rychcik – Skibiński
obsada: Dariusz Skibiñski, Jan Kochanowski, Wiktor Malinowski
Szkoła. Życie? Śmiech i jasność niepobrudzonego niczym umysłu – nie mija? Wracają oczekiwania. Radości. Strachy. Warstwowe fobie. Zbiorowe śmiechy. Wszczepione lęki nauczycieli, traumy kolegów, rozterki pierwszych miłości. Plan lekcji pulsuje. Lekcja biologii, gimnastyki,… Dzwonek nic nie kończy. Nie dzwoni. Wibruje… śmiechem wariata. Życie. Jaśniejsza strona osobowości. Nie efektownie smutne, emocjonalnie poruszające. Śmieszne dążenie do szczęścia… tłucze się po wybojach smutku i absurdu.
Spektakl nie jest o sennym marzeniu. To drgający majak z brzegu radosnego koszmaru, absurdu codzienności, lawiny przeszłych obrazów ukrytych w uniesieniu, strachu, błądzeniu. To snucie wątku, który każdemu zakończyć może się inaczej, choć każdego obrazy są takie same. To rutyna i śmieszność, kopniaki-dupniaki,… Zawiła zabawa w przywoływanie szczenięcej, szkolnej beztroski.
To opowieść złożona z ruchomych wizji, mówiona bez słów, prostym gestem, rytmem emocji. Historia pierwszych odpowiedzi i ostatnich pytań. Strachu i życiowych uniesień. Historia tego, co nas tworzy w formę obecną.

„(…) przejmująca próba odnalezienia zapomnianych emocji. Podróż trójki aktorów w głąb własnych wspomnień, gdzie fakty są bez znaczenia, zmyślenie miesza się z rzeczywistością, a emocje zastępują bicie serca. Kanapka jedzona na przerwie staje się traumatycznym przeżyciem w granicy własnej wyobraźni. To sentymentalna podróż bez banału, liryczna, wciągająca….”
Brygida Dagome, „Art. pauza”

opracowanie i redakcja tekstu: Marcin Wartalski
foto: Marcin Jagniszewski (arch. A3 Teatr)

8 grudnia, XI MINIFESTIWAL 36. Łódzkich Spotkań Teatralnych, w
ŁDK o godz. 17.00, w sali kolumnowej wystąpi A3 TEATR z „Planem lekcji”. WSTĘP WOLNY! Zapraszamy!

 

 

Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)

 

 


 

ŁST
AKTUALNOŚCI   PROGRAM   TEATRY   SPEKTAKLE   DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM 
KONTAKT

 

XI MINIFESTIWAL dzień trzeci

 

8.12.2013 r., godz. 17.00 a3 TEATR (Kleszczele) Plan Lekcji
Łódzki Dom Kultury, ul. Traugutta 18, sala kolumnowa

8.12.2013 r., po spektaklu: 16 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Paulina Ilska

ZWIASTUN FILMOWY: A3 TEATR „Plan lekcji”

O TEATRZE
A3 – teatr różności, teatralne panopticum. Nie posługuje się tekstem w spektaklu ”Plan lekcji”, choć ten czasami pojawia się np. w przedstawieniu ”Zmysły”. Nie jest teatrem tańca, a jednak ruch łączy z muzyką, w realizacji ”Tańcz!”. Nie jest pantomimą, a gloryfikuje gest, ten najbardziej nieznaczny. Nie trzyma się linearnych historii, a aktorów wiąże siatką wzajemności; wodzi na pokuszenie humoru i zasępienia, przerysowania zwyczajności, groteski i absurdu. Przetwarza codzienność tworząc z niej kod rytuałów, niezależnych aktów, które układają się na scenie w kolejne odsłony, sekwencje. Widzom pokazuje kalejdoskop obrazów – dynamicznych i statycznych, ostrych i rozmazanych wrażliwością. Nie nazywa rzeczy do końca, pozostawia tę sferę odbiorcy.
 
A3 Teatr zawieszony jest w czasie – rozpięty między doświadczeniem ponad 18 lat aktorskiej pracy jej twórców w Teatrze Cinema, a otworzeniem się na młode pokolenie i stworzeniem miejsca pracy dla aktorów przejmujących i rozwijających metodę Minimal Art.
 
A3 Teatr wywodzi się z najlepszych aktorskich doświadczeń Darka Skibińskiego w Teatrze Cinema, z inspiracji twórczością Tadeusza Kantora, metody Stanisławskiego, malarstwa Nowosielskiego, Boltańskiego, ze starych szkiców i rycin.
 

„Plan lekcji”

reżyseria: A3 Teatr
koncepcja: Dariusz Skibiński
scenografia: Agnieszka Gierach
muzyka: Jacek Hałas
producent: Agata Rychcik – Skibiński
obsada: Dariusz Skibiñski, Jan Kochanowski, Wiktor Malinowski
Szkoła. Życie? Śmiech i jasność niepobrudzonego niczym umysłu – nie mija? Wracają oczekiwania. Radości. Strachy. Warstwowe fobie. Zbiorowe śmiechy. Wszczepione lęki nauczycieli, traumy kolegów, rozterki pierwszych miłości. Plan lekcji pulsuje. Lekcja biologii, gimnastyki,… Dzwonek nic nie kończy. Nie dzwoni. Wibruje… śmiechem wariata. Życie. Jaśniejsza strona osobowości. Nie efektownie smutne, emocjonalnie poruszające. Śmieszne dążenie do szczęścia… tłucze się po wybojach smutku i absurdu.
Spektakl nie jest o sennym marzeniu. To drgający majak z brzegu radosnego koszmaru, absurdu codzienności, lawiny przeszłych obrazów ukrytych w uniesieniu, strachu, błądzeniu. To snucie wątku, który każdemu zakończyć może się inaczej, choć każdego obrazy są takie same. To rutyna i śmieszność, kopniaki-dupniaki,… Zawiła zabawa w przywoływanie szczenięcej, szkolnej beztroski.
To opowieść złożona z ruchomych wizji, mówiona bez słów, prostym gestem, rytmem emocji. Historia pierwszych odpowiedzi i ostatnich pytań. Strachu i życiowych uniesień. Historia tego, co nas tworzy w formę obecną.

„(…) przejmująca próba odnalezienia zapomnianych emocji. Podróż trójki aktorów w głąb własnych wspomnień, gdzie fakty są bez znaczenia, zmyślenie miesza się z rzeczywistością, a emocje zastępują bicie serca. Kanapka jedzona na przerwie staje się traumatycznym przeżyciem w granicy własnej wyobraźni. To sentymentalna podróż bez banału, liryczna, wciągająca….”
Brygida Dagome, „Art. pauza”

opracowanie i redakcja tekstu: Marcin Wartalski
foto: Marcin Jagniszewski (arch. A3 Teatr)

7 grudnia, XI MINIFESTIWAL 36. Łódzkich Spotkań Teatralnych, w ŁDK o godz. 18.00, w sali kolumnowej wystąpi Karbido z „Table Around Cage”. WSTĘP WOLNY! Zapraszamy!

 

Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)

 

 


 

ŁST
AKTUALNOŚCI   PROGRAM   TEATRY   SPEKTAKLE   DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM 
KONTAKT

 

XI MINIFESTIWAL dzień drugi

 

7.12.2013 r., godz. 18.00, KARBIDO (Wrocław) Table Around Cage
Łódzki Dom Kultury, ul. Traugutta 18, sala kolumnowa
7.12.2013 r., po spektaklu: 15 Otwarte Spotkanie z Artystami

prowadzenie: Marcin Wartalski

ZWIASTUN FILMOWY: KARBIDO „Table Around Cage”  

O ZESPOLE

Karbido powstało na przełomie lat 2002-2003…, jako efekt luźnej współpracy maota (CEZ) i Igora Gawlikowskiego (FORMACJA BOCHIANNI) – pracujących wówczas nad kolekcją prostych utworów na dwie gitary…
Wiosną 2003 r. do duetu dołączył perkusista Paweł Czepułkowski i już po kilkunastu próbach zdecydowaliśmy się nagrać rodzący się materiał. Studio zostało zainstalowane w piwnicach stuletniego kinoteatru. Wszystkie nagrania live realizowane były chałupniczą metodą więc na etapie miksów i postprodukcji spędziliśmy …pół roku. Dzięki temu w nagraniach pojawiali się goście – Vlad Kwaśnicki, Domenico Gavlicci czy Piotr Domiński, którzy dojeżdżając z różnych zakątków globu „podrzucali” to i owo do muzyki Karbido.
 
„W listopadzie 2004 r. skończyła nam się cierpliwość
i zamknęliśmy studio. Płyta była skończona”.
 
Co dalej? Muzyką zainteresowali się dwaj ludzie: niejaki Tomasz Sikora z zupełnie nieznanej nikomu, ultra-podziemnej oficyny Hermetyczny Garaż, oraz niejaki Kostas Georgakopulos – wokalista grupy Progrram, wówczas zawiadujący poszukującą wytwórnią Tone Industria.
 
Jako, że mr Sikora posiadał w Warszawie zaplecze studyjne do postprodukcji dźwięku i był na bieżąco z procesami wydawniczymi – samemu mając ambicje wydawnicze – któregoś razu zaproponował nam wydanie płyty w Hermetycznym Garażu. Prace nad dopięciem całości ruszyły więc w zawrotnym tempie, i tak po blisko roku od nagrań, pojawiła się na rynku debiutancka płyta Karbido pt „Karbido”.
W zależności od potrzeb danego projektu, Karbido współtworzą:
 
maot
Igor Gawlikowski
Tomasz Sikora
Peter Conradin Zumthor
Marcin Witkowski
Jacek Fedorowicz
Paweł Czepułkowski
Michał Litwiniec
 
…kompozytorzy, muzycy, twórcy video, tekściarze, aktorzy, reżyserzy, inżynierowie dżwięku, artyści wizualni, konceptualni kombinatorzy oraz ogrodnicy.
Spośród licznych prac zespołu najważniejszą i najbardziej rozpoznawalną realizacją jest „Stolik” – blisko godzinny audio-spektakl grany na specjalnym, elektroakustycznym, drewnianym stole. Ten prototypowy instrument, wymyślony i zbudowany przez muzyków grupy, powstał w 2006 r. z myślą o jednorazowym koncercie podczas konkursu nurtu OFF 27 PPA we Wrocławiu – „Stolik” zdobył wówczas nagrodę Grand Prix OFF. Rok póżniej zespół odniósł spektakularny sukces podczas Edinburgh Fringe Festival 2007, grając „Stolik” ponad dwadzieścia razy przy kompletach widowni i zdobywając wyśmienite recenzje prasy.
Do końca 2012 r. oprócz występów w kraju zespół odwiedził Czechy, Białoruś, Ukrainę, Słowację, Bułgarię, Austrię, Niemcy, Francję, Belgię, Holandię, Chorwację, Słowenię, Grecję, Hiszpanię, Irlandię, Anglię, Szkocję, Irlandię Pn., Izrael, Iran, Hong Kong i Australię, grając „Stolik” ponad 250 razy. Grupa uczestniczyła w najważniejszych światowych festiwalach teatralno-muzycznych – m.in. Musica Strassburg, World Music Days Brugge, Adelaide Fringe, VEO Valencia, Stimul Praha, Israel Festival czy Fringe World Perth Festival,podczas którego międzynarodowe jury nagrodziło „Stolik” tytułem The Best Fringe World Performance 2012.
W 2013 Karbido było gościem specjalnym prestiżowej Brooklyn Academy of Music w Nowym Jorku, inaugurując pierwszy sezon nowej sceny studyjnej.

„Table Around Cage„
występują: Paweł Czepułkowski, Igor Gawlikowski, Michał Litwiniec, maot (Marek Otwinowski)
realizacja live: Jacek Tuńczyk Fedorowicz

W najnowszym projekcie autorzy postanowili odrzucić narracyjność płynącą z teatralnych aspektów pierwotnego widowiska, na rzecz wyeksponowania walorów stołu jako instrumentu muzycznego.
Muzycy skoncentrowali się przede wszystkim na precyzyjnym opracowaniu „nowych zasad gry” oraz mniej lub bardziej szczegółowych wskazówek i ram dla improwizacji. Przewodnią inspiracją dla zespołu były prace kompozytora i teoretyka muzyki Johna Miltona Cage’a jr. (1912-1992), stąd, w miarę „projektowania” poszczególnych wydarzeń, program ewoluował w stronę artystycznego dialogu grupy Karbido z metodami kompozytorskimi Amerykanina.
W typowych dla Cage’a preparacjach instrumentów, w pracach operujących upływem czasu lub determinowanych przypadkowością, w procesach aleatorycznych kontestujących kompozycję tradycyjną – autorzy „Table Around Cage” znaleźli twórczą sugestię i zachętę. Każda z dziesięciu części koncertu jest autonomicznym utworem, procesem bądź dziełem o strukturze otwartej, każda też penetruje inne rejony dźwiękowego wszechświata, Koncert „Table Around Cage” Karbido jest wyrazem artystycznego hołdu, i jednocześnie autorefleksyjnym procesem przełamywania muzycznych przyzwyczajeń, przewartościowaniem dotychczasowych doświadczeń. Nowa odsłona „Stolika” – podobnie jak pierwsza – też jest ekscytującą podróżą w nieznane, tym razem zarówno dla widzów jak i wykonawców. Lub raczej – dla słuchaczy i autorów. Lub raczej – dla osób ciekawych. Przede wszystkim dla nich.
Projekt „Table Around Cage”został przygotowany na zaproszenie bydgoskiego klubu „Mózg”.
opracowanie i redakcja tekstu: Marcin Wartalski
foto: Pepek (Piotr Zatoń), archiwum ŁST 2006

7 grudnia, XI MINIFESTIWAL 36. Łódzkich Spotkań Teatralnych, w ŁDK o godz. 18.00, w sali kolumnowej wystąpi Karbido z „Table Around Cage”. WSTĘP WOLNY! Zapraszamy!

 

Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)

 

 


 

ŁST
AKTUALNOŚCI   PROGRAM   TEATRY   SPEKTAKLE   DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM 
KONTAKT

 

XI MINIFESTIWAL dzień drugi

 

7.12.2013 r., godz. 18.00, KARBIDO (Wrocław) Table Around Cage
Łódzki Dom Kultury, ul. Traugutta 18, sala kolumnowa
7.12.2013 r., po spektaklu: 15 Otwarte Spotkanie z Artystami

prowadzenie: Marcin Wartalski

ZWIASTUN FILMOWY: KARBIDO „Table Around Cage”  

O ZESPOLE

Karbido powstało na przełomie lat 2002-2003…, jako efekt luźnej współpracy maota (CEZ) i Igora Gawlikowskiego (FORMACJA BOCHIANNI) – pracujących wówczas nad kolekcją prostych utworów na dwie gitary…
Wiosną 2003 r. do duetu dołączył perkusista Paweł Czepułkowski i już po kilkunastu próbach zdecydowaliśmy się nagrać rodzący się materiał. Studio zostało zainstalowane w piwnicach stuletniego kinoteatru. Wszystkie nagrania live realizowane były chałupniczą metodą więc na etapie miksów i postprodukcji spędziliśmy …pół roku. Dzięki temu w nagraniach pojawiali się goście – Vlad Kwaśnicki, Domenico Gavlicci czy Piotr Domiński, którzy dojeżdżając z różnych zakątków globu „podrzucali” to i owo do muzyki Karbido.
 
„W listopadzie 2004 r. skończyła nam się cierpliwość
i zamknęliśmy studio. Płyta była skończona”.
 
Co dalej? Muzyką zainteresowali się dwaj ludzie: niejaki Tomasz Sikora z zupełnie nieznanej nikomu, ultra-podziemnej oficyny Hermetyczny Garaż, oraz niejaki Kostas Georgakopulos – wokalista grupy Progrram, wówczas zawiadujący poszukującą wytwórnią Tone Industria.
 
Jako, że mr Sikora posiadał w Warszawie zaplecze studyjne do postprodukcji dźwięku i był na bieżąco z procesami wydawniczymi – samemu mając ambicje wydawnicze – któregoś razu zaproponował nam wydanie płyty w Hermetycznym Garażu. Prace nad dopięciem całości ruszyły więc w zawrotnym tempie, i tak po blisko roku od nagrań, pojawiła się na rynku debiutancka płyta Karbido pt „Karbido”.
W zależności od potrzeb danego projektu, Karbido współtworzą:
 
maot
Igor Gawlikowski
Tomasz Sikora
Peter Conradin Zumthor
Marcin Witkowski
Jacek Fedorowicz
Paweł Czepułkowski
Michał Litwiniec
 
…kompozytorzy, muzycy, twórcy video, tekściarze, aktorzy, reżyserzy, inżynierowie dżwięku, artyści wizualni, konceptualni kombinatorzy oraz ogrodnicy.
Spośród licznych prac zespołu najważniejszą i najbardziej rozpoznawalną realizacją jest „Stolik” – blisko godzinny audio-spektakl grany na specjalnym, elektroakustycznym, drewnianym stole. Ten prototypowy instrument, wymyślony i zbudowany przez muzyków grupy, powstał w 2006 r. z myślą o jednorazowym koncercie podczas konkursu nurtu OFF 27 PPA we Wrocławiu – „Stolik” zdobył wówczas nagrodę Grand Prix OFF. Rok póżniej zespół odniósł spektakularny sukces podczas Edinburgh Fringe Festival 2007, grając „Stolik” ponad dwadzieścia razy przy kompletach widowni i zdobywając wyśmienite recenzje prasy.
Do końca 2012 r. oprócz występów w kraju zespół odwiedził Czechy, Białoruś, Ukrainę, Słowację, Bułgarię, Austrię, Niemcy, Francję, Belgię, Holandię, Chorwację, Słowenię, Grecję, Hiszpanię, Irlandię, Anglię, Szkocję, Irlandię Pn., Izrael, Iran, Hong Kong i Australię, grając „Stolik” ponad 250 razy. Grupa uczestniczyła w najważniejszych światowych festiwalach teatralno-muzycznych – m.in. Musica Strassburg, World Music Days Brugge, Adelaide Fringe, VEO Valencia, Stimul Praha, Israel Festival czy Fringe World Perth Festival,podczas którego międzynarodowe jury nagrodziło „Stolik” tytułem The Best Fringe World Performance 2012.
W 2013 Karbido było gościem specjalnym prestiżowej Brooklyn Academy of Music w Nowym Jorku, inaugurując pierwszy sezon nowej sceny studyjnej.

„Table Around Cage„
występują: Paweł Czepułkowski, Igor Gawlikowski, Michał Litwiniec, maot (Marek Otwinowski)
realizacja live: Jacek Tuńczyk Fedorowicz

W najnowszym projekcie autorzy postanowili odrzucić narracyjność płynącą z teatralnych aspektów pierwotnego widowiska, na rzecz wyeksponowania walorów stołu jako instrumentu muzycznego.
Muzycy skoncentrowali się przede wszystkim na precyzyjnym opracowaniu „nowych zasad gry” oraz mniej lub bardziej szczegółowych wskazówek i ram dla improwizacji. Przewodnią inspiracją dla zespołu były prace kompozytora i teoretyka muzyki Johna Miltona Cage’a jr. (1912-1992), stąd, w miarę „projektowania” poszczególnych wydarzeń, program ewoluował w stronę artystycznego dialogu grupy Karbido z metodami kompozytorskimi Amerykanina.
W typowych dla Cage’a preparacjach instrumentów, w pracach operujących upływem czasu lub determinowanych przypadkowością, w procesach aleatorycznych kontestujących kompozycję tradycyjną – autorzy „Table Around Cage” znaleźli twórczą sugestię i zachętę. Każda z dziesięciu części koncertu jest autonomicznym utworem, procesem bądź dziełem o strukturze otwartej, każda też penetruje inne rejony dźwiękowego wszechświata, Koncert „Table Around Cage” Karbido jest wyrazem artystycznego hołdu, i jednocześnie autorefleksyjnym procesem przełamywania muzycznych przyzwyczajeń, przewartościowaniem dotychczasowych doświadczeń. Nowa odsłona „Stolika” – podobnie jak pierwsza – też jest ekscytującą podróżą w nieznane, tym razem zarówno dla widzów jak i wykonawców. Lub raczej – dla słuchaczy i autorów. Lub raczej – dla osób ciekawych. Przede wszystkim dla nich.
Projekt „Table Around Cage”został przygotowany na zaproszenie bydgoskiego klubu „Mózg”.
opracowanie i redakcja tekstu: Marcin Wartalski
foto: Pepek (Piotr Zatoń), archiwum ŁST 2006

18 grudnia o godz. 18.00 Łódzki Dom Kultury zaprasza na JAM SESSION w Galerii Imaginarium. Będzie to kolejne z cyklicznych spotkań jazzowych zachęcających do wspólnego muzykowania utalentowanych instrumentalistów i wokalistów. Wstęp wolny!

JAM SESSION w Imaginarium, to nowa propozycja cyklicznych muzycznych spotkań w Galerii Imaginarium Łódzkiego Dom Kultury z udziałem utalentowanych artystycznie instrumentalistów. Zapraszamy zatem do udziału wszystkich chętnych, których pasja i zdolności artystyczne inspirują do wspólnego muzykowania. Pragniemy, aby spotkania jazzowe odbywały się w miejscu, gdzie promowane są sztuki wizualne, instalacje oraz artystyczna fotografia. Galeria Imaginarium, to odpowiednie miejsce do wspólnej kreacji sztuk plastycznych i „żywej” muzyki. Zapraszamy wstęp wolny.
Informacja: Ośrodek Inicjatywa Artystycznych ŁDK
tel. 797 326 227
muzyka@ldk.lodz.pl

Galeria Stara zaprasza na wystawę Made in Głowno.

 
Uczestnicy wystawy to:

Szymon Adamczewski, Agnieszka Andruszkiewicz, Marlena Lenart,
Dariusz Młynarczyk, Agnieszka Myszkowska

 
Wystawa Made in Głowno to pokaz prac artystów, których łączy to, że wszyscy są absolwentami wyższych uczelni artystycznych oraz to, że mieszkają i tworzą swe prace w jednej miejscowości. Dotychczas projekt  pod tą samą nazwą pokazywany był dwukrotnie w galerii Bank&DM w Głownie (2012, 2013). Artyści-autorzy wystawy to: Agnieszka Andruszkiewicz (papiery czerpane), Agnieszka Myszkowska (akwarele, ilustracje książkowe), Marlena Lenart (malarstwo), Szymon Adamczewski (malarstwo, grafika) oraz Dariusz Młynarczyk (malarstwo). Reprezentują oni skrajnie różne kierunki zainteresowań artystycznych, dlatego też widz nie zetknie się na wystawie z monotonią, lecz z różnorodnością form i technik zastosowanych w zaprezentowanych pracach. Ogólnie w pokazie czuć dużą energię, gdyż wszyscy wystawiający artyści to twórcy ciągle poszukujący, twórcy, dla których doświadczenia przeszłości na bieżąco uzupełniane są nowymi wartościami wynikającymi z wrażliwej obserwacji współczesnego świata, a także zmian zachodzących w sztuce. Wystawie, poza gospodarzem – Łódzkim Domem Kultury patronuje galeria Bank&DM z Głowna, od 2011 roku prowadzona przez Bank Spółdzielczy w Głownie oraz Dariusza Młynarczyka, galeria, dzięki której spotkania artystów stają się pretekstem między innymi do organizacji wystaw Made in Głowno. 

wystawa czynna od wtorku do soboty do dnia 20 grudnia 2013 w godz. 14–18

 

11 grudnia o godz. 9.00 w Sali Kolumnowej Łódzkiego Domu Kultury odbędą się eliminacje regionalne do XX Międzynarodowego Festiwalu Kolęd i Pastorałek im. Ks. Kazimierza Szwarlika z udziałem solistów, duetów, zespołów instrumentalno-wokalnych, wokalnych oraz chórów z województwa Łódzkiego. Przedsięwzięcie jest organizowane w ramach Regionalnej Otwartej Sceny Artystycznej.

6 grudnia, w ramach ostatniego, XI MINIFESTIWALU 36. Łódzkich Spotkań Teatralnych, w Łódzkim Domu Kultury zaprezentowane zostaną dwa spektakle: o godz. 18.00, w sali 323 „Lekcja” Teatru PST i o godz. 20.00 w sali kolumnowej „Brzydal” Stowarzyszenia Teatralnego Chorea / Teatru Tańca PRO. WSTĘP WOLNY! Zapraszamy!

 

 

 Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)

 

 


 

ŁST
AKTUALNOŚCI   PROGRAM   TEATRY   SPEKTAKLE   DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM 
KONTAKT

 

XI MINIFESTIWAL dzień pierwszy

 

6.12.2013., godz. 18.00 TEATR PST (Łódź) Eugene Ionesco Lekcja
Łódzki Dom Kultury, ul. Traugutta 18, sala 323

6.12.2013 r., po spektaklu: 13 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Paulina Ilska

6.12.2013 r., godz. 20.00 Stowarzyszenie Teatralne Chorea / Teatr Tańcas PRO (Łódź) „Brzydal”
Łódzki Dom Kultury, ul. Traugutta 18, sala kolumnowa

6.12.2013 r., po spektaklu: 14 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Marcin Wartalski
INFORMACJE o ZESPOŁACH i SPEKTAKLACH

TEATR PST
Działa w Ośrodku Teatralnym ŁDK od września 2008 roku. Pracuje w oparciu o metody wielkich twórców systemów aktorskich: Konstantego Siergiejewicza Stanisławskiego, Michaiła Czechowa, którzy postawili sobie za cel uwypuklenie prawdy w wypowiedzi scenicznej. Zespół realizuje to w myśl następującej opowieści… Każe się adeptce sztuki aktorskiej zagrać sytuację, w której szuka ona wpiętej w kurtynę szpilki (nie wiadomo w którym miejscu). Dziewczę pokazuje całą gamę min, gestów, westchnień, wściubia nos we fałdy – no po prostu, wypisz, wymaluj, kreskówka Warner Bros. Następnie każe się dziewczęciu pójść do garderoby. W tym czasie na scenie nie dzieje się zupełnie nic. Prosi się dziewczę ponownie i wciska mu się kit, że przed chwilą w kurtynę naprawdę została wpięta szpilka i że ona kategorycznie musi ją znaleźć, bo to ważny test jej zdolności itd. Dziewczę szuka więc – z takim zapałem, tak szczerze i autentycznie, z taką prawdą w oczach i gestach, tak sugestywnie, że oczu od niej oderwać nie można!

PST jest teatrem małych form, otwarty na pomysły z zewnatrz. Do współpracy zaprasza wszystkich, którzy mają pomysł na własne zaistnienie na scenie i chcą zrealizować swój projekt we współpracy z teatrem, pod kierownictwem doświadczonego instruktora.

„Lekcja”

reżyseria: Przemysław Sowa
występują: Anna Bieżyńska, Kuba Lisiak, Zuzanna Zawadzka
czas trwania: 50 minut

Ile jest jeden i jeden? Nie wiem, panie profesorze! Nie mogę, panie profesorze! Lepiej by pan zrobił, gdyby pan nie zaczynał z panienką od arytmetyki. Widzi pan, już się zaczyna, to objaw! Konflikt pokoleń? Głęboko skrywane wielkie namiętności? Czy może po prostu coś… absurdalnego? Nieustanna przepychanka między profesorem, uczennicą i służącą. Musicie to zobaczyć!!!


Biurko. Za biurkiem On: Wszechwładny Profesor-Wilkołak z marsową miną i w okularach. Po drugiej stronie: my-drżący ze strachu, niepewni swojej przyszłości. Jakże często śnią nam się takie koszmary jeszcze długo po ukończeniu szkoły. Aktorzy grający w „Lekcji” mają to prawie codziennie. Anna Bieżyńska, będąca w spektaklu uczennicą, jest tegoroczną maturzystką.
Z drugiej strony spróbujmy jednak wcielić się w postać profesora, który codziennie widzi przed sobą szeroko otwarte, niewinne i nic nierozumiejące oczy. Ionesco znał takie sytuacje. Przez pewien czas był nauczycielem języka francuskiego w liceum. To pewnie wtedy powstała w nim myśl zemsty. Chociażby na papierze. Młodzi adepci sztuki teatralnej prowadzeni przez Przemka Sowę, bawią się nieźle słowem i sytuacją, zdając się wciągać w tę zabawę publiczność. Powoli, obserwując walkę między profesorem a uczennicą, zaczynamy sekundować uczestnikom pojedynku i chyba bardziej jednak profesorowi. Rozumiejąc jego szaleństwo, też mamy ochotę sięgnąć po jakieś narzędzie zbrodni. Na szczęście, dzięki świetnej grze aktorskiej, zamiast horroru, obserwujemy, co najwyżej owianą szczyptą czarnego humoru, groteskę.

STOWARZYSZENIE TAETARLNE CHOREA / TEATR TAŃCA PRO

J. A. Biedrzycki razem z Magdaleną Paszkiewicz (Teatr Tańca PRO, który na co dzień działa w Ośrodku Teatralnym Łódzkiego Domu Kultury) stworzyli wspólnie 3 projekty Teatralne.

Spektakle Teatru Tańca PRO są autorskimi projektami członków Teatru, a ich materię stanowi unikalne połączenie tańca, ruchu nieformalnego i gestu, kreacja postaci scenicznej oraz budowa relacji między aktorami-tancerzami, mające na celu stworzenie własnego języka komunikacji z widzem. Tancerze PRO pracują w oparciu o technikę tańca współczesnego, improwizację strukturalną i contact improvisation. Zespół realizuje również przedsięwzięcia we współpracy z innymi teatrami: Teatr ART.51, Dziewięćsił,Pracownia Fizyczna, Teatr Kilku Osób, Teatrami: Chorea, Kijo.

„Brzydal” – spektakl na motywach Charlesa Baudelaire’a, Isidore Lucien Ducasse


reżyseria: Magdalena Paszkiewicz, Janusz Adam Biedrzycki
choreografia: Adam Janusz Biedrzycki

scenografia, wizualizacje: Anna Świderska, stroje: Anna Raczkowska

muzyka: Jakub Pałys, Milena Kranik

tancerze / aktorzy: Adrianna Binkowska, Michalina Pietrzak, Ewa Otomańska, Aleksandra Ziomek, Aleksandra Kacprzak, Żaneta Mrozik, Piotr Fraszyński, Damian Kukiałka, Janek Tarasiewicz, Tomek Kowalski, Marek Szczepański, Milena Kranik (muzyk), Jakub Pałys (muzyk)

czas trwania: 45 min

organizator projektu: Fabryka Sztuki w Łodzi

 

Z inicjatywy Janusza Adama Biedrzyckiego (aktora Teatru Chorea) w październiku 2012 roku został rozpoczęty projekt Brzydal. Adam zaprosił do współpracy Magdalenę Paszkiewicz (aktorka Teatru Tańca PRO) oraz zebrał grupę młodych ludzi, chętnych do pracy nad spektaklem. Jak mówi: Z niektórymi spotkaliśmy się tworząc projekt Oratorium Dance Project. Następnie po warsztatach, które odbywały się w ramach projektu Fabryki Sztuki UWAGA Człowiek! NapięciaMiasta wyłonił się cały zespół realizujący spektakl. I tak pod egidą Stowarzyszenia Teatralnego Chorea powstał spektakl Brzydal.


Czy jesteś, Piękno, z nieba czy też z piekła rodem?

Charles Baudelaire


Brzydal drzemie w każdym z nas… Tak czy nie? Ten spektakl nie jest akademickim dyskursem na temat brzydoty, ani nie ma ambicji jej definiowania. Jest wynikiem obserwacji skażenia, zbrukania, kontaminacji piękna i brzydoty w życiu codziennym. Spektakl wynika z krzywego zwierciadła mass mediów, które deformuje nam mózgi i mordy oraz wysysa z nas poczucie własnej wartości, w zamian oferując zastrzyk masowego plastyku. Kanony tworzące ludzką karykaturę to nasz współczesny teatr osobliwości, terapia szokowa kończąca się umieraniem wartości i wegetacją na własne życzenie. Niech buty Louis Vuitton, przedłużone rzęsy czy brak ręki nie determinują naszego postrzegania drugiego człowieka. Bo kto jest bez skazy niech…!!!

Projekt realizowany ze środków Urzędu Miasta Łodzi w ramach Stypendium Artystycznego Janusza Adama Biedrzyckiego oraz w ramach programu UwagaCzłowiek NapięciaMiasta dofinansowanego ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach Programu Narodowego Centrum Kultury-Kultura-Interwencje.

 

 

tekst: ŁóPTAK nr 1 / 2013 (Paulina Ilska)
opracowanie merytoryczne: Marcin Wartalski
foto: Marcin Wartalski

6 grudnia, w ramach ostatniego, XI MINIFESTIWALU 36. Łódzkich Spotkań Teatralnych, w Łódzkim Domu Kultury zaprezentowane zostaną dwa spektakle: o godz. 18.00, w sali 323 „Lekcja” Teatru PST i o godz. 20.00 w sali kolumnowej „Brzydal” Stowarzyszenia Teatralnego Chorea / Teatru Tańca PRO. WSTĘP WOLNY! Zapraszamy!

 

 

 Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)

 

 


 

ŁST
AKTUALNOŚCI   PROGRAM   TEATRY   SPEKTAKLE   DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM 
KONTAKT

 

XI MINIFESTIWAL dzień pierwszy

 

6.12.2013., godz. 18.00 TEATR PST (Łódź) Eugene Ionesco Lekcja
Łódzki Dom Kultury, ul. Traugutta 18, sala 323

6.12.2013 r., po spektaklu: 13 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Paulina Ilska

6.12.2013 r., godz. 20.00 Stowarzyszenie Teatralne Chorea / Teatr Tańcas PRO (Łódź) „Brzydal”
Łódzki Dom Kultury, ul. Traugutta 18, sala kolumnowa

6.12.2013 r., po spektaklu: 14 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Marcin Wartalski
INFORMACJE o ZESPOŁACH i SPEKTAKLACH

TEATR PST
Działa w Ośrodku Teatralnym ŁDK od września 2008 roku. Pracuje w oparciu o metody wielkich twórców systemów aktorskich: Konstantego Siergiejewicza Stanisławskiego, Michaiła Czechowa, którzy postawili sobie za cel uwypuklenie prawdy w wypowiedzi scenicznej. Zespół realizuje to w myśl następującej opowieści… Każe się adeptce sztuki aktorskiej zagrać sytuację, w której szuka ona wpiętej w kurtynę szpilki (nie wiadomo w którym miejscu). Dziewczę pokazuje całą gamę min, gestów, westchnień, wściubia nos we fałdy – no po prostu, wypisz, wymaluj, kreskówka Warner Bros. Następnie każe się dziewczęciu pójść do garderoby. W tym czasie na scenie nie dzieje się zupełnie nic. Prosi się dziewczę ponownie i wciska mu się kit, że przed chwilą w kurtynę naprawdę została wpięta szpilka i że ona kategorycznie musi ją znaleźć, bo to ważny test jej zdolności itd. Dziewczę szuka więc – z takim zapałem, tak szczerze i autentycznie, z taką prawdą w oczach i gestach, tak sugestywnie, że oczu od niej oderwać nie można!

PST jest teatrem małych form, otwarty na pomysły z zewnatrz. Do współpracy zaprasza wszystkich, którzy mają pomysł na własne zaistnienie na scenie i chcą zrealizować swój projekt we współpracy z teatrem, pod kierownictwem doświadczonego instruktora.

„Lekcja”

reżyseria: Przemysław Sowa
występują: Anna Bieżyńska, Kuba Lisiak, Zuzanna Zawadzka
czas trwania: 50 minut

Ile jest jeden i jeden? Nie wiem, panie profesorze! Nie mogę, panie profesorze! Lepiej by pan zrobił, gdyby pan nie zaczynał z panienką od arytmetyki. Widzi pan, już się zaczyna, to objaw! Konflikt pokoleń? Głęboko skrywane wielkie namiętności? Czy może po prostu coś… absurdalnego? Nieustanna przepychanka między profesorem, uczennicą i służącą. Musicie to zobaczyć!!!


Biurko. Za biurkiem On: Wszechwładny Profesor-Wilkołak z marsową miną i w okularach. Po drugiej stronie: my-drżący ze strachu, niepewni swojej przyszłości. Jakże często śnią nam się takie koszmary jeszcze długo po ukończeniu szkoły. Aktorzy grający w „Lekcji” mają to prawie codziennie. Anna Bieżyńska, będąca w spektaklu uczennicą, jest tegoroczną maturzystką.
Z drugiej strony spróbujmy jednak wcielić się w postać profesora, który codziennie widzi przed sobą szeroko otwarte, niewinne i nic nierozumiejące oczy. Ionesco znał takie sytuacje. Przez pewien czas był nauczycielem języka francuskiego w liceum. To pewnie wtedy powstała w nim myśl zemsty. Chociażby na papierze. Młodzi adepci sztuki teatralnej prowadzeni przez Przemka Sowę, bawią się nieźle słowem i sytuacją, zdając się wciągać w tę zabawę publiczność. Powoli, obserwując walkę między profesorem a uczennicą, zaczynamy sekundować uczestnikom pojedynku i chyba bardziej jednak profesorowi. Rozumiejąc jego szaleństwo, też mamy ochotę sięgnąć po jakieś narzędzie zbrodni. Na szczęście, dzięki świetnej grze aktorskiej, zamiast horroru, obserwujemy, co najwyżej owianą szczyptą czarnego humoru, groteskę.

STOWARZYSZENIE TAETARLNE CHOREA / TEATR TAŃCA PRO

J. A. Biedrzycki razem z Magdaleną Paszkiewicz (Teatr Tańca PRO, który na co dzień działa w Ośrodku Teatralnym Łódzkiego Domu Kultury) stworzyli wspólnie 3 projekty Teatralne.

Spektakle Teatru Tańca PRO są autorskimi projektami członków Teatru, a ich materię stanowi unikalne połączenie tańca, ruchu nieformalnego i gestu, kreacja postaci scenicznej oraz budowa relacji między aktorami-tancerzami, mające na celu stworzenie własnego języka komunikacji z widzem. Tancerze PRO pracują w oparciu o technikę tańca współczesnego, improwizację strukturalną i contact improvisation. Zespół realizuje również przedsięwzięcia we współpracy z innymi teatrami: Teatr ART.51, Dziewięćsił,Pracownia Fizyczna, Teatr Kilku Osób, Teatrami: Chorea, Kijo.

„Brzydal” – spektakl na motywach Charlesa Baudelaire’a, Isidore Lucien Ducasse


reżyseria: Magdalena Paszkiewicz, Janusz Adam Biedrzycki
choreografia: Adam Janusz Biedrzycki

scenografia, wizualizacje: Anna Świderska, stroje: Anna Raczkowska

muzyka: Jakub Pałys, Milena Kranik

tancerze / aktorzy: Adrianna Binkowska, Michalina Pietrzak, Ewa Otomańska, Aleksandra Ziomek, Aleksandra Kacprzak, Żaneta Mrozik, Piotr Fraszyński, Damian Kukiałka, Janek Tarasiewicz, Tomek Kowalski, Marek Szczepański, Milena Kranik (muzyk), Jakub Pałys (muzyk)

czas trwania: 45 min

organizator projektu: Fabryka Sztuki w Łodzi

 

Z inicjatywy Janusza Adama Biedrzyckiego (aktora Teatru Chorea) w październiku 2012 roku został rozpoczęty projekt Brzydal. Adam zaprosił do współpracy Magdalenę Paszkiewicz (aktorka Teatru Tańca PRO) oraz zebrał grupę młodych ludzi, chętnych do pracy nad spektaklem. Jak mówi: Z niektórymi spotkaliśmy się tworząc projekt Oratorium Dance Project. Następnie po warsztatach, które odbywały się w ramach projektu Fabryki Sztuki UWAGA Człowiek! NapięciaMiasta wyłonił się cały zespół realizujący spektakl. I tak pod egidą Stowarzyszenia Teatralnego Chorea powstał spektakl Brzydal.


Czy jesteś, Piękno, z nieba czy też z piekła rodem?

Charles Baudelaire


Brzydal drzemie w każdym z nas… Tak czy nie? Ten spektakl nie jest akademickim dyskursem na temat brzydoty, ani nie ma ambicji jej definiowania. Jest wynikiem obserwacji skażenia, zbrukania, kontaminacji piękna i brzydoty w życiu codziennym. Spektakl wynika z krzywego zwierciadła mass mediów, które deformuje nam mózgi i mordy oraz wysysa z nas poczucie własnej wartości, w zamian oferując zastrzyk masowego plastyku. Kanony tworzące ludzką karykaturę to nasz współczesny teatr osobliwości, terapia szokowa kończąca się umieraniem wartości i wegetacją na własne życzenie. Niech buty Louis Vuitton, przedłużone rzęsy czy brak ręki nie determinują naszego postrzegania drugiego człowieka. Bo kto jest bez skazy niech…!!!

Projekt realizowany ze środków Urzędu Miasta Łodzi w ramach Stypendium Artystycznego Janusza Adama Biedrzyckiego oraz w ramach programu UwagaCzłowiek NapięciaMiasta dofinansowanego ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach Programu Narodowego Centrum Kultury-Kultura-Interwencje.

 

 

tekst: ŁóPTAK nr 1 / 2013 (Paulina Ilska)
opracowanie merytoryczne: Marcin Wartalski
foto: Marcin Wartalski

W mroźny, wtorkowy wieczór 26 listopada, w sali kolumnowej Łódzkiego
Domu Kultury zebrało się grono wielbicieli słowa pisanego.
Wszystkich zebranych przyciągnęło jedno. ”Pragnienie Tropików” Michała
Wróblewskiego.

„PRAGNIENIE TROPIKÓW”  W KWADRATURZE

 

 

W mroźny, wtorkowy wieczór 26 listopada, w sali kolumnowej Łódzkiego Domu Kultury zebrało się grono wielbicieli słowa pisanego. Wszystkich zebranych przyciągnęło jedno. ”Pragnienie Tropików” Michała Wróblewskiego.

 

Pragnienie tropików nieobce jest każdemu Polakowi w listopadzie i grudniu. Dzień coraz krótszy, przez grubą warstwę chmur z rzadka przedziera się słońce, bezlistne drzewa nie pokryła jeszcze troskliwa warstwa śniegu. Dlatego też za autorem chciałoby się powtórzyć:

               
„przyjąłem wyruszyć

w kraje orientu

 przypuszczalnie

 z podniesionym czołem

indie i inne

takie tam

kolonialnie

uczłowieczyć po ludzku”

 
Jednak jakby dla kontrastu, oprócz narzucającej się czytelnikowi egzotyki,  pojawiają  się w wierszach autora tropiki widziane przez okno osiedlowego bloku: dżungla zrujnowanych śmietników, poranne rozmowy podwórkowych aborygenów, walki plemienne o terytorium i
 
obok

za siatką tuż przy

trzy psy

pobliskie obwąchują tyłki

z braku laku pedigri

i kotów do ganiania”

 

Jednak tematyka tych wierszy nie jest tak ważna jak słowa, których poeta używa do jej opisania. Jak sam twierdzi wiersz powstaje od jednego słowa, do którego dobudowuje ciąg skojarzeń, zaskakujących zwrotów czy po prostu słów bez znaczenia w tym wierszu  ale nadających mu wartość instrumentalną,  ponieważ Wróblewski raczej gra na słowach multiinstrumentalnie, bawi się nimi wciągając nas do tej zabawy. Jako poeta znajduje się gdzieś pomiędzy lingwistyką a piaskownicą dla dzieci. Jedna z uczestniczek wyznała podczas spotkania (brawa za odwagę) „Proszę pana ja tych wierszy nie rozumiem”. „No właśnie” na to autor „Ja też ich czasami nie rozumiem i wcale się pani nie dziwie. W wiersze  Wróblewskiego trzeba się zanurzyć, przyjąć jego nieco dziwaczną poetykę, poczuć jak słowo nami rządzi i dla nas samych tworzy nowe znaczenia. Czy doszukujemy się znaczenia w wyliczankach dziecięcych?

                      

„to mniam

to fuj

to ala

to kot

to bóg

 

Poeta nie boi się polskiej dykcji przeciwnie używa jej z lubością jak np. w wierszu „Taka karma”

                        

ciężka zima

nosorożce słoninę

żrą z drucików

 
albo
 
skwierczę

w skwarze gotuję

 

To gotowe ćwiczenia dla studentów gry scenicznej lub dla obcokrajowców. W wierszach pojawia się również sformułowań angielskich pisanych fonetycznie – naszynal dżeografik, mejdynczajna lub

 
mamy problem

hjuston

łytni ejmi leddżer

noł dżoker

 

Z jednej strony jak twierdzi dość kokieteryjnie, ma trudności z ortografią angielską, z drugiej jest to swoista odpowiedź na postępującą makdonaldyzację kultury. Dość przewrotnie od czasu do czasu jego wiersz zaskakująco błyska rymem, raczej passe we współczesnej poezji.  Używa go z dużą odwagą i dezynwolturą.

                        

gastryka już nie ta

i rurę przepala

 

Wiele w tych wierszach odniesień do Herberta, Szymborskiej , Miłosza. To coś dla znawców literatury. Poeta nie broni się przed tzw kanonem przeciwnie, jest jej gorącym orędownikiem. Zresztą nie tylko do literatury polskiej autor się odwołuje. Znajdziemy tam ślady literatury światowej

 
z maczetą

i po angielsku

w łódce nie licząc psa

przywożę kilogram

kultury w kalesonach

 

Naprawdę, czytanie tych wierszy to dobra zabawa co zrozumieli uczestnicy spotkania, którzy oblegli pisarza z książkami i prośbą o dedykację. Na koniec pozwolę sobie zacytować utwór, który jako jedyny powstał przy użyciu nieco innej metody. Mianowicie widać w nim wpływ naszej siermiężnej, polsko – spółdzielczej, podwórkowej rzeczywistości na twórczość poetycką:

                      

pismo z daleka

bez znaczka

                       

władza pisze

że pergola

wi za wi prawnie

nie może przyjmować

mojego kubła

 

władza nazywa

śmietnik pergolą

ładnie

         

żyje się łatwiej

z tym

że poniekąd

 

egzotyką

na miar

 

Nowy tomik „Kwadratury” jest oczywiście pięknie ilustrowany. Obrazy w nim przedstawione pochodzą z wernisażu „Arche”, który niedawno odbył się w galerii „Imaginarium”. Ich twórcą jest Piotr Abroziak, który zresztą był obecny na spotkaniu.

Galeria Kawiarnia zaprasza na wystawę Pracownia 413. Wystawa prac z pracowni Jacka Świgulskiego.

Galeria Kawiarnia zaprasza w dniu 28 listopada 2013 o godz. 18 na wernisaż wystawy Pracownia 413. Wystawa prac z pracowni Jacka Świgulskiego.

Uczestnicy: Adrian
Ciszek, Ula Jędrzejczak, Bogna Juchnowicz, Paweł Kluzek, Agata Łopatka,
Barbara Majkowska, Jan Markiewicz, Agnieszka Piwowarska, Katarzyna
Przybyt, Jan Stawski, Aleksandra Wawrzynkiewicz, Agata Wychota, Rita
Zielińska.

Już po raz kolejny
prezentowane są w Galerii Kawiarnia prace z Pracowni
Malarstwa i Rysunku Łódzkiego Domu Kultury prowadzonej od 2006 roku
przez Jacka Świgulskiego. Ekspozycja stanowi podsumowanie jej
rocznej działalności, a pokazywane prace to jak zwykle
zaledwie mały fragment całego dorobku plastycznego uczestników
zajęć. Jednakże tym razem, w odróżnieniu od lat ubiegłych, na
ekspozycję w przeważającej części składają się prace
malarskie powstałe zarówno w warunkach studyjnych, jak również w
otwartych przestrzeniach plenerowych. Ostatecznie bez względu na to
jakie okoliczności były ich źródłem, wszystkie te obrazy są
owocem wnikliwej obserwacji natury oraz młodzieńczego entuzjazmu i
fascynacji kolorem. Dlatego właśnie, choć to zaledwie pierwszy
krok w kierunku „wielkiej sztuki”, zasługują one już dziś na
uwagę. Są bowiem dowodem dużej sumienności i wrażliwości ich
autorów, a dzięki temu tegoroczna ekspozycja pozostaje wyjątkowa i
autentyczna.


wystawa czynna w godzinach pracy kawiarni do dnia 1 stycznia 2014

 

30 listopada 2013 r. o godz. 19.00 w ramach VII MINIFESTIWALU 36. ŁST spektakl będzie prezentowany w nietypowej przestrzeni Kościoła Akademickiego Panien Dominikanek p.w. Matki Bożej Śnieżnej w Piotrkowie w Trybunalskim, ul. Rycerska 3. WSTĘP WOLNY

Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)

 

 


 

ŁST
AKTUALNOŚCI   PROGRAM   TEATRY   SPEKTAKLE   DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM 
KONTAKT

 

VII MINIFESTIWAL cz. 2

30.11.2013 r., godz. 19.00, WALNY-TEATR (Warszawa/Tarnów) Misterium Narodzenia
Kościół Akademicki Panien Dominikanek p.w. Matki Bożej Śnieżnej, Piotrków Trybunalski, ul. Rycerska 3

30.11.2013 r., po spektaklu: 7 Dyskusja Festiwalowa z Artystami
prowadzenie: Magdalena Hasiuk-Świerzbińska

 

INFORMACJE O ZESPOLE I SPEKTAKLU

 

WALNY-TEATR

 

Powstał w roku 1999 r. z inicjatywy Adama Walnego, absolwenta wydziału
Reżyserii Teatru Lalek Akademii Teatralnej w Warszawie, stypendysty
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Teatr w swych pracach
penetruje różne tradycje teatru lalki, maski i przedmiotu w warunkach
studyjnych, estradowych i ulicznych. Używa lalki również poza sceną: w
edukacji, terapii i sztuce performance.

 

„Misterium Narodzenia”

 

Spektakl w konwencji średniowiecznego ludowego misterium z użyciem 30
różnego rodzaju marionetek, pacynek, kukieł i pałub na tradycyjnej
pudełkowej jarmarcznej scenie aż kipi przaśnym humorem, radością życia.
Oparty o tekst biblijny, inkrustowany kolorytem apokryfów wzrusza, bawi i
zastanawia. Baran, który dla Dzieciątka z własnej wełny plecie
sweterek. Oniemiałemu za niewiarę Zachariaszowi Anioł zamienia głowę w
rybę. Józef jak pień głuchy, pół pień pół człowiek to tylko kilka
postaci, które pojawiają się na scenie Misterium. Spektakl wykorzystuje
żywą muzykę pasterską. (Spektakl przeznaczony dla widza od 13 roku
życia).
 
Lalki i realizacja sceniczna: Adam Walny
Lira korbowa: Adam Walny
 

Nagrody i wyróżnienia:

– Ogólnopolski Festiwal Teatrów Niezależnych, Ostrów Wlkp.,2007

– Międzynarodowy Festiwal „Lalka też człowiek”, Warszawa, 2007

– Międzynarodowy Festiwal Lalkarzy Solistów, Łódź, 2009

 

ZWIASTUN FILMOWY: WALNY-TEATR „Misterium Narodzenia”

 

redakacja tekstu: Marcin Wartalski

foto: Walny Teatr arch. Zespołu

 

30 listopada 2013 r. o godz. 19.00 w ramach VII MINIFESTIWALU 36. ŁST spektakl będzie prezentowany w nietypowej przestrzeni Kościoła Akademickiego Panien Dominikanek p.w. Matki Bożej Śnieżnej w Piotrkowie w Trybunalskim, ul. Rycerska 3. WSTĘP WOLNY

Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)

 

 


 

ŁST
AKTUALNOŚCI   PROGRAM   TEATRY   SPEKTAKLE   DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM 
KONTAKT

 

VII MINIFESTIWAL cz. 2

30.11.2013 r., godz. 19.00, WALNY-TEATR (Warszawa/Tarnów) Misterium Narodzenia
Kościół Akademicki Panien Dominikanek p.w. Matki Bożej Śnieżnej, Piotrków Trybunalski, ul. Rycerska 3

30.11.2013 r., po spektaklu: 7 Dyskusja Festiwalowa z Artystami
prowadzenie: Magdalena Hasiuk-Świerzbińska

 

INFORMACJE O ZESPOLE I SPEKTAKLU

 

WALNY-TEATR

 

Powstał w roku 1999 r. z inicjatywy Adama Walnego, absolwenta wydziału
Reżyserii Teatru Lalek Akademii Teatralnej w Warszawie, stypendysty
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Teatr w swych pracach
penetruje różne tradycje teatru lalki, maski i przedmiotu w warunkach
studyjnych, estradowych i ulicznych. Używa lalki również poza sceną: w
edukacji, terapii i sztuce performance.

 

„Misterium Narodzenia”

 

Spektakl w konwencji średniowiecznego ludowego misterium z użyciem 30
różnego rodzaju marionetek, pacynek, kukieł i pałub na tradycyjnej
pudełkowej jarmarcznej scenie aż kipi przaśnym humorem, radością życia.
Oparty o tekst biblijny, inkrustowany kolorytem apokryfów wzrusza, bawi i
zastanawia. Baran, który dla Dzieciątka z własnej wełny plecie
sweterek. Oniemiałemu za niewiarę Zachariaszowi Anioł zamienia głowę w
rybę. Józef jak pień głuchy, pół pień pół człowiek to tylko kilka
postaci, które pojawiają się na scenie Misterium. Spektakl wykorzystuje
żywą muzykę pasterską. (Spektakl przeznaczony dla widza od 13 roku
życia).
 
Lalki i realizacja sceniczna: Adam Walny
Lira korbowa: Adam Walny
 

Nagrody i wyróżnienia:

– Ogólnopolski Festiwal Teatrów Niezależnych, Ostrów Wlkp.,2007

– Międzynarodowy Festiwal „Lalka też człowiek”, Warszawa, 2007

– Międzynarodowy Festiwal Lalkarzy Solistów, Łódź, 2009

 

ZWIASTUN FILMOWY: WALNY-TEATR „Misterium Narodzenia”

 

redakacja tekstu: Marcin Wartalski

foto: Walny Teatr arch. Zespołu