19 kwietnia gościliśmy w Łódzkim Domu Kultury autora kolejnej książki poetyckiej wydawnictwa KWADRATURA. Spotkanie miało szczególny, jubileuszowy charakter, bowiem tomik wierszy Marcina Kowalewskiego „Cztery litery: zima” ukazał się jako 25 książka poetycka wydawnictwa, słynącego ze swych niezwykle starannie przygotowanych pozycji.

Maciej Kowalewski, szczecinianin, z zawodu socjolog, niemal natychmiast nawiązał nić porozumienia ze słuchaczami, efektem czego była długa, wielogłosowa dyskusja prowadzona przez Piotra Groblińskiego. Osią rozmowy były, wyraźnie zaznaczające się w twórczości poety, opozycje – natura/kultura, kobieta/mężczyzna. Głos w dyskusji wzięła również autorka ilustracji tomiku – Natalia Hołub. Jej prace można było obejrzeć w czasie tego wieczoru. Publiczność dopisała, z entuzjazmem przyjęła propozycje autora i brała udział w żywej, blisko dwugodzinnej dyskusji. Zachęcamy do kupienia książki „Cztery litery: zima”, a wszystkich chętnych prosimy o kontakt z Ośrodkiem Wydawniczym ŁDK (tel. 797 326 192).

W dniu 26 kwietnia 2013 r. o godz. 18.00 odbędzie się w Kinie Studyjnym ŁDK koncert Andrzeja Zarzeckiego„Słodki” – wokalisty, znanego i popularnego w latach 70 i 80 – tych w Łodzi rockowego zespołu Krótkie Spięcie. Bilety: 10 zł

Andrzej Zarzecki„Słodki” jest byłym wokalistą „Krótkiego Spięcia” – jednej z łódzkich popularnych grup rockowych przełomu lat 70 i 80-tych , uczestnika m.in. łódzkiego Rockowiska 1982 czy warszawskiego Rock Blok 1982. Najbardziej znanymi utworami zespołu były – „Jeszcze raz rockowy koncert” , „Lampa Aladyna” , „Jesteś królową”, „Idź prosto za słońcem” czy „Tak wiele dni”. Koncerty zespołu cieszyły się wówczas niezwykłym zainteresowaniem oraz popularnością.
Po wielu latach nieobecności na muzycznej scenie, ex wokalista grupy Krótkie Spięcie zdecydował się na artystyczny debiut z nową formacją. Udało się zaprosić do współpracy doskonałych muzyków świetnie aranżujących oraz wykonujących kompozycje w stylu rockandrollowym. „Słodki” wraz z zespołem od dwóch lat współpracuje z Łódzkim Domem Kultury, w którym powstaje interesujący materiał muzyczny przygotowywany do wydania promocyjnej płyty CD. Andrzej Zarzecki „Słodki” jest doskonałym i żywiołowym interpretatorem kompozycji w stylu rock and roll. Styl zespołu, to melodyjny rock and roll z charakterystycznym ostrzejszym brzmieniem gitar. Zespół tworzą : Erwin „Erni” Janicki – gitara, Waldek „Costa” Gralak – gitara, Andrzej „Czarny” Czarnecki – gitara basowa i Paweł „Pikuś” Pakulski – perkusja. Andrzej Zarzecki jest autorem muzyki i tekstów wszystkich kompozycji.
Zapraszamy na koncert !!

Bilety w cenie 10 zl.

info: Ośrodek Inicjatyw Artystycznych
tel. 797 326 227

email: oia@ldk.lodz.pl, muzyka@ldk.lodz.pl

Łódzki Dom Kultury zaprasza w dniu 11 czerwca 2013 r. o godz. 15.00 na II edycję REGIONALNEJ OTWARTEJ SCENY ARTYSTYCZNEJ „ROSA”, Sala Kolumnowa. Wstęp wolny

Szanowni Państwo,

W dniu 11 czerwca 2013 r. o godz. 15.00 w sali kolumnowej Łódzkiego Domu Kultury, ul. Traugutta 18. planujemy drugą edycję REGIONALNEJ OTWARTEJ SCENY ARTYSTYCZNEJ „ROSA”. Ideą naszej inicjatywy jest cykliczna prezentacja osiągnięć twórczych uzdolnionych artystów amatorów działających w regionie łódzkim. Występy różnorodnych grup: zespołów muzycznych, kabaretowych, teatralnych, solistów będą sprzyjały nawiązywaniu nowych kontaktów oraz wymianie doświadczeń między wykonawcami instruktorami, popularyzacji oraz ich promocji. Pragniemy, aby scena ŁDK była miejscem do wspierania istniejących form działalności artystycznej wzbogacających kulturę regionu.

Występy odbędą się na nowoczesnej i dobrze wyposażonej scenie ŁDK. Liczymy, że „ROSA” stanie się miejscem wymiany osiągnięć artystycznych pomiędzy gminami regionu łódzkiego.

Utalentowanych wykonawców zapraszamy do udziału!!!
Regulamin oraz karta zgłoszenia znajduje się na stronie internetowej ŁDK oraz portalu Region Kultury.

Informacje:

oia@ldk.lodz.pl, www.ldk.lodz.pl, www.regionkultury.pl

tel. 797 326 173

Regulamin do pobrania

Karta zgłoszenia

Galeria FF zaprasza 27 kwietnia 2013 w godz. 18-20 na wernisaż wystawy fotografii KATARZYNY KRAKOWIAK nie PRZEMINĘŁO Z WIATREM.

„Katarzyna Krakowiak z poszukiwania własnej tożsamości uczyniła nie tylko rodzaj autoterapii służącej jej własnemu pożytkowi, lecz zdołała swój przekaz zuniwersalizować, tworząc odniesienia czytelne nie tylko dla jej pokolenia, ale dla każdego wrażliwego człowieka, poddanego unifikującemu oddziaływaniu współczesności. Artystka wpisuje się w ten nurt sztuki, który bazuje na specyficznej wiwisekcji dokonywanej na naturze osobistej pamięci: tej pierwotnej, potwierdzonej własnym w niej udziałem, zakorzenionej we wspomnieniu minionych lat, zwłaszcza w dzieciństwie, ale i tej zapośredniczonej za pomocą pamiątkowych zdjęć rodzinnych, jak i rozmaitych przedmiotów, niegdyś użytkowych, dziś już tylko nośników wspomnień. Jerzy Lewczyński, Wojciech Prażmowski, Mirosław Bałka, Tadeusz Kantor, Christian Boltanski, to między innymi ci artyści, którzy swoją sztuką wydają się tworzyć istotną inspirację dla młodej łódzkiej artystki. […] Choć fotografia dominuje w przestrzeni wystawienniczej, to wydaje się mówić do odbiorcy w sposób bardzo wyciszony. Automatycznie zostaje ujęta w nawias ta część etosu rodzinnego, która związana jest z identyfikacją osób i rozpoznaniem sytuacyjnym na zdjęciach. Ten aspekt prezentacji na zawsze pozostanie dla nas tajemnicą. Autorka zdaje sobie sprawę, że z punktu widzenia percepcji tych konkretnych fotografii, dla odbiorcy mniej znaczący jest kontekst miejsca a istotniejszy kontekst czasu. To najważniejsza, ale i uniwersalna płaszczyzna komunikacji. Chodzi o to, aby wnikając we własne doświadczenia, intymne i nieprzeźroczyste dla otoczenia, zbudować na ich kanwie rzeczywistość, która przyjęłaby postać bardziej symbolu, niż sprawozdającej opowieści. […] Wartością sztuki Katarzyny Krakowiak jest zainicjowanie u odbiorcy świadomości niepowtarzalności i podmiotowości każdego ludzkiego istnienia, co w obliczu postępującej nieuchronnie globalizacji może i powinno być wstępem do budowania skutecznych mechanizmów przeciwstawnych formom politycznego, ekonomicznego i kulturowego oddziaływania prowadzącego do depersonalizacji ludzkich egzystencji. To – w moim przekonaniu – podstawowe przesłanie wystawy.”

(fragment tekstu Piotra Komorowskiego do publikacji z wystawy)

Katarzyna Zuzanna Krakowiak, urodzona w 1985 roku, artystka intermedialna, fotografik. Absolwentka PWSFTViT im. Leona Schillera w Łodzi, Wydział Operatorski i Realizacji Telewizyjnej, specjalizacja: fotografia, gdzie w czerwcu 2012 roku obroniła dyplom pod opieką prof. Grzegorza Przyborka. Doktorantka tej samej uczelni. Absolwentka WSSiP w Łodzi, Wydział Filmu i Fotografii, kierunek: ROFTViF, gdzie w 2010 roku z wyróżnieniem obroniła dyplom pod opieką dr Piotra Komorowskiego. Zajmuje się arteterapią oraz dydaktyką. Ukończyła podyplomowy kurs arteterapii w Polskim Instytucie Ericksonowskim. Prowadzi warsztaty fotograficzne i plastyczne z dziećmi oraz dorosłymi. Członek ZPAF oraz grupy artystycznej działającej jako Koło Absolwenta WSSiP, założonego przy Pracowni Książki Artystycznej i Ilustracji. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jest autorką ponad 30 wystaw zbiorowych i indywidualnych poświęconych fotografii i książce artystycznej. [strona autorska: kzkrakowiak.com ]

wystawa czynna od wtorku do soboty w godz. 14-18 do dnia 25 maja 2013

Galeria FF zaprasza 27 kwietnia 2013 w godz. 18-20 na wernisaż wystawy fotografii KATARZYNY KRAKOWIAK nie PRZEMINĘŁO Z WIATREM.

(fragment tekstu Piotra Komorowskiego do publikacji z wystawy)

wystawa czynna od wtorku do soboty w godz. 14-18 do dnia 25 maja 2013

Łódzki Dom Kultury zaprasza w dniu 21 kwietnia 2013 r. o godz. 17.00 do Kina Studyjnego na kolejne spotkanie z cyklu „Opowieści i Pieśni z Kubryku i Wacht”. Gośćmi spotkania będą kapitanowie – Piotr Kuźniar oraz Henryk Wolski.

Wstęp 5 zł

W dniu 21 kwietnia o godz. 17.00 odbędzie się w Kinie Studyjnym kolejne spotkanie z cyklu „Opowieści i Pieśni z Kubryku i Wacht”. Gośćmi spotkania będą kapitanowie – Piotr Kuźniar oraz Henryk Wolski. Kpt. Piotr Kuźniar z załogą s/y Selma pokażą zdjęcia i filmy z Antarktydy. Opowiedzą między innymi o pierwszej polskiej wyprawie na Morze Weddella. Kpt. Henryk Wolski przypomni sylwetki pionierów Antarktydy, opowie też jak wraz z czteroosobową załogą na „James Caird” – replice łodzi ratunkowej Shackletona przepłynął z Półwyspu Antarktycznego przez Wyspę Słoniową do południowej Georgii. Wystąpi również zespół Cztery Refy. Wstęp 5 zł.

Zapraszamy

info. www.ldk.lodz.pl,

oia@ldk.lodz.pl

tel. 797 326 227

W dniu 13 kwietnia 2013 odbyły się kolejne zajęcia warsztatowe w ramach programu ekologiczno-artystycznego EcoArt (EcoArt. Recycling w działaniach artystycznych. Program edukacji ekologiczno-artystycznej skierowany do dzieci i młodzieży województwa łódzkiego.).

Gościliśmy w Łodzi dzieci z: Pajęczna, Burzenina, Widawy i Rzeczycy. Uczestnicy mieli wiele radości i frajdy z tworzenia prac z tkanin i koronki, filcowania na mokro, czerpania papieru oraz z wydmuchiwania szkła i malowania własnych ozdób choinkowych.

Instruktorzy i osoby prowadzące warsztaty są zachwycone pomysłami dzieci, ich kreatywnością i zapałem. Podkreślają, że to wyjątkowe dzieci, które są otwarte na poznawanie nowych rzeczy i chętne do działań artystycznych.

Program EkoArt jest finansowany ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi.

Ośrodek Teatralny zaprasza na spektakl „Pokojówki” Teatru Tańca PRO. 20 kwietnia 2013, godz. 18.00, sala 6, Łódzki Dom Kultury, ul. Traugutta 18

WSTĘP WOLNY!

Ośrodek Teatralny zaprasza na spektakl „Pokojówki” Teatru Tańca PRO. 20 kwietnia 2013, godz. 18.00, sala 6, Łódzki Dom Kultury, ul. Traugutta 18

WSTĘP WOLNY!

Projekt Pokojówki jest spektaklem teatru tańca. Punkt wyjścia oraz inspirację stanowi dramat Jeana Geneta pod tym samym tytułem. Bohaterki dramatu – tytułowe pokojówki – kreują alternatywną rzeczywistość, w której wcielają się w rolę Pani. W świecie własnych imaginacji podkradają jej słowa, gesty i zachowania oraz dokonują rytualnego zabójstwa, mającego wyzwolić je z „rozpaczliwego” położenia. Intensywność gry pozorów nieustannie powtarzanej ceremonii znajduje nieodwracalny finał w świecie rzeczywistym. Będzie to studium postaci przełożone na studium ruchu. Analiza problemu nieustającej gry pozorów, w której gubi się własną osobowość, tak by odnaleźć się i zagubić w „teatrze” codziennych rytuałów.

Koncepcja, choreografia, reżyseria: Anna Banach, Magdalena Paszkiewicz, Wiktoria Wieczorek
Kostiumy: Zuzanna Markiewicz
Kompozytor: Anna Sowa
Występują: Anna Banach (Solange), Magdalena Paszkiewicz (Pani), Wiktoria Wieczorek (Claire)
Muzyka na żywo: Kaja Flaga (wiolonczela), Magdalena Gacek (skrzypce)
Opieka formalna: Towarzystwo Kultury Teatralnej – Koło Łódzkie

Znakomity repertuar, żywiołowość oraz wysoki poziom artystyczny – to wszystko stanowiło o sukcesie koncertu, który odbył się w ramach XLIV Dni Muzyki Kameralnej. Publiczność, całkowicie wypełniając salę Muzeum w Piotrkowie Trybunalskim, długimi brawami dziękowała wykonawcom za ich piękny koncert.

14 kwietnia 2013r. w Muzeum w Piotrkowie Trybunalskim odbył się koncert Viva Espana Ole z udziałem Chóru Kameralnego Stowarzyszenia Śpiewaczego „Canto Sonoro” im. Zygmunta Gzelli z Łódzkiego Domu Kultury pod dyrekcją Jana Kondratowicza. Wystąpili również soliści: Jolanta Gzella /sopran/, Rafał Gzella /fortepian/, Jacek Dulikowski /gitara/, Małgorzata Wilczyńska /taniec/. Trafny dobór repertuaru kompozytorów hiszpańskich oraz świetne jego wykonawstwo przez łódzkich artystów, tworzyło niezwykły klimat. Publiczność z dużym zaciekawieniem wysłuchała utworów takich kompozytorów jak Astor Piazzolla, Mario Castelnuovo Tedesco, Manuel de Falla, Issac Albeniz.

Info: Ośrodek Inicjatyw Artystycznych:

tel. 797 326 227

oia@ldk.lodz.pl

Sweet & Hot Jazzband gra już 10 lat! Z tej okazji, 12 kwietnia 2013 r., w Łódzkim Domu Kultury odbył się jubileuszowy koncert jazzowy.

Oprócz jubilata, Sweet & Hot Jazzband, wystąpiły również dwie jazzowe formacje: Big Band Wiśniowa Góra oraz działający w ŁDK Happy Old Boys. Sala koncertowa wypełniła się licznie przybyłą publicznością, żywiołowo reagującą na muzyczne propozycje zespołów. Jak przystało na uroczystość jubileuszową był tort, gratulacje, kwiaty i ogromne owacje publiczności. Zespoły wykonując standardy klasyki jazzowej potwierdziły doskonałą sprawność instrumentalistów, którzy swoją grą i swobodą improwizacji elektryzowali publiczność. Koncert był świadectwem tego, że jazz jest zjawiskiem ponadczasowym, a wykonywany spontanicznie i w perfekcyjnym stylu potrafi dać wiele satysfakcji i radości widzom.

Info: Ośrodek Inicjatyw Artystycznych;

tel. 797 326 227

oia@ldk.lodz.pl

Autor zdjęć: Mirosław Matuszewski

Łódzki Dom Kultury i Towarzystwo Przyjaciół Opery im. Ady Sari zapraszaja na spotkanie z cyklu: ARCYDZIEŁA OPERY ŚWIATOWEJ – RYSZARD WAGNER w 200. rocznicę urodzin kompozytora: TANNHAUSER – opera romantyczna w trzech aktach. Wykonawcy: SPAS WENKOFF, Dame-GWYNETH JONES, Bernd Weikl i Robert Schnuk. Prowadzenie i komentarz: Waldemar Pawłowski. Czas trwania – 188 minut. Wstęp 6 zł. 20 maja 2013, godz.17.00, Kino Studyjne.

Łódzki Dom Kultury i Towarzystwo Przyjaciół Opery im. Ady Sari zapraszaja na spotkanie z cyklu: ARCYDZIEŁA OPERY ŚWIATOWEJ – RYSZARD WAGNER w 200. rocznicę urodzin kompozytora: TANNHAUSER – opera romantyczna w trzech aktach. Wykonawcy: SPAS WENKOFF, Dame-GWYNETH JONES, Bernd Weikl i Robert Schnuk. Dyr.Sir Colin Davis, reż. Gotz Friedrich, choreografia „Banchanalii” – John Neumeier. Prowadzwenie i komentarz: Waldemar Pawłowski. Czas trwania – 188 minut. Wstęp 6 zł. 20 maja 2013, godz.17.00, Kino Studyjne.

Łódzki Dom Kultury i Towarzystwo Przyjaciół Opery im. Ady Sari zapraszaja na spotkanie z cyklu: VIVA VERDI! – w 200. rocznicę urodzin: ATTILA – opera-dramat z prologiem w trzech aktach. Wykonawcy: Giovanni Battista Parodi, Susanna Branchini, Roberto De Biasio i Sebastian Catana. Prowadzwenie i komentarz: Waldemar Pawłowski. Czas trwania – 130 minut. Wstęp 6 zł. 6 maja 2013, godz.17.00, Sala Kolumnowa.

Łódzki Dom Kultury i Towarzystwo Przyjaciół Opery im. Ady Sari zapraszaja na spotkanie z cyklu: VIVA VERDI! – w 200. rocznicę urodzin: ATTILA – opera-dramat z prologiem w trzech aktach. Wykonawcy: Giovanni Battista Parodi, Susanna Branchini, Roberto De Biasio i Sebastian Catana oraz chór i orkiestra „Teatru Królewskiego” w Parmie, dyr. Prowadzwenie i komentarz: Waldemar Pawłowski. Czas trwania – 130 minut. Wstęp 6 zł. 6 maja 2013, godz.17.00, Sala Kolumnowa

Łódzki Dom Kultury dnia 9 kwietnia 2013 r. gościł w swoich murach dyrektorów Domów Kultury z województwa łódzkiego. Tematem rozmów była 36. edycja Łódzkich Spotkań Teatralnych – najstarszego festiwalu teatru alternatywnego i nieinstytucjonalnego w Polsce.

W spotkaniu uczestniczyli: Dyrektor Sieradzkiego Centrum Kultury – Romuald Erenc, Dyrektor Miejskiego Domu Kultury w Radomsku – Elżbieta Kwiatkowska, Dyrektor Łowickiego Ośrodka Kultury – Maciej Malangiewicz, Dyrektor Wieluńskiego Domu Kultury – Agnieszka Mikulska, Dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury w Skierniewicach – Piotr Bigos, Dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury w Piotrkowie Trybunalskim – Ewa Łągwa-Szelągowska, w zastępstwie Dyrektor Miejskiego Domu Kultury w Opocznie, pani Moniki Matusiewicz, była pani Agata Andrzejewska, Miejski Dom Kultury w Bełchatowie reprezentowały panie: Mariola Biniek i Monika Michel. Z ramienia ŁDK w rozmowach brali udział: Dyrektor Łódzkiego Domu Kultury – Jacek Sokalski, Zastępca Dyrektora ŁDK – Jacek Lewkowski oraz Joanna Pyziak i Gabriela Synowiec, reprezentujące Ośrodek Teatralny ŁDK.

Tematem rozmów była 36. edycja Łódzkich Spotkań Teatralnych – najstarszego festiwalu teatru alternatywnego i nieinstytucjonalnego. ŁST to jednen z niewielu festiwali gdzie mogą się spotkać i porównać swoje osiągnięcia teatry „poszukujące”, a odbiorcy mogą zobaczyć najbardziej odważne poczynania we współczesnym teatrze. Ciągle są dla nas wydarzeniem, na które czekamy.

O kinach lokalnych:

Czy małe może być piękne?

Od dłuższego czasu toczy się w kraju dyskusja o miejscu i roli małych kin w życiu społeczności lokalnych. Samo pojęcie kina lokalnego definiowane jest w kontekście innych rodzajów kin – w kontekście kin studyjnych i coraz bardziej popularnych kin wielosalowych, tak zwanych multipleksów. Kina studyjne prezentują program artystyczny. Multipleksy (takie jak na przykład Helios) działają najczęściej w centrach handlowych, w wielkich miastach i są to sieci kin komercyjnych. Kina lokalne natomiast to kina w małych miejscowościach, kina prowadzone przy wsparciu samorządów lokalnych, ujęte w struktury domów kultury czy organizacji pozarządowych, kina z jasno określoną misją.

Bełchatowskie kino „Kultura|” jest klasycznym przykładem takiego właśnie kina lokalnego. To przez wiele lat jedyne kino w mieście, kino kontynuujące tradycję kinoteatru „Polonia” założonego w 1920 roku oraz kina „Pokój”, które przez wiele lat było dla bełchatowian jedyną szansą na kontakt z X Muzą. Ciekawym okresem w historii obecnego kina „Kultura” był czas „heroicznego” kina objazdowego, kiedy czasem w różnych warunkach, operatorzy na co dzień pracujący w ówczesnym kinie „Pokój” wyświetlali filmy mieszkańcom okolicznych gmin, którzy na te pokazy czekali nieraz całe tygodnie.

Podobną historię miało wiele kin, które stały się istotnym elementem pejzażu kulturalnego swoich miejscowości. Niestety, teraz wiele z tych kin już nie istnieje, bo dziś na mapie placówek kulturalnych każdego województwa kina lokalne to znikający punkt.

Jak donosiła „Gazeta Wyborcza” w 2009 r., w związku z wejściem na rynek dużych sieci kinowych, z mapy Polski znikło 40% małych kin. Zapytany przez „Gazetę” Artur Liebhart, prezes firmy dystrybucyjnej Against Gravity tak tłumaczył to zjawisko :

„Właściciele kin studyjnych chcieliby grać kino z Hollywood, ale żaden dystrybutor nie da im kopii na pokazy premierowe – kopia kosztuje, a multipleks zapewnia dystrybutorowi większy zysk, bo film obejrzy tam od razu więcej osób. Z filmów niezależnych trudno natomiast wyżyć. To, co dzieje się z polską publicznością w kinach, jest pochodną komercjalizacji kultury. Tymczasem na Zachodzie widać renesans kina artystycznego. We Francji na takie filmy chodzi milionowa publiczność. Dlaczego? Bo tam dba się o wychowanie młodzieży ku kulturze. Widzi się w tym sens i pożytek dla społeczeństwa.”

Trudno nie zgodzić się z Liebhartem – tak więc nawet niektórzy dystrybutorzy, w trosce i o widza i o poziom oferty filmowej, dostrzegli niebezpieczeństwo eliminowania z rynku małych kin, które spełniają ważną rolę przeciwwagi dla drogiej i często jednostronnej oferty kin sieciowych.

Tym bardziej więc należy zwrócić uwagę na specyfikę pracy i funkcje środowiskowe małych kin. Należy próbować ratować małe kina. Wyszukiwać tych, którzy są sojusznikami kin lokalnych. Bo kina te, oprócz różnorodnego repertuaru, dają wrażenie ciągłości, trwania, a to jest niezwykle istotnym elementem budowy tożsamości lokalnej. Wizyta w kinie w takim przypadku jest także wizytą w domu czy centrum kultury. Daje możliwość obejrzenia wystawy czy zapoznania się z ofertą kulturalną miasta. Nie bez znaczenia jest fakt, że kina te, prowadzone z reguły przez instytucje samorządowe, znając sytuację finansową mieszkańców, oferują bilety na poziomie 16 – 14 zł, nie pobierają dodatkowych opłat, stosują różnego rodzaju zniżki dla rodzin wielodzietnych i seniorów (np. w naszym kinie bilet w Kinie Seniora, które cieszy się ogromnym powodzeniem, kosztuje 8 zł). Kina te nie są nastawione głównie na zysk, ale również na szeroką rozumianą edukację i kształtowanie potrzeb kulturalnych.

Na szczęście tę szczególną rolę kin lokalnych rozumie coraz więcej środowisk i instytucji odpowiedzialnych za stan polskiej kultury filmowej. Od lat działa Sieć Kin Studyjnych i Lokalnych, która wspiera małe kina finansowo i organizacyjnie, zawiązują się sieci kin, np. Małopolska Sieć Kin Cyfrowych czy Regionalna Sieć Kin Cyfrowych Województwa Łódzkiego, które skupiają małe kina na co dzień borykające się z konkurencją multipleksów i rozbijające się o mur warunków stawianych przez dystrybutorów. Dystrybutorów, którzy konstruują umowy w sposób jednostronnie dla siebie korzystny, nie zostawiają żadnego pola do negocjacji („albo bierzecie film na naszych warunkach albo nie”), zrywają umowę (tak, jak w przypadku naszego kina) lub w razie nawet ewidentnej wpadki (nie dostarczą na czas kopi, przyślą niewłaściwy klucz do filmu,) nie poczuwają się do żadnej odpowiedzialności i rekompensaty poniesionych przez kino strat.

Problemy kin lokalnych dostrzegł także Wydział Kultury i Edukacji Urzędu Marszałkowskiego. Aby wesprzeć kina lokalne regionu łódzkiego Urząd przygotowuje wniosek projektowy pod tytułem „Tu jest kino”. Projekt zakłada produkcję filmu, który promować będzie lokalne kina regionu łódzkiego poprzez pokazanie ich historii i roli, jaka spełniały i pełnią nadal w budowaniu tożsamości regionalnej Ma on także budować partnerstwo pomiędzy kinami lokalnymi; ma być sposobem na pokazanie małego kina jako miejsca, gdzie warto spędzać czas, gdzie tworzy się kulturę lokalną.

Kina „Kultura” jako partner projektu ma szansę stać się jednym z bohaterów filmu. Już rozpoczęliśmy pracę nad gromadzeniem materiałów archiwalnych, a wkrótce działająca przy MCK młodzieżowa grupa „odkrywców pamięci” zacznie zbierać historie mówione związane z naszym kinem i jego historią.

Można zadać sobie pytanie: komu potrzebne są małe kina, skoro wokół tyle pięknych sal w multipleksach oferujących popcorn, orzeszki i colę? Z jakiego powodu tak wiele osób i instytucji zadaje sobie tyle trudu, aby lokalne kina wspierać?

Odpowiedź z pewnością nie jest jednoznaczna. Składa się na nią wspomniane już kulturotwórcze i środowiskowe znaczenie kin lokalnych. Z multipleksami jest jak z Mc Donaldami. Inne miejsce, inny kraj, a wciąż ten sam wystrój, kolorystyka, sąsiedztwo sklepów i fast foodów, ta sama oferta. Takie kina mają swoich zagorzałych zwolenników, ale są też i tacy, którzy wolą inną atmosferę: klimatyczną kawiarnię zamiast lady z przekąskami, informacje o wydarzeniach kulturalnych przed seansem zamiast szeregu reklam, spotkanie osób, które przyszły w tym samym czasie na otwarcie wystawy czy koncert zamiast klientów supermarketu objuczonych zakupami.

Nie bez znaczenia też jest cena biletów. Nie każdego w tych trudnych czasach stać na częste bywanie w kinie. Jeżeli jest to rodzina z dwójką czy trójką dzieci, tym trudniej znaleźć w budżecie środki na wspólne wyjście na film. I wtedy pojawiamy się my – małe lokalne kino „Kultura”. Czasami ze spóźnioną premierą, czasami „wystawione” przez dystrybutora, ale z przyjaznymi cenami biletów, ciekawymi filmami, które można zobaczyć tylko w naszym kinie (ostatnio cudowny „Pan Lazahr” czy dokumentalny film „Moja ulica”) lub interesującymi inicjatywami skierowanymi do młodych widzów, takimi jak BAF (Bełchatowska Akademia Filmowa).

Ale właśnie czyż nie po to są lokalne, małe kina?

Ewa Młynarczyk

W dniu 6 kwietnia 2013 odbyły się kolejne zajęcia w ramach programu ekologiczno-artystycznego EcoArt (EcoArt. Recycling w działaniach artystycznych. Program edukacji ekologiczno-artystycznej skierowany do dzieci i młodzieży województwa łódzkiego.).

Gościliśmy w Łodzi dzieci z: Pajęczna, Konstantynowa Łódzkiego, Wielgomłyn i Drużbicy. Uczestnicy mieli wiele radości i frajdy z tworzenia prac z tkanin i koronki, filcowania na mokro, czerpania papieru oraz z wydmuchiwania szkła i malowania własnych ozdób choinkowych.

Program EkoArt jest finansowany ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi.

Czy poznawanie nekropolii może być interesujące? Zdaniem autorów wystawy pt. „Ścieżki pamięci. Pozostały tylko kamienie… Cmentarze żydowskie województwa łódzkiego”, którą będzie można oglądać w Muzeum Regionalnym w Brzezinach w terminie 9 IV – 31 V 2013 r. – jak najbardziej. Wernisaż 9 kwietnia o godz. 17.00.

Czy poznawanie nekropolii może być interesujące? Zdaniem autorów wystawy pt. „Ścieżki pamięci. Pozostały tylko kamienie… Cmentarze żydowskie województwa łódzkiego”, którą będzie można oglądać w Muzeum Regionalnym w Brzezinach w terminie 9 kwietnia – 31 maja 2013 r. – jak najbardziej.

Fotografie przenoszą w świat żydowskich nekropolii, których ocalałe fragmenty można odnaleźć w wielu miejscowościach województwa łódzkiego. Nie jest to jednak suchy zapis dokumentacyjny, a raczej poszukiwanie piękna, mistyki i refleksji. Dlatego ekspozycja, którą tworzy 30 plansz ma zdecydowanie charakter artystyczny. Zdjęcia są zadumą nad nieistniejącym już światem polskich Żydów, a także wyrazem zachwytu nad unikalną sztuką sepulkralną.
Z ogromnego dziedzictwa kultury żydowskiej na tych terenach pozostały tylko milczące kamienie. Autorzy zdjęć – Andrzej Białkowski i Piotr Wypych chcą przerwać to milczenie, nadając im w swoich fotografiach nowe znaczenie. To podróż poprzez świat symboliki żydowskiej i historię, która nie była dla tych miejsc łaskawa.

W sprzedaży dostępna jest również publikacja „Ścieżki pamięci…”.

* * *

Projekt pod nazwą „Wielokulturowy Pejzaż Województwa Łódzkiego” nawiązuje do historii ziemi łódzkiej z XIX i początku XX wieku, kiedy zamieszkująca te tereny społeczność żydowska, ewangelicka i prawosławna stanowiły znaczącą część etnicznej mozaiki. Kilkuletnia kwerenda oraz badania terenowe umożliwiły zgromadzenie bogatej dokumentacji fotograficznej kilkudziesięciu nekropolii, będących w dużej mierze ostatnimi zachowanymi śladami „dawnego świata”. Twórcy projektu wyrażają nadzieję, że dokumentacja i wydobycie na światło dzienne tych miejsc, które w wielu przypadkach są w bardzo złym stanie, może sprowokować pewne kroki zmierzające do sformalizowania działań zabezpieczających wspomniane miejsca, tj. ogrodzenie, oznakowanie, uporządkowanie. Realizacja projektu może dać również szansę na ukazanie swoistego piękna zachowanych w różnym stopniu cmentarzy z ich układem, dekoracyjnością i bogatym symbolizmem oraz pozostałościami dawnej architektury. Autorzy mają tym samym nadzieję na wzbudzenie zainteresowania historią lokalną i budowanie świadomości tzw. „małych ojczyzn” oraz sprowokowanie nowoczesnego myślenia o zabytkach przeszłości w kontekście wykorzystania ich do stworzenia „produktu” turystyki kulturalnej. Poprzez dobór materiału autorzy chcieliby, aby przedsięwzięcie miało nie tylko wartość dokumentacyjną, ale także pełniło rolę edukacyjną.
Autorzy projektu: Andrzej Białkowski (Łódzki Dom Kultury) i Piotr Wypych (Zespół Nadpilicznych Parków Krajobrazowych w Moszczenicy)