Galeria FF zaprasza w dniu 8 listopada 2013 w godz. 18-20 na wernisaż wystawy Lucjana Demidowskiego Obrazy iluzoryczne II.
Galeria FF zaprasza w dniu 8 listopada 2013 w godz. 18-20 na wernisaż wystawy Lucjana Demidowskiego Obrazy iluzoryczne II.
Czym jest lustro? Odpowiedź na to banalne pytanie, dotyczące istoty lustra w twórczości Lucjana Demidowskiego, które nabiera zaskakujących znaczeń i wizualizacji, wcale nie jest prosta. Jego twórczość ukształtowana już w połowie lat 70. XX wieku wywodzi się z kilku tendencji modernistycznych z tego czasu, z których najważniejszy był i jest w dalszym ciągu konceptualizm. Ta bardzo zindywidualizowana koncepcja, zamieniona w oryginalny styl w fotografii polskiej, jest wyjątkowa. W wydaniu teoretycznym i artystycznym zapoczątkowana została przez Josepha Kosutha a w polskiej wersji przez Zbigniewa Dłubaka w latach 70. oraz przez niektórych przedstawicieli łódzkiego Warsztatu Formy Filmowej, z których do dziś najbliższa Demidowskiemu jest twórczość Andrzeja Różyckiego, rozwijającego sakralną wizję świata, ale wciąż w formule nowoczesności. […] Patrząc na wiele prac tego artysty od razy widzimy, że doskonale panuje nad lustrem. Posługuje się nim jak żongler czy magik, demonstrując za jego pomocą zaskakujące metamorfozy rzeczywistości, świata. Świetnie panuje nad fotograficzną materią, która w jego rękach nabiera często iluzorycznych jakości. W ten sposób dialektyka obrazu zapoczątkowana przez abstrakcję geometryczną (konstruktywizm), pogłębiona o mimesis medium fotograficznego, unaocznia podstawowe pytanie o istotę i status obrazu fotograficznego, ale poszerzonego w nowatorski sposób o wyrafinowaną materię świata, w tym także samego lustra, które ostatecznie, wbrew własnej naturze, stało się w koncepcji Demidowskiego ciemne, prawie nieprzezroczyste(!), pełniąc dalej swe podstawowe funkcje odwzorowania świata. Można jeszcze zadać sobie pytanie o to, jakim medium jest fotografia dla Demidowskiego i jak kształtował ją na przestrzeni czterdziestu lat pracy twórczej. Niekiedy pokazuje, że pod określonym widokiem, fragmentem rzeczywistości znajduje się inna część, niewidoczna dla nas, ale przynależna do tej samej rzeczywistości. Innym razem, że odbicie w lustrze jest bardziej wiarygodne, prawdziwe w sensie percepcji obrazu fotograficznego, niż widok zarejestrowany na planie zdjęcia, gdyż lustro zwiększa realność przekazu. Także odpowiednie ustawienie lustra może stworzyć nową, niezależną od malarstwa kompozycję abstrakcyjną! Abstrakcja w fotografii, ale właściwie połączona z formami figuratywnymi, w dalszym ciągu, jak pokazuje twórczość Wolfganga Tillmansa, ma do spełnienia swą misję dziejową. […]
(fragment tekstu Krzysztofa Jureckiego do publikacji z wystawy)
Lucjan Demidowski ur. w 1946 roku w Krzeszowie Górnym, mieszka w Motyczu Leśnym. Od 1971 roku członek Związku Polskich Artystów Fotografików. W latach 1973–1976 współpracował z Galerią Remont. Wykładowca w Lubelskiej Szkole Fotografii. Prace w kolekcji BWA Lublin, Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, CSW Zamek Ujazdowski (kolekcja Małej Galerii) i w kolekcjach prywatnych.
wystawa czynna od wtorku do soboty do dnia 30 listopada 2013 w godz. 14–18
Zapraszamy wszystkich miłośników opery w dniu 18.XI.2013 r. godz. 17.00, SALA KOLUMNOWA na cykl VIVA VERDI !!! W 200. ROCZNICĘ URODZIN – prezentacje wszystkich kolejnych oper kompozytora, „TRAVIATA” opera w 3 aktach.Czas trwania opery – 115 min. prowadzenie i komentarz Waldemar Pawłowski.Wstęp: 8 zł.
Zapraszamy wszystkich miłośników opery w dniu 18.XI.2013 r. godz. 17.00, SALA KOLUMNOWA na cykl VIVA VERDI !!! W 200. ROCZNICĘ URODZIN – prezentacje wszystkich kolejnych oper kompozytora, „TRAVIATA” opera w 3 aktach.Dyryguje James Levine. Reżysera i scenografia Franco Zeffirelii. Wykonawcy: Teresa Stratas , Placido Domingo i Cornell Macneil oraz chór i orkiestra Metropolitan Opera. Czas trwania opery – 115 min. prowadzenie i komentarz Waldemar Pawłowski.Wstęp: 8 zł.
Zapraszamy wszystkich miłośników opery w dniu 4.XI.2013 r. godz. 17.00, SALA KOLUMNOWA na cykl VIVA VERDI !!! W 200. ROCZNICĘ URODZIN – prezentacje wszystkich kolejnych oper kompozytora, „TRUBADUR” opera w 4 aktach.Czas trwania opery – 133 min. prowadzenie i komentarz Waldemar Pawłowski.Wstęp: 8 zł.
Zapraszamy wszystkich miłośników opery w dniu 4.XI.2013 r. godz. 17.00, SALA KOLUMNOWA na cykl VIVA VERDI !!! W 200. ROCZNICĘ URODZIN – prezentacje wszystkich kolejnych oper kompozytora, „TRUBADUR” opera w 4 aktach, wyk.: Luciano Pavarotti, Eva Marton, Sherrill Milnes i Dolora Zajick oraz chór i orkiestra Metropolitan Opera dyr. James Levine. Czas trwania opery – 133 min. prowadzenie i komentarz Waldemar Pawłowski. Wstęp: 8 zł.
Kontakt: Ośrodek Inicjatyw Artystycznych ŁDK
tel. 797 326 227
oia@ldk.lodz.pl
Organizatorzy Tygodnia Patriotycznego zapraszają na IV Muzyczne Drogi do Niepodległości czyli Łodzianie śpiewają patriotycznie, 10 listopada, godz. 15.00, Kino Szpulka. Wstęp wolny!
Organizatorzy Tygodnia Patriotycznego zapraszają na IV Muzyczne Drogi do Niepodległości czyli Łodzianie śpiewają patriotycznie, 10 listopada, godz.15.00, Kino Szpulka.
var chatbox = document.getElementById('fb-customer-chat');
chatbox.setAttribute("page_id", "193955420623382");
chatbox.setAttribute("attribution", "biz_inbox");
Prowadzenie śpiewu: Marta Gabryelczak i Artur Mleko, akompaniament Jan Przepałkowski .
Konferansjerami będą: Dariusz Nowiński i Stanisław
Świerkowski.
Wszyscy
uczestnicy tradycyjnie otrzymają śpiewniki, w których w tym roku, z okazji 100.
rocznicy Czynu Niepodległościowego Legionów Polskich, zamieszczone zostaną
pieśni strzeleckie i legionowe
window.fbAsyncInit = function() {
FB.init({
xfbml : true,
version : 'v12.0'
});
};
(function(d, s, id) {
var js, fjs = d.getElementsByTagName(s)[0];
if (d.getElementById(id)) return;
js = d.createElement(s); js.id = id;
js.src = 'https://connect.facebook.net/pl_PL/sdk/xfbml.customerchat.js';
fjs.parentNode.insertBefore(js, fjs);
}(document, 'script', 'facebook-jssdk'));
$(document).ready(function () { $("#dialog-blad").dialog({ autoOpen: false, width: 350, modal: true, resizable: false, buttons: { "Zgłoś błąd": function() { var id = $(".item-blad-id").val(); var opis = $(".problem").val(); var math = $(".item-blad-kod").val();
$.post("/zglos-blad", { id: id, opis: opis, math: math }, function(data) { if(data.length < 10) { alert("Podano niepoprawny wynik dodawania!"); $(".numbersHolder").html(data); $(".item-blad-kod").val(""); } else { $("#dialog-blad").dialog("option", "buttons", [ { text: "Zamknij", click: function() { $(this).dialog("close"); } } ]) $("#dialog-blad").html(data); } }); // $(this).dialog( "close" ); }, "Anuluj": function() { $(this).dialog("close"); } }, close: function() { $(".d-form textarea").val(""); $(".item-blad-id").val(""); if($.browser.msie) $('embed').removeClass('vh'); }, open: function(event, ui) { $('embed[wmode!="opaque"]').attr('wmode', 'opaque').wrap('
if($.browser.msie) $('embed').addClass('vh'); } }); });
$(document).ready(function () { $("#dialog-wyslij").dialog({ autoOpen: false, width: 650, modal: true, resizable: false, buttons: { "Wyślij": function() { var name = $("#wyslij-name").val(); var email = $("#wyslij-email").val(); var math = $("#wyslij-blad-kod").val(); var url = $("#wyslij-url").val();
filter = /^([a-zA-Z0-9_.-])+@(([a-zA-Z0-9-])+.)+([a-zA-Z0-9]{2,4})+$/; if (!filter.test(email)) alert('Nieprawidłowy adres email!'); else { $.post("/wyslij", { 'name': name, 'email': email, 'math': math, 'url' : url }, function(data) { if(data.length < 10) { alert("Podano niepoprawny wynik dodawania!"); $(".numbersHolder").html(data); $(".item-blad-kod").val(""); } else { $("#dialog-wyslij").dialog("option", "buttons", [ { text: "Zamknij", click: function() { $(this).dialog("close"); } } ]) $("#dialog-wyslij").html(data); } }); } }, "Anuluj": function() { $(this).dialog("close"); } }, close: function() { $(".d-form input[type='text']").val(""); if($.browser.msie) $('embed').removeClass('vh'); }, open: function(event, ui) { $('embed[wmode!="opaque"]').attr('wmode', 'opaque').wrap('
if($.browser.msie) $('embed').addClass('vh'); } }); });
Wstęp wolny!
Koło Przewodników Beskidzkich w Łodzi zaprasza 14 stycznia, godz. 18.00, sala 221 ŁDK na 65. Wieczór Przewodnicki: Trwaj chwilo jesteś taka piękna, Nowe piosenki Jurka Świerczyńskiego,
prowadzenie – Rysiek Bonisławski, gitara- Piotrek Kołsut, śpiew, gitara – Jurek Świerczyński
Koło Przewodników Beskidzkich w Łodzi zaprasza 14 stycznia, godz. 18.00, sala 221 ŁDK na 65. Wieczór Przewodnicki: Trwaj chwilo jesteś taka piękna, Nowe piosenki Jurka Świerczyńskiego,
prowadzenie – Rysiek Bonisławski, gitara- Piotrek Kołsut, śpiew, gitara – Jurek Świerczyński
Kino Łódzkiego Domu Kultury zmienia się, idzie z duchem czasów i nowych technologii. Już w listopadzie będzie można u nas oglądać filmy w cyfrowej jakości obrazu, także w formacie 3D. Z tej okazji, zapraszamy wszystkich kinomanów do wzięcia udziału w konkursie na nową nazwę Sali Studyjnej Kina ŁDK! Na Wasze pomysły czekamy do 14 listopada! Nagrody czekają!
Kino Łódzkiego Domu Kultury zmienia się, idzie z duchem czasów i nowych technologii. Już w listopadzie będzie można u nas oglądać filmy w cyfrowej jakości obrazu, także w formacie 3D.
W związku z tym zapraszamy wszystkich kinomanów do wzięcia udziału w konkursie na nową nazwę Sali Studyjnej Kina ŁDK. Jeśli uważasz, że to Twój pomysł jest najlepszy to ten konkurs jest właśnie dla Ciebie!
Prace konkursowe wraz z kartą zgłoszeniową należy składać do 14 listopada 2013 do godziny 14:00 w siedzibie Łódzkiego Domu Kultury, osobiście, mailowo bądź listownie.
Na wszystkich, którzy wezmą udział w konkursie czekają nagrody. Zwycięzca otrzyma roczny 2-osobowy karnet do Kina ŁDK, dodatkowo spośród wszystkich nadesłanych propozycji rozlosujemy 10 miesięcznych dwuosobowych wejściówek do kina. Zachęcamy do zapoznania się z regulaminem konkursu.
Pamiętaj! Nasze kino Twoim kinem!
Kino Łódzkiego Domu Kultury zmienia się, idzie z duchem czasów i nowych technologii. Już w listopadzie będzie można u nas oglądać filmy w cyfrowej jakości obrazu, także w formacie 3D. Z tej okazji, zapraszamy wszystkich kinomanów do wzięcia udziału w konkursie na nową nazwę Sali Studyjnej Kina ŁDK! Na Wasze pomysły czekamy do 14 listopada! Nagrody czekają!
Kino Łódzkiego Domu Kultury zmienia się, idzie z duchem czasów i nowych technologii. Już w listopadzie będzie można u nas oglądać filmy w cyfrowej jakości obrazu, także w formacie 3D.
W związku z tym zapraszamy wszystkich kinomanów do wzięcia udziału w konkursie na nową nazwę Sali Studyjnej Kina ŁDK. Jeśli uważasz, że to Twój pomysł jest najlepszy to ten konkurs jest właśnie dla Ciebie!
Prace konkursowe wraz z kartą zgłoszeniową należy składać do 14 listopada 2013 do godziny 14:00 w siedzibie Łódzkiego Domu Kultury, osobiście, mailowo bądź listownie.
Na wszystkich, którzy wezmą udział w konkursie czekają nagrody. Zwycięzca otrzyma roczny 2-osobowy karnet do Kina ŁDK, dodatkowo spośród wszystkich nadesłanych propozycji rozlosujemy 10 miesięcznych dwuosobowych wejściówek do kina. Zachęcamy do zapoznania się z regulaminem konkursu.
Pamiętaj! Nasze kino Twoim kinem!
Ekologiczno-artystyczny projekt Łódzkiego Domu Kultury „Kolorowa Lokomotywa” dotarł do szczęśliwego finału. Przez trzy miesiące dzieci z 12 miast województwa brało udział w warsztatach artystycznych odbywających się w Łódzkim Domu Kultury, parkach krajobrazowych należących do Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Łódzkiego oraz ośrodkach kultury w regionie łódzkim. Wielki finał miał miejsce 19 października w Sali Kolumnowej Łódzkiego Domu Kultury.
Ekologiczno-artystyczny projekt Łódzkiego Domu Kultury „Kolorowa Lokomotywa” dotarł do szczęśliwego finału. Przez trzy miesiące dzieci z 12 miast województwa brało udział w warsztatach artystycznych odbywających się w Łódzkim Domu Kultury, parkach krajobrazowych należących do Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Łódzkiego oraz ośrodkach kultury w regionie łódzkim.
Wielki finał, który miał miejsce 19 października w siedzibie organizatora, był jedynym momentem, w którym uczestnicy projektu mogli spotkać się w jednym miejscu. To wspaniała okazja, by się poznać, obejrzeć swoje prace, a nawet wymienić się doświadczeniami twórczymi. Integracji pasażerów „Kolorowej Lokomotywy” sprzyjało wspólne śpiewanie piosenki ekologicznej, a także malowanie tytułowej lokomotywy.
Nie zabrakło najprzyjemniejszej części: uroczystego wręczenia nagród. W tym dniu wszyscy mogli się przekonać, jak inspirujące dla dzieci były warsztaty i ilu uzdolnionych młodych ludzi mamy w województwie. Miny nagrodzonych świadczyły o tym, że przyznane nagrody sprawiły im prawdziwą radość. Dumni byli także rodzice. To, jak dzieci przygotowywały się do konkursów, pokazano na filmie podsumowującym dokonania „Kolorowej Lokomotywy”. Podczas jego projekcji obecni na sali instruktorzy nie kryli wzruszenia. Wszyscy będą wspominali te trzy miesiące z „Kolorową Lokomotywą” z satysfakcją i radością.
Oto lista laureatów nagród w trzech konkursach towarzyszących projektowi: „Natura oczami dziecka”, „Sztuka bliska naturze”, „Przyroda wokół nas”.
Piotrków Trybunalski
1. Iga Chwastowska
laureatka I nagrody w konkursie fotograficznym „Natura oczami dziecka”
2. Bartek Dworzyński
laureat III nagrody w konkursie fotograficznym „Natura oczami dziecka”
3. Klaudia Andrzejczyk
wyróżniona w konkursie fotograficznym „Natura oczami dziecka”
4. Nadia Dziubecka
laureatka III nagrody w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
5. Wiktoria Karlińska
wyróżniona w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
6. Martyna Stańdo
wyróżniona w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
7. Filip Malinowski
wyróżniony w konkursach sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze” oraz plastycznym „Przyroda wokół nas”
8. Emilia Zawada
laureatka I nagrody w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
9. Kinga Frań
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
10. Sebastian Dudkiewicz
wyróżniony w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
Sieradz
11. Julia Ufnalska
laureatka II nagrody w konkursie fotograficznym „Natura oczami dziecka” oraz wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
12. Gabriela Paprocka
wyróżniona w konkursie fotograficznym „Natura oczami dziecka”
13. Bartosz Bielecki
wyróżniony w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
14. Aleksandra Wiśniewska
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
15. Natalia Szymczak
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
16. Maja Jankowska
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
Bełchatów
17. Natalia Bochman
wyróżniona w konkursie fotograficznym „Natura oczami dziecka”
18. Wiktoria Rydz
wyróżniona w konkursie fotograficznym „Natura oczami dziecka”
19. Julia Joanna Pawlik
laureatka I nagrody w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze” oraz wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
20. Olga Kleczkowska
laureatka II nagrody w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
21. Karolina Robaszek
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
22. Iza Górna
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
23. Klaudia Selerowicz
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
Zelów
24. Kamil Drećka
wyróżniony w konkursie fotograficznym „Natura oczami dziecka”
25. Weronika Kaczorowska
wyróżniona w konkursie fotograficznym „Natura oczami dziecka”
26. Nikola Czekaj
laureatka II nagrody w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
27. Łucja Szczepaniak
wyróżniona w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
28. Dawid Rosiak
wyróżniony w konkursach sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze” oraz plastycznym „Przyroda wokół nas”
29. Marta Rudzka
wyróżniona w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
30. Julia Strzelczyk
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
31. Dominik Drećka
laureat III nagrody w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
Tomaszów Mazowiecki
32. Izabella Fitz
wyróżniona w konkursach fotograficznym „Natura oczami dziecka” oraz w plastycznym „Przyroda wokół nas”
33. Hubert Dębowski
wyróżniony w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
34. Bartłomiej Bertnat
wyróżniony w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
35. Maja Kuniecka
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
36. Zofia Sęk
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
37. Maja Cedro
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
38. Bartłomiej Pluta
wyróżniony w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
Będków
39. Agnieszka Karlińska
wyróżniona w konkursie fotograficznym „Natura oczami dziecka”
Wieluń
40. Mateusz Wiktorek
wyróżniony w konkursie fotograficznym „Natura oczami dziecka”
41. Norbert Spychała
wyróżniony w konkursach sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze” oraz plastycznym „Przyroda wokół nas”
Skierniewice
42. Dobrosława Ciechowicz
wyróżniona w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
43. Majkel Ciechowicz
wyróżniony w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
44. Natalia Sas
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
45. Klaudia Mądra
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
Radomsko
46. Aleksandra Gajosek
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
Opoczno
47. Anna Gajewska
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
48. Barbara Gajewska
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
49. Magda Maciak
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
Mniszków
50. Aleksander Matyszewski
wyróżniony w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
51. Julia Sobierska
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
52. Daniel Więcławski
wyróżniony w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
53. Magdalena Jóźwik
wyróżniona w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
54. Milena Karlińska
wyróżniona w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
55. Marta Kowalczyk
wyróżniona w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
56. Radosław Pietrzyk
wyróżniony w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
57. Natalia Rutowicz
wyróżniona w konkursie sztuki ludowej i rękodzieła „Sztuka bliska naturze”
Łowicz
58. Jan Gratys
wyróżniony w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
59. Zofia Stefańska
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
60. Patrycja Macho
wyróżniona w konkursie plastycznym „Przyroda wokół nas”
„A przecież mi żal, że tu w drzwiach nie pojawi się Tuwim” chciałoby się rzec, trawestując słowa rosyjskiego poety – barda Bułata Okudżawy. We wtorkowy, pogodny wieczór, 22 października, Tuwim nie tylko pojawił się, ale na pewno był obecny, a Sala Kolumnowa Łódzkiego Domu Kultury stała się na moment świątynią poezji.
Czy poezja Tuwima może jeszcze poruszyć, czy stanowi dla nas już tylko materiał źródłowy? Czy to w ogóle daje się czytać? A może Tuwim to po prostu poeta dla dzieci i ławeczka stojąca na Piotrkowskiej? Z tego typu zagadnieniami zmagali się nie tyko poeci, ale również publiczność licznie zgromadzona na wieczorze poetyckim „Tuwim Obecny”. W dialogu z Tuwimem uczestniczyli Artur Fryz, Jolanta Sowińska-Gogacz, Michał Kędzierski, Krzysztof Kleszcz, Przemysław Owczarek, Maciej Robert, Zdzisław Jaskuła i Piotr Grobliński, z których ostatni jednocześnie prowadził spotkanie. Każdy z poetów opowiedział o swoim ulubionym wierszu Tuwima, który ceni ze względu na walory formalne, metaforykę, melodię wiersza. Utwory te czytał, jak zwykle znakomity, Piotr Krukowski. Uśmiechając się, z dystansem słuchał kontynuacji, polemik, parodii wybranych przez współczesnych twórców utworów poetyckich. Krzysztof Kleszcz zaprezentował nam swoją kontynuację, a raczej uwspółcześnioną wersję „Strasznych mieszczan”. Jak twierdzi, z poezją Tuwima od dawna jest zżyty „bo to znakomity tekściarz”. Poeta, nomen omen z Tomaszowa, jest funem zespołu „Buldog”, którego płytę „Chrystus miasta” polecał. Zespół wykorzystuje w swoich utworach teksty Tuwima właśnie. „Gdyby Tuwim żył teraz pisałby o fejsie, linkach, sieci i googlowaniu. O tym właśnie traktuje jego utwór „Straszni znajomi”:
„…Chałtura robi wow, sztuce spuszcza łomot i galot,
a wy przez łącze tak szybkie, że wyprzedza wasze mózgi,
dolewacie jeszcze oliwy: nie ma Boga, wujek Google rządzi,
z ciocią Wiki. Gdzie tlen, straszni znajomi? W statusach
i komentarzach czad, oś czasu uwalana smarem,
a ze strasznych mieszkań płynie w sieć – kopeć i pleśń”.
Michał Kędzierski i Zdzisław Jaskuła wskazywali natomiast na pograniczność Tuwima – dla Żydów zbyt polskiego, dla Polaków zbyt żydowskiego. To najbardziej znana i narzucająca się każdemu granica. Jednak poeci wskazywali też na łączenie i balansowanie między tzw. kulturą wysoką a codzienną, potoczną. Kędzierski ponadto dokonał znakomitej analizy wiersza Gawęda rymowana o ojcu i synu, o dwóch miastach i starej piosence.
„Mam już dość roku tuwimowskiego” raczej przewrotnie rozpoczął swój występ Maciej Robert. „Kwiaty polskie są nudne” kontynuował w tym duchu. Jednak mimo to zachęcił wielu do „zanurzenia się” w ten poemat, żywiołowo czytając ulubione swoje fragmenty. Ze swej strony Maciej Robert zaproponował wiersz o polskich ziołach.
Mile przyjęty został jedyny głos ze strony publiczności. Pani Agnieszka Podkówka zaprezentowała kontynuację wiersza o Grzesiu kłamczuchu, w której bezstresowo wychowany Grześ zwycięża ostatecznie w dyskusji z ciocią.
Dzięki osobowości poetów, prowadzącego Piotra Groblińskiego i występującego w roli Tuwima Piotra Krukowskiego, spotkanie przerodziło się w spektakl, tym bardziej, że zwieńczeniem tego wieczoru był występ zespołu AGNELLUS. Tuwim w wykonaniu Agnieszki Kowalskiej-Owczarek, liderki Agnellusa, podany został delikatnie, nastrojowo, lirycznie.
Klub Podróżników zaprasza na prelekcję Joanny Zybert ” GHANA – smaki Aszantów”, 28 października, godz. 18.00, sala 221
Klub Podróżników zaprasza na prelekcję Joanny Zybert ” GHANA – smaki Aszantów”, 28 października, godz. 18.00, sala 221
W piątkowy wieczór 36. Łódzkie Spotkania Teatralne – teatralny festiwal festiwali, gościły na scenie Miejskiego Domu Kultury im. T. Sygietyńskiego w Opocznie
Spektakl „Kanastra” w wykonaniu warszawskiego Teatru Academia to widowisko istniejące na pograniczu teatru tańca, muzyki, poezji i plastyki, które czujemy i odczuwamy niemal wszystkimi zmysłami. Początkowo, przyzwyczajeni do odbioru tradycyjnego teatru, próbujemy analizować sceniczną rzeczywistość, śledzić losy poszczególnych postaci, doszukiwać się dramaturgii, jednak „Kanastra” wymyka się takiemu racjonalizowaniu. Po chwili, już bez wahania, dajemy się porwać pięknu ruchomych obrazów i muzyki. Wiemy, że jest to opowieść o nas samych, o samotności, o potrzebie miłości, o tęsknocie, o tym co „nienazwane” i „nieokreślone”, a co tak mocno obecne jest w naszym życiu…
Bardzo szczególnym bohaterem przedstawienia jest drewniana przestrzenna figura, wokół której, i wobec której, toczą się wszystkie zdarzenia w spektaklu. Przedmiot ten staje się katalizatorem różnorodnych społecznych zachowań, które tym różnią się od rzeczywistości, że dzieją się w bardzo małej, ściśle ograniczonej przestrzeni. Tym samym każdy gest nabiera szczególnego znaczenia, stając się niezwykle symbolicznym i wyrazistym. W jednej chwili jest przystankiem autobusowym, na którym spotykają się zupełnie obcy sobie ludzie, skazani na swoją wzajemną obecność, za chwilę zmienia się w więzienie-klatkę, gdzie w ludziach budzą się skrajne zachowania i emocje, by na koniec stać się klubowym barkiem. Wszystko po to, by najpierw wygenerować zachowania potoczne, a po chwili zakwestionować i wyrwać nas z oczywistości naszych podświadomych wyobrażeń. Siłą „Kanastry” jest jej własny język teatralny oparty na atrakcyjności wizualnej, bogatej narracyjnie muzyce i oryginalnym ruchu, które tworzą specyficzny mikrokosmos sceniczny, będący lustrem, w którym przeglądają się nasze tęsknoty, lęki, pragnienia i marzenia.
Po spektaklu odbyła się rozmowa z artystami. O teatrze, muzyce, poezji i filozofii. „Kanastra” to spektakl o poezji wolności i o wolności poezji” powiedział w trakcie rozmowy jeden z widzów i jest to chyba najlepsza i najbardziej trafna recenzja tego widowiska.
Joanna Pyziak
16 listopada 2013 r. w ramach VII MINIFESTIWALU 36. ŁST spektakl będzie prezentowany w nietypowej przestrzeni Kościoła Akademickiego Panien Dominikanek p.w. Matki Bożej Śnieżnej w Piotrkowie w Trybunalski, ul. Rycerska 3.
Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)
ŁST
AKTUALNOŚCI PROGRAM TEATRY SPEKTAKLE DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM
KONTAKT
VII MINIFESTIWAL
25.10.2013 r., godz. 19.00, TEATR CALIFORNIA (Łódź) Iwan Wyrypajew Iluzje
Kościół Akademicki Panien Dominikanek p.w. Matki Bożej Śnieżnej, Piotrków Trybunalski, ul. Rycerska 3
25.10.2013 r., po spektaklu: 7 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Marcin Wartalski
16.11.2013 r., godz. 19.00, WALNY-TEATR (Warszawa/Tarnów) Misterium Narodzenia
Kościół Akademicki Panien Dominikanek p.w. Matki Bożej Śnieżnej, Piotrków Trybunalski, ul. Rycerska 3
16.11.2013 r., po spektaklu: 7 Dyskusja Festiwalowa z Artystami
prowadzenie: Magdalena Hasiuk-Świerzbińska
INFORMACJE O ZESPOŁACH I SPEKTAKLACH
TEATR CALIFORNIA
To obecnie jeden z najciekawszych łódzkich teatrów niezawodowych. Każda premiera intryguje i na długo zapada w pamięć.
„Iluzje”
Tekst Wyrypajewa to sztuka o iluzjach. Iluzji miłości, którą bohaterowie opowiadanej historii przez całe swoje życie próbują odnaleźć, zdefiniować. Iluzji teatralnej, tej pomiędzy widzem i aktorem, kiedy zaciera się granica między tym co rzeczywiste a co wykreowane. Wreszcie jest to też sztuka o poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie czym jest miłość?, zarówno przez 80-latków, których historia jest opowiadana, jak i przez 20-latków, którzy tą historię opowiadają.
Spektakl otrzymał na 26. ŁóPTA nagrodę za zespołową kreację spektaklu „Iluzje” oraz otrzymał nominację do udziału w Dotknij Teatru 2014.
WALNY-TEATR
Powstał w roku 1999 r. z inicjatywy Adama Walnego, absolwenta wydziału Reżyserii Teatru Lalek Akademii Teatralnej w Warszawie, stypendysty Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Teatr w swych pracach penetruje różne tradycje teatru lalki, maski i przedmiotu w warunkach studyjnych, estradowych i ulicznych. Używa lalki również poza sceną: w edukacji, terapii i sztuce performance.
„Misterium Narodzenia”
Spektakl w konwencji średniowiecznego ludowego misterium z użyciem 30 różnego rodzaju marionetek, pacynek, kukieł i pałub na tradycyjnej pudełkowej jarmarcznej scenie aż kipi przaśnym humorem, radością życia. Oparty o tekst biblijny, inkrustowany kolorytem apokryfów wzrusza, bawi i zastanawia. Baran, który dla Dzieciątka z własnej wełny plecie sweterek. Oniemiałemu za niewiarę Zachariaszowi Anioł zamienia głowę w rybę. Józef jak pień głuchy, pół pień pół człowiek to tylko kilka postaci, które pojawiają się na scenie Misterium. Spektakl wykorzystuje żywą muzykę pasterską. (Spektakl przeznaczony dla widza od 13 roku życia).
Lalki i realizacja sceniczna: Adam Walny
Lira korbowa: Adam Walny
Nagrody i wyróżnienia:
– Ogólnopolski Festiwal Teatrów Niezależnych, Ostrów Wlkp.,2007
– Międzynarodowy Festiwal „Lalka też człowiek”, Warszawa, 2007
– Międzynarodowy Festiwal Lalkarzy Solistów, Łódź, 2009
ZWIASTUN FILMOWY: WALNY-TEATR „Misterium Narodzenia”
tekst: Marcin Wartalski
foto Teatr California „Iluzje” Marcin Wartalski
foto Walny Teatr arch. Zespołu
16 listopada 2013 r. w ramach VII MINIFESTIWALU 36. ŁST spektakl będzie prezentowany w nietypowej przestrzeni Kościoła Akademickiego Panien Dominikanek p.w. Matki Bożej Śnieżnej w Piotrkowie w Trybunalski, ul. Rycerska 3.
Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)
ŁST
AKTUALNOŚCI PROGRAM TEATRY SPEKTAKLE DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM
KONTAKT
VII MINIFESTIWAL
25.10.2013 r., godz. 19.00, TEATR CALIFORNIA (Łódź) Iwan Wyrypajew Iluzje
Kościół Akademicki Panien Dominikanek p.w. Matki Bożej Śnieżnej, Piotrków Trybunalski, ul. Rycerska 3
25.10.2013 r., po spektaklu: 7 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Marcin Wartalski
16.11.2013 r., godz. 19.00, WALNY-TEATR (Warszawa/Tarnów) Misterium Narodzenia
Kościół Akademicki Panien Dominikanek p.w. Matki Bożej Śnieżnej, Piotrków Trybunalski, ul. Rycerska 3
16.11.2013 r., po spektaklu: 7 Dyskusja Festiwalowa z Artystami
prowadzenie: Magdalena Hasiuk-Świerzbińska
INFORMACJE O ZESPOŁACH I SPEKTAKLACH
TEATR CALIFORNIA
To obecnie jeden z najciekawszych łódzkich teatrów niezawodowych. Każda premiera intryguje i na długo zapada w pamięć.
„Iluzje”
Tekst Wyrypajewa to sztuka o iluzjach. Iluzji miłości, którą bohaterowie opowiadanej historii przez całe swoje życie próbują odnaleźć, zdefiniować. Iluzji teatralnej, tej pomiędzy widzem i aktorem, kiedy zaciera się granica między tym co rzeczywiste a co wykreowane. Wreszcie jest to też sztuka o poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie czym jest miłość?, zarówno przez 80-latków, których historia jest opowiadana, jak i przez 20-latków, którzy tą historię opowiadają.
Spektakl otrzymał na 26. ŁóPTA nagrodę za zespołową kreację spektaklu „Iluzje” oraz otrzymał nominację do udziału w Dotknij Teatru 2014.
WALNY-TEATR
Powstał w roku 1999 r. z inicjatywy Adama Walnego, absolwenta wydziału Reżyserii Teatru Lalek Akademii Teatralnej w Warszawie, stypendysty Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Teatr w swych pracach penetruje różne tradycje teatru lalki, maski i przedmiotu w warunkach studyjnych, estradowych i ulicznych. Używa lalki również poza sceną: w edukacji, terapii i sztuce performance.
„Misterium Narodzenia”
Spektakl w konwencji średniowiecznego ludowego misterium z użyciem 30 różnego rodzaju marionetek, pacynek, kukieł i pałub na tradycyjnej pudełkowej jarmarcznej scenie aż kipi przaśnym humorem, radością życia. Oparty o tekst biblijny, inkrustowany kolorytem apokryfów wzrusza, bawi i zastanawia. Baran, który dla Dzieciątka z własnej wełny plecie sweterek. Oniemiałemu za niewiarę Zachariaszowi Anioł zamienia głowę w rybę. Józef jak pień głuchy, pół pień pół człowiek to tylko kilka postaci, które pojawiają się na scenie Misterium. Spektakl wykorzystuje żywą muzykę pasterską. (Spektakl przeznaczony dla widza od 13 roku życia).
Lalki i realizacja sceniczna: Adam Walny
Lira korbowa: Adam Walny
Nagrody i wyróżnienia:
– Ogólnopolski Festiwal Teatrów Niezależnych, Ostrów Wlkp.,2007
– Międzynarodowy Festiwal „Lalka też człowiek”, Warszawa, 2007
– Międzynarodowy Festiwal Lalkarzy Solistów, Łódź, 2009
ZWIASTUN FILMOWY: WALNY-TEATR „Misterium Narodzenia”
tekst: Marcin Wartalski
foto Teatr California „Iluzje” Marcin Wartalski
foto Walny Teatr arch. Zespołu
Łódzki Dom Kultury zaprasza na VIII MINIFESTIWAL „bliżej Rosji” w ramach Łódzkich Spotkań Teatralnych 2013 – teatralny festiwal festiwali w dniach 26 i 27.10.2013 r. Prezentacja AKHE – rosyjskiego teatru inżynieryjnego, będzie można zobaczyć w Łódzkim Domu Kultury. WSTĘP WOLNY! SPEKTAKL DLA WIDZÓW DOROSŁYCH!
Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)
ŁST
AKTUALNOŚCI PROGRAM TEATRY SPEKTAKLE DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM
KONTAKT
VIII MINIFESTIWAL „Bliżej Rosji”
26.10.2013 r., godz. 18.00, s. 323
TEATR CALIFORNIA (Łódź) Iwan Wyrypajew Iluzje
26.10.2013 r., po spektaklu: 8 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Paulina Ilska
27.10.2013 r., godz. 18.00, sala kolumnowa
AKHE (St. Petersburg / Rosja) White Cabin
SPEKTAKL DLA WIDZÓW DOROSŁYCH !
27.10.2013 r., po spektaklu: 9 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Marcin Wartalski
Wstęp Wolny
INFORMACJE O ZESPOŁACH I SPEKTAKLACH
TEATR CALIFORNIA
To obecnie jeden z najciekawszych łódzkich teatrów niezawodowych. Każda premiera intryguje i na długo zapada w pamięć.
„Iluzje”
Tekst Wyrypajewa to sztuka o iluzjach. Iluzji miłości, którą bohaterowie opowiadanej historii przez całe swoje życie próbują odnaleźć, zdefiniować. Iluzji teatralnej, tej pomiędzy widzem i aktorem, kiedy zaciera się granica między tym co rzeczywiste a co wykreowane. Wreszcie jest to też sztuka o poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie czym jest miłość?, zarówno przez 80-latków, których historia jest opowiadana, jak i przez 20-latków, którzy tą historię opowiadają.
Spektakl otrzymał na 26. ŁóPTA nagrodę za zespołową kreację spektaklu „Iluzje” oraz otrzymał nominację do udziału w Dotknij Teatru 2014.
AKHE
Grupa została założona w 1989 r. przez trzech członków byłego teatru Yes-No Borisa Ponizovskiego: Maksima Isaeva, Pavla Semtchenko i Vadima Vasilieva. Ogłosiła się jako niezależna (pod względem stylu i formy), wykorzystując w spektaklach teatralnych elementy performance, filmu i sztuk pięknych. Artyści AKHE są wynalazcami autorskiego teatru syntetycznego: jednocześnie skomplikowanego, subtelnego, efektownego i poruszającego emocjonalnie. Rosyjski teatr inżynieryjny zwany też teatrem optycznym. Koncentruje się w swoich działaniach na przewrotnej interpretacji praw fizyki. Laureat prestiżowej rosyjskiej nagrody teatralnej Złota Maska (2005) i ikona niezależnej sceny teatralnej w Moskwie oraz St. Petersburgu. Jego cechą charakterystyczną jest stosunek do przestrzeni, światła i dźwięku, które traktowane są jako istniejące niezależnie postacie sztuki, a także aktorów pełniących jedynie funkcję operatorów. Aktorzy Akhe uczestniczą również w indywidualnych projektach, tworzonych z takimi grupami jak: Teatr Derevo (Rosja-Niemcy), Lantaaren (Holandia), Toiuhaus (Austria) czy Slava Polunin (Rosja).Główną rolę w przedstawieniach AKHE odgrywa bardzo precyzyjnie wykreowana rzeczywistość, składowa scenografii (czy raczej używanych na scenie przedmiotów-rekwizytów) światła, projekcji filmowych i działań aktorskich. Wszystkie te elementy poddawane są eksperymentom opartym na przewrotnej interpretacji praw fizyki. Ten wyjątkowy zespół teatralny, zakorzeniony w sztukach wizualnych i kulturze offfowej, jest dobrze znany w europejskim świecie teatru alternatywnego.
Takiego teatru nie ma w Polsce. Laureat prestiżowej nagrody Fringe First 2003 Edinburgh Festival za spektakl White Cabine. Po raz pierwszy spektakl będzie prezentowany w Łodzi.
„White Cabin” (Biała Kabina) jest multimedialną produkcją sięgającą do tradycji rosyjskiego filmu niemego oraz teatru cieni i przedmiotu. Wizje senne, pełne absurdalnych, natchnionych, dziwacznych i często wzruszających scen, tworzą wciągającą bez reszty, trudną i nieraz zbijającą z tropu układankę. Aktorzy stwarzają serię błazeńsko makabrycznych scen, używając produktów codziennego użytku, jak bagietka, papierosy, lina, wino, guma Hubba Bubba, pocięte na strzępy gazety, czy świece, whisky i kwiaty. I jest to prawdziwy popis działających z furią, prawdziwie szalonych, a przy tym metodycznych naukowców.
ZWIASTUN FILMOWY: AKHE „White Cabin”
tekst: Marcin Wartalski
foto AKHE „White Cabin” Władimir Telegin
foto Teatr California „Iluzje” Marcin Wartalski
Łódzki Dom Kultury zaprasza na VIII MINIFESTIWAL „bliżej Rosji” w ramach Łódzkich Spotkań Teatralnych 2013 – teatralny festiwal festiwali w dniach 26 i 27.10.2013 r. Prezentacja AKHE – rosyjskiego teatru inżynieryjnego, będzie można zobaczyć w Łódzkim Domu Kultury. WSTĘP WOLNY! SPEKTAKL DLA WIDZÓW DOROSŁYCH!
Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)
ŁST
AKTUALNOŚCI PROGRAM TEATRY SPEKTAKLE DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM
KONTAKT
VIII MINIFESTIWAL „Bliżej Rosji”
26.10.2013 r., godz. 18.00, s. 323
TEATR CALIFORNIA (Łódź) Iwan Wyrypajew Iluzje
26.10.2013 r., po spektaklu: 8 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Paulina Ilska
27.10.2013 r., godz. 18.00, sala kolumnowa
AKHE (St. Petersburg / Rosja) White Cabin
SPEKTAKL DLA WIDZÓW DOROSŁYCH !
27.10.2013 r., po spektaklu: 9 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Marcin Wartalski
Wstęp Wolny
INFORMACJE O ZESPOŁACH I SPEKTAKLACH
TEATR CALIFORNIA
To obecnie jeden z najciekawszych łódzkich teatrów niezawodowych. Każda premiera intryguje i na długo zapada w pamięć.
„Iluzje”
Tekst Wyrypajewa to sztuka o iluzjach. Iluzji miłości, którą bohaterowie opowiadanej historii przez całe swoje życie próbują odnaleźć, zdefiniować. Iluzji teatralnej, tej pomiędzy widzem i aktorem, kiedy zaciera się granica między tym co rzeczywiste a co wykreowane. Wreszcie jest to też sztuka o poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie czym jest miłość?, zarówno przez 80-latków, których historia jest opowiadana, jak i przez 20-latków, którzy tą historię opowiadają.
Spektakl otrzymał na 26. ŁóPTA nagrodę za zespołową kreację spektaklu „Iluzje” oraz otrzymał nominację do udziału w Dotknij Teatru 2014.
AKHE
Grupa została założona w 1989 r. przez trzech członków byłego teatru Yes-No Borisa Ponizovskiego: Maksima Isaeva, Pavla Semtchenko i Vadima Vasilieva. Ogłosiła się jako niezależna (pod względem stylu i formy), wykorzystując w spektaklach teatralnych elementy performance, filmu i sztuk pięknych. Artyści AKHE są wynalazcami autorskiego teatru syntetycznego: jednocześnie skomplikowanego, subtelnego, efektownego i poruszającego emocjonalnie. Rosyjski teatr inżynieryjny zwany też teatrem optycznym. Koncentruje się w swoich działaniach na przewrotnej interpretacji praw fizyki. Laureat prestiżowej rosyjskiej nagrody teatralnej Złota Maska (2005) i ikona niezależnej sceny teatralnej w Moskwie oraz St. Petersburgu. Jego cechą charakterystyczną jest stosunek do przestrzeni, światła i dźwięku, które traktowane są jako istniejące niezależnie postacie sztuki, a także aktorów pełniących jedynie funkcję operatorów. Aktorzy Akhe uczestniczą również w indywidualnych projektach, tworzonych z takimi grupami jak: Teatr Derevo (Rosja-Niemcy), Lantaaren (Holandia), Toiuhaus (Austria) czy Slava Polunin (Rosja).Główną rolę w przedstawieniach AKHE odgrywa bardzo precyzyjnie wykreowana rzeczywistość, składowa scenografii (czy raczej używanych na scenie przedmiotów-rekwizytów) światła, projekcji filmowych i działań aktorskich. Wszystkie te elementy poddawane są eksperymentom opartym na przewrotnej interpretacji praw fizyki. Ten wyjątkowy zespół teatralny, zakorzeniony w sztukach wizualnych i kulturze offfowej, jest dobrze znany w europejskim świecie teatru alternatywnego.
Takiego teatru nie ma w Polsce. Laureat prestiżowej nagrody Fringe First 2003 Edinburgh Festival za spektakl White Cabine. Po raz pierwszy spektakl będzie prezentowany w Łodzi.
„White Cabin” (Biała Kabina) jest multimedialną produkcją sięgającą do tradycji rosyjskiego filmu niemego oraz teatru cieni i przedmiotu. Wizje senne, pełne absurdalnych, natchnionych, dziwacznych i często wzruszających scen, tworzą wciągającą bez reszty, trudną i nieraz zbijającą z tropu układankę. Aktorzy stwarzają serię błazeńsko makabrycznych scen, używając produktów codziennego użytku, jak bagietka, papierosy, lina, wino, guma Hubba Bubba, pocięte na strzępy gazety, czy świece, whisky i kwiaty. I jest to prawdziwy popis działających z furią, prawdziwie szalonych, a przy tym metodycznych naukowców.
ZWIASTUN FILMOWY: AKHE „White Cabin”
tekst: Marcin Wartalski
foto AKHE „White Cabin” Władimir Telegin
foto Teatr California „Iluzje” Marcin Wartalski
Było egzotycznie, kolorowo i głośno. 18 października w Łódzkim Domu Kultury w Galerii Imaginarium o 18.00 zebrało się grono wielbicieli twórczości Piotra Ambroziaka. Zwiedzającym towarzyszył dźwięk bębnów Marcina Ugrewicza i towarzyszących mu przyjaciół. Rytm bębnów, wnikając głęboko w naszą podświadomość, podkreślał archetypiczną symbolikę obrazów.
Pełne ekspresji obrazy Piotra Ambroziaka z uproszczonymi, zdeformowanymi, traktowanymi szkicowo postaciami, niosą ze sobą ten sam pierwiastek, który odnaleźć można w obiektach sztuki pełniących funkcje w kulcie religijnym lub magii. Odczucie energii pojawia się nie tylko przy obcowaniu z obrazami jego autorstwa, ale także tworzonymi przez niego obiektami. I chociaż niektóre z prac artysty mogą budzić skojarzenia z magicznymi przedmiotami związanymi z kultem ziemi, to jednak w tym przypadku mamy do czynienia ze sztuką – nie z przedmiotami kultu –a zatem wszelka moc dzieł, jeśli założymy, że taką posiadają, pochodzi od artysty. Co ciekawe, dzieła sztuki w tym przypadku niekoniecznie służą za narzędzie do wyrażenia tych sił, pozwalając im się wizualizować, ale stają się raczej rodzajem ramy, wyznaczonych granic, w których można wyrazić pierwotne siły przywoływane przez autora. Ten zaś z powodzeniem, skrupulatnie wypełnia udostępnione mu przez sztukę miejsce.
Ostre formy, śmiałe zestawienia kolorów, zdecydowany gest i deformacja, którymi operuje artysta w malarstwie, doskonale nadają się do przedstawienia życiowej energii. Podobnie jak niewielkie obiekty o organicznych kształtach i naturalnych, neutralnych kolorach, które kierują uwagę odbiorcy na moc skrywaną w siłach natury. W obu przypadkach Ambroziak potrafi wyrazić energię, ale, co ważne i cenne, unikając alegorii i personifikacji. W swoich pracach często zestawia ze sobą przeciwstawne siły: element aktywny z pasywnym, męski z żeńskim, gorący z zimnym, pogański z chrześcijańskim, jednak skontrastowane wartości w jego pracach tracą element przeciwstawienia i stają się komplementarne.
Obrazy Ambroziaka mają charakter uniwersalny, jednak przedstawione sytuacje artysta odnosi do współczesności. Swoje prace często uzupełnia tekstem, który z jednej strony wyjaśnia ich treść, z drugiej stanowi nierzadko dowcipny komentarz artysty na temat obserwowanej rzeczywistości. A obserwatorem Ambroziak jest uważnym i odważnym, a w jego wypowiedziach widoczna jest wrażliwość na najbardziej newralgiczne tematy.
W twórczości Ambroziaka pojawiają się odniesienia do różnych kultur, religii, postaci historycznych, zawsze jednak przedstawienia te są przefiltrowane przez współczesność i opatrzone aktualnym komentarzem. W ten sposób artysta podejmowane przez siebie zagadnienia czyni bardziej aktualnymi.
Karolina Jabłońska
„Moja sztuka to poszukiwanie źródeł mocy i określenie własnych demonów i symboli ukrytych w naszej podświadomości. Wędrując po ciemnej stronie lustra na styku kultur ekspresyjnie przeciwstawiam się własnemu ja” (Piotr Ambroziak)
ŁDK oraz Wieluński Dom Kultury zapraszają na VI MINIFESTIWAL, w ramach Łódzkich Spotkań Teatralnych 2013 – teatraly festiwal festiwali, w dniach 19 i 20.10.2013 r. do Wielunia.
Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)
ŁST
AKTUALNOŚCI PROGRAM TEATRY SPEKTAKLE DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM
KONTAKT
19.10.2013 r., godz. 18.00, TEATR CALIFORNIA (Łódź) Iwan Wyrypajew Iluzje
Wieluński Dom Kultury, ul. Krakowskie Przedmieście 5
19.10.2013 r., po spektaklu: 6 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Paulina Ilska
20.10.2013 r., godz. 18.00, SAMBOR DUDZIŃSKI (Wrocław/Lubiąż) Dźwiękowiązałka
Wieluński Dom Kultury: Wieluń, ul. Krakowskie Przedmieście 5
20.10.2013 r., po spektaklu: 6 Dyskusja Festiwalowa z Artystami
prowadzenie: Magdalena Hasiuk-Świerzbińska
„Iluzje”
Tekst Wyrypajewa to sztuka o iluzjach. Iluzji miłości, którą bohaterowie opowiadanej historii przez całe swoje życie próbują odnaleźć, zdefiniować. Iluzji teatralnej, tej pomiędzy widzem i aktorem, kiedy zaciera się granica między tym co rzeczywiste a co wykreowane. Wreszcie jest to też sztuka o poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie czym jest miłość?, zarówno przez 80-latków, których historia jest opowiadana, jak i przez 20-latków, którzy tą historię opowiadają.
przekład: Agnieszka Lubomira Piotrowska
reżyseria: Piotr Maszorek
występują: Anna Ćwiklik (Pierwsza Kobieta), Pola Lepakhina (Druga Kobieta), Jakub Lisiak (Pierwszy Mężczyzna), Patryk Seweryn (Drugi Mężczyzna)
„Dźwiękowiązałka”
To interaktywne widowisko muzyczne, w którym rolę sześcioosobowego zespołu pełni jedna osoba – Sambor Dudziński, wszechstronny muzyk, obsługujący na mobilnej scenie fantastyczne instrumentarium! Za dnia i po zmroku, na galach, imprezach zamkniętych w bogatych wnętrzach i w otwartej przestrzeni, na rynkach, placach, dworcach, ulicach artysta nawiązuje niespotykany kontakt z publicznością, aby wspólnie wydobywać z widowiska „poezję” aktu twórczego i wypełniać przestrzeń spektaklu dynamiczną interakcją. Fabuła przedstawienia rodzi się dzięki widzom i przy użyciu mnóstwa instrumentów: elektronicznego fortepianu, organów, zestawu perkusyjnego, akordeonu dętego, saksofonu oraz instrumentów etnicznych (duduk, flety, drumle, didgeridoo, berimbao, kopytnik, cabasa, dzwonki chromatyczne). Całość uzupełniają: wokal i chórki. Rolę ruchomej sceny o pedałowym napędzie, z własnym systemem zasilania, nagłośnieniem i oświetleniem pełni trójkołowy pojazd zbudowany na bazie przedwojennej “zgrabiarki konnej”.
Dźwiękowiazałka to mocny sygnał, że wszyscy jesteśmy – czy też możemy być – twórcami, że aktywne uczestniczenie w kulturze ma sens i może dawać niespodziewane efekty.
opracowanie: Marcin Wartalski
foto: Marcin Wartalski, Teatr California „Iluzje”
ŁDK oraz Wieluński Dom Kultury zapraszają na VI MINIFESTIWAL, w ramach Łódzkich Spotkań Teatralnych 2013 – teatraly festiwal festiwali, w dniach 19 i 20.10.2013 r. do Wielunia.
Łódzkie Spotkania Teatralne 2013 (1.09 – 8.12)
ŁST
AKTUALNOŚCI PROGRAM TEATRY SPEKTAKLE DYSKUSJE / SPOTKANIA
ARCHIWUM
KONTAKT
19.10.2013 r., godz. 18.00, TEATR CALIFORNIA (Łódź) Iwan Wyrypajew Iluzje
Wieluński Dom Kultury, ul. Krakowskie Przedmieście 5
19.10.2013 r., po spektaklu: 6 Otwarte Spotkanie z Artystami
prowadzenie: Paulina Ilska
20.10.2013 r., godz. 18.00, SAMBOR DUDZIŃSKI (Wrocław/Lubiąż) Dźwiękowiązałka
Wieluński Dom Kultury: Wieluń, ul. Krakowskie Przedmieście 5
20.10.2013 r., po spektaklu: 6 Dyskusja Festiwalowa z Artystami
prowadzenie: Magdalena Hasiuk-Świerzbińska
„Iluzje”
Tekst Wyrypajewa to sztuka o iluzjach. Iluzji miłości, którą bohaterowie opowiadanej historii przez całe swoje życie próbują odnaleźć, zdefiniować. Iluzji teatralnej, tej pomiędzy widzem i aktorem, kiedy zaciera się granica między tym co rzeczywiste a co wykreowane. Wreszcie jest to też sztuka o poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie czym jest miłość?, zarówno przez 80-latków, których historia jest opowiadana, jak i przez 20-latków, którzy tą historię opowiadają.
przekład: Agnieszka Lubomira Piotrowska
reżyseria: Piotr Maszorek
występują: Anna Ćwiklik (Pierwsza Kobieta), Pola Lepakhina (Druga Kobieta), Jakub Lisiak (Pierwszy Mężczyzna), Patryk Seweryn (Drugi Mężczyzna)
„Dźwiękowiązałka”
To interaktywne widowisko muzyczne, w którym rolę sześcioosobowego zespołu pełni jedna osoba – Sambor Dudziński, wszechstronny muzyk, obsługujący na mobilnej scenie fantastyczne instrumentarium! Za dnia i po zmroku, na galach, imprezach zamkniętych w bogatych wnętrzach i w otwartej przestrzeni, na rynkach, placach, dworcach, ulicach artysta nawiązuje niespotykany kontakt z publicznością, aby wspólnie wydobywać z widowiska „poezję” aktu twórczego i wypełniać przestrzeń spektaklu dynamiczną interakcją. Fabuła przedstawienia rodzi się dzięki widzom i przy użyciu mnóstwa instrumentów: elektronicznego fortepianu, organów, zestawu perkusyjnego, akordeonu dętego, saksofonu oraz instrumentów etnicznych (duduk, flety, drumle, didgeridoo, berimbao, kopytnik, cabasa, dzwonki chromatyczne). Całość uzupełniają: wokal i chórki. Rolę ruchomej sceny o pedałowym napędzie, z własnym systemem zasilania, nagłośnieniem i oświetleniem pełni trójkołowy pojazd zbudowany na bazie przedwojennej “zgrabiarki konnej”.
Dźwiękowiazałka to mocny sygnał, że wszyscy jesteśmy – czy też możemy być – twórcami, że aktywne uczestniczenie w kulturze ma sens i może dawać niespodziewane efekty.
opracowanie: Marcin Wartalski
foto: Marcin Wartalski, Teatr California „Iluzje”




