Tomasz Stachaczyk otrzymał statuetkę Złota Wieża, która jest przyznawana osobom działającym na rzecz Piotrkowa Trybunalskiego. Uroczystość uświetnił koncert orkiestry Symphonix Ensemble z Łódzkiego Domu Kultury.
Uroczyste wręczenie statuetki przyznawanej m.in. za promowanie Piotrkowa Trybunalskiego, odbyło się w piotrkowskim muzeum.
Tomasz Stachaczyk, właściciel i twórca radia Strefa FM, „Tygodnia Trybunalskiego” i lokalnego portalu internetowego, został wyróżniony za swoje działania na rzecz upowszechniania kultury, działalności społecznej i oświatowej w Piotrkowie oraz promowanie samego miasta.
To honorowe wyróżnienie wręczane jest przez Zarząd Towarzystwa Przyjaciół Piotrkowa Trybunalskiego od 1971 roku.
Uroczystość uświetnił koncert orkiestry Symphonix Ensemble z Łódzkiego Domu Kultury.
Ośrodek Filmowy Łódzkiego Domu Kultury zaprasza uczniów i nauczycieli na spotkania z filmem, podczas których prezentowane będą zarówno najnowsze produkcje, jak i klasyka polskiego oraz światowego kina. Repertuar jest bardzo zróżnicowany – od filmów animowanych, poprzez fabularne, po dokumenty.
Ośrodek Filmowy Łódzkiego Domu Kultury zaprasza uczniów i nauczycieli na spotkania z filmem, podczas których prezentowane będą zarówno najnowsze produkcje, jak i klasyka polskiego oraz światowego kina. Repertuar jest bardzo zróżnicowany – od filmów animowanych, poprzez fabularne, po dokumenty.
Więcej o Kinie Młodego Widza
KINO MŁODEGO WIDZA – NASZE NAJBLIŻSZE PROPOZYCJE:
CYKL „NAJNOWSZA HISTORIA POLSKI”
80 MILIONÓW (Polska; 105 minut) – polski kandydat do przyszłorocznego Oscara! Oparta na faktach historia brawurowego wyprowadzenia z wrocławskiego banku pieniędzy należących do „Solidarności” przez działaczy związkowych. Akcja została przeprowadzona w listopadzie 1981 roku, mimo utrudnień ze strony agentów Służby Bezpieczeństwa, tuż przed zablokowaniem kont bankowych w momencie wprowadzenia stanu wojennego. REŻYSERIA: Waldemar Krzystek. WYKONAWCY: Wojciech Solarz, Krzysztof Czeczot, Maciej Makowski, Piotr Głowacki, Sonia Bohosiewicz, Jan Frycz, Mirosław Baka, Marcin Bosak, Agnieszka Grochowska, Mariusz Benoit, Filip Bobek, Krzysztof Stroiński, Adam Ferency, Cezary Morawski.
GENERAŁ NIL (Polska; 125 minut) – dramat biograficzno-historyczny, będący okazją do przypomnienia sylwetki zapomnianego bohatera czasów niemieckiej okupacji, polskiego patrioty, ofiary komunistycznych rządów PRL. Generał August Emil Fieldorf (pseudonim „Nil”) w czasie wojny był dowódcą Dywersji AK i kierował najważniejszymi akcjami w Warszawie, m.in. zamachem na generała SS Franza Kutscherę. 10 listopada 1950 roku został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Pomimo wywieranej na niego presji, nie zgodził się na współpracę z reżimem. Został fałszywie oskarżony o kolaborację z hitlerowcami i po pokazowym procesie stracony. REŻYSERIA: Ryszard Bugajski. WYKONAWCY: Olgierd Łukaszewicz, Alicja Jachiewicz, Anna Cieślak, Magdalena Emilianowicz, Zbigniew Stryj, Jacek Rozenek, Stefan Szmidt.
CZARNY CZWARTEK. JANEK WIŚNIEWSKI PADŁ (Polska; 100 minut) – zrealizowana z rozmachem inscenizacyjnym, widowiskowa rekonstrukcja dramatycznych wydarzeń w Gdyni w grudniu 1970 roku, zakończonych brutalną pacyfikacją manifestantów przez oddziały wojska i milicji. Bezpośrednią przyczyną społecznych niepokojów była wprowadzona 13 grudnia drastyczna podwyżka cen podstawowych artykułów spożywczych. 15 grudnia w największych miastach wybrzeża doszło do protestów i strajków oraz starć z milicją i wojskiem. W czwartkowy poranek 17 grudnia wojsko otworzyło ogień do udających się do pracy robotników gdyńskiej stoczni. REŻYSERIA: Antoni Krauze. WYKONAWCY: Michał Kowalski, Marta Honzatko, Piotr Andruszkiewicz, Wiktoria Kraszewska, Zofia Smagacka, Marta Kalmus-Jankowska, Cezary Rybiński oraz Wojciech Pszoniak, Piotr Fronczewski, Piotr Garlicki.
CYKL „TOLERANCJA-STEREOTYPY-UPRZEDZENIA”
NIETYKALNI (Francja; 115 minut) – ta dająca widzowi potężną dawkę pozytywnej energii, wzruszeń i humoru historia zdarzyła się naprawdę. Sparaliżowany na skutek wypadku milioner zatrudnia do pomocy i opieki młodego chłopaka z przedmieścia, który właśnie wyszedł z więzienia. Zderzenie dwóch skrajnie różnych światów daje początek szeregowi niewiarygodnych przygód i zwariowanej przyjaźni. Jeden z największych przebojów kasowych europejskiego kina (obejrzało go już ponad 30 milionów widzów). NAGRODY: Cezar dla najlepszego aktora – O. Sy oraz 8 nominacji (najlepszy film, reżyseria, aktor – F. Cluzet, aktorka drugoplanowa – A. Le Ny, scenariusz, zdjęcia, dźwięk i montaż). REŻYSERIA: Olivier Nakache i Eric Toledano. WYKONAWCY: Francois Cluzet, Omar Sy, Anne Le Ny, Audrey Fluerot.
FILM BĘDZIE PREZENTOWANY W KINIE ŁDK W DNIACH 5-11 X 2012.
TEMPLE GRANDIN (USA; 105 minut) – film biograficzny. Wnikliwe studium determinacji i wytrwałości młodej kobiety, zmagającej się z izolującym ją od świata autyzmem, w czasach, kiedy ta choroba nie była powszechnie znana. Kronika życia Temple Grandin (rocznik 1947) od czasów wczesnej diagnozy, jej burzliwego dorastania i rozwoju w okresie szkolnym, aż do odkrycia w sobie niezwykłej wrażliwości i zrozumienia zachowań zwierząt. Przez cały czas była wspierana przez matkę i ciotkę oraz nauczyciela przedmiotów ścisłych, którzy motywowali ją do pracy nad sobą i walki z chorobą. NAGRODY: Złoty Glob dla najlepszej aktorki. 7 nagród Emmy (najlepszy film, reżyseria, aktorka, aktorka drugoplanowa – J. Ormond, aktor drugoplanowy – D. Strathairn, muzyka i montaż) i 8 nominacji. REŻYSERIA: Mick Jackson. WYKONAWCY: Claire Danes, Catherine O’Hara, Julia Ormond, David Strathairn.
NIENORMALNI (Polska; 80 minut) – fabularyzowany dokument, zrealizowany w ośrodku dla osób z upośledzeniem umysłowym w Kozicach Dolnych.
Wzruszający film o dzieciach specjalnej troski. Reżyser poświęcił na realizację tego niezwykłego filmu dwa lata. W jednym z domów opieki zgromadził upośledzone umysłowo dzieci i powierzył im zagranie samych siebie. Fabuła jest dosyć prosta – do ośrodka przybywa nowy nauczyciel muzyki. Będzie tu tylko przez miesiąc i w tym czasie ma nauczyć wychowanków elementów rytmiki i podstaw grania na różnych instrumentach. Początkowo nauczycielowi nic się nie udaje, jednak stopniowo zaczyna rozumieć swoich uczniów i akceptować ich odmienność. Także dzieci, z natury nieufne i zamknięte w sobie, odkrywają się przed nim i przed sobą. „Oni nie mogą całe życie przemykać się bocznymi bramami” – powiedział na premierze o bohaterach swego filmu Jacek Bławut i zadedykował „Nienormalnych” rodzicom i opiekunom dzieci niepełnosprawnych. NAGRODY: Nagroda Specjalna dla filmu na festiwalu w Gdyni. Wyróżnienie Specjalne na festiwalu w San Sebastian. Nagroda FIPRESCI na festiwalu w Mannheim. REŻYSERIA: Jacek Bławut.
CYKL „KINO LITERACKIE”
ZBRODNIA I KARA (USA-Węgry; 90 minut) – ekranizacja powieści Fiodora Dostojewskiego z 1866 roku. Rosja, połowa XIX wieku. Historia byłego studenta prawa Raskolnikowa, który pewnego dnia w Petersburgu dokonuje podwójnego zabójstwa. Mężczyzna uważa, że zbrodni dopuścił się w imię dobra społeczeństwa, eliminując z niego tych, którzy pasożytują na innych. Prowadzący dochodzenie komisarz jest przekonany, że młody student jest mordercą, ale nie ma przeciwko niemu dowodów. REŻYSERIA: Joseph Sargent. WYKONAWCY: Patrick Dempsey, Ben Kingsley, Julie Delpy.
SEN NOCY LETNIEJ (Wielka Brytania; 100 minut) – adaptacja komedii Szekspira, oparta na inscenizacji zespołu The Royal Shakespeare Company. W starożytnych Atenach król Tezeusz szykuje się do małżeństwa z królową Hipolitą. Na dworze zjawia się także ojciec z córką i dwoma zalotnikami; ojciec wybrał jednego z nich, córka – tego drugiego. Relacje między zakochanymi komplikują się coraz bardziej. REŻYSERIA: Adrian Noble. WYKONAWCY: Lindsay Duncan, Alex Jennings, Desmond Barrit, Monica Dolan, Osheen Jones, Ann Hasson.
STARY CZŁOWIEK I MORZE (USA; 90 minut) – ekranizacja opowiadania Ernesta Hemingwaya z 1952 roku. Sieci Santiago, kiedyś najlepszego rybaka w osadzie, od 84 dni są puste. Mieszkańcy mówią, że jest już za stary i że stracił już swoje szczęście. Jego córka twierdzi, że Santiago powinien już skończyć z łowieniem i zamieszkać z nią w Hawanie. Mimo swojego wieku, Santiago nie zamierza się poddać. Chce udowodnić, że wszyscy, którzy tak mówią, są w błędzie. REŻYSERIA: Jud Taylor. WYKONAWCY: Anthony Quinn, Patricia Clarkson, Gary Cole, Francesco Quinn.
MAZEPA (Polska; 110 minut) – filmowa adaptacja dramatu Juliusza Słowackiego. W Amelii, żonie wojewody, kocha się król Jan Kazimierz, młody kozak z asysty króla – Mazepa i syn wojewody z pierwszego małżeństwa – Zbigniew. Dramatyczne zbiegi okoliczności i nieporozumienia prowadzą do tragicznego finału. REŻYSERIA: Gustaw Holoubek. WYKONAWCY: Zbigniew Zapasiewicz, Magdalena Zawadzka, Mieczysław Voit, Jerzy Bończak, Krzysztof Kolberger, Kalina Jędrusik.
MOBY DICK (USA; 115 minut) – ekranizacja powieści Hermana Melville’a. W roku 1840 młody Ishmael zaciąga się na statek wielorybniczy. Przed wypłynięciem z portu słyszy przepowiednię, że z całej załogi tylko on powróci żywy. Kapitanem statku jest Ahab, opętany obsesją pokonania Moby Dicka, ogromnego białego wieloryba, który kiedyś go okaleczył i oszpecił. REŻYSERIA: John Huston. WYKONAWCY: Gregory Peck, Richard Basehart, Harry Andrews, Leo Genn, Orson Welles.
CYKL “NIEZWYKŁE BIOGRAFIE”
ZAKOCHANA JANE (Wielka Brytania-Irlandia-USA; 120 minut) – rozgrywająca się pod koniec XVIII wieku, biografia znanej angielskiej pisarki Jane Austen. Film opowiada o walce wchodzącej w dorosłość dziewczyny o prawdziwą miłość w świecie, gdzie za mąż wychodzi się wyłącznie z rozsądku. Pokazuje również wczesne lata twórczości i wydarzenia z życia pisarki, które wpłynęły na charakter jej najsłynniejszych powieści „Duma i uprzedzenie” oraz „Rozważna i romantyczna”. REŻYSERIA: Julian Jarrold. WYKONAWCY: Anne Hathaway, James McAvoy, Julie Walters, James Cromwell, Maggie Smith, Joe Anderson.
ZAKOCHANY MOLIER (Francja; 115 minut) – lekka i dowcipna opowieść inspirowana biografią wybitnego francuskiego dramatopisarza. Jest rok 1644, Molier ma 22 lata, jest obciążony ogromnymi długami i prześladowany przez komorników. Pomocną dłoń oferuje mu bogaty paryżanin – Jourdain. W zamian za wyciągnięcie z więzienia, pechowy pisarz zobowiązuje się nauczyć go elokwencji i ogłady w relacjach z kobietami. W ten sposób Molier trafia w przebraniu na salony i niespodziewanie zakochuje się w żonie swojego wybawcy. To, czego doświadczy, zainspiruje go do napisania najsłynniejszych dzieł – „Mieszczanin szlachcicem” i „Świętoszek”. NAGRODY: 4 nominacje do Cezara – najlepszy aktor drugoplanowy – F. Luchini, scenariusz, scenografia i kostiumy. REŻYSERIA: Laurent Tirard. WYKONAWCY: Romain Duris, Fabrice Luchini, Laura Morante, Ludivine Sagnier, Eduard Baer.
SOPHIE SCHOLL – OSTATNIE DNI (Niemcy; 120 minut) – wstrząsający portret jednej z najbardziej podziwianych bohaterek walki z nazistowskim reżimem w Niemczech. Sophie Scholl była studentką, należącą do antyfaszystowskiej organizacji „Biała Róża”. Zimą 1943 roku jej młodzi członkowie zostali złapani przez gestapo podczas rozrzucania antypaństwowych ulotek na uniwersytecie w Monachium i po pokazowym procesie straceni. W scenariuszu wykorzystano autentyczne zapiski z przesłuchań głównej bohaterki. Nagrody dla najlepszej aktorki i reżysera na festiwalu w Berlinie. Europejska Nagroda Filmowa dla najlepszej aktorki. Nominacja do Oscara dla najlepszego filmu zagranicznego. REŻYSERIA: Marc Rothemund. WYKONAWCY: Julia Jentsch, Fabian Hinrisch, Gerard Alexander Held, Johanna Gastdorf.
MŁODA WIKTORIA (USA-Wielka Brytania; 100 minut) – opowieść o młodzieńczych latach wyjątkowej królowej, której panowanie przeszło do historii jako „epoka wiktoriańska”. Już jako nastolatka księżniczka Wiktoria potrafiła uniezależnić się od zaborczej matki oraz jej nieprzychylnego małżonka, a w miesiąc po 18 urodzinach została królową Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii. Kiedy poznała księcia Alberta, serce młodej monarchini zaczęło bić szybciej. Zdając sobie sprawę, że młodzieniec jako młodszy syn pomniejszego niemieckiego księcia nie śmiałby poprosić o rękę królowej Wielkiej Brytanii, Wiktoria sama postanowiła przejąć inicjatywę. NAGRODY: Oscar za najlepsze kostiumy i nominacje za najlepszą scenografię i charakteryzację. Nominacja do Złotego Globu dla najlepszej aktorki. Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej BAFTA za najlepszą charakteryzację i kostiumy. REŻYSERIA: Jean-Marc Vallee. WYKONAWCY: Emily Blunt, Rupert Friend, Paul Bettany, Miranda Richardson, Jim Broadbent, Mark Strong, Thomas Kretschmann, Julian Glover.
MOJA LEWA STOPA (Irlandia-Wielka Brytania-USA; 100 minut) – ekranizacja autobiograficznej powieści malarza Christy’ego Browna. Christy Brown urodził się w 1932 roku w Dublinie w bardzo licznej rodzinie ubogiego murarza. Od urodzenia całkowicie sparaliżowany, mógł poruszać jedynie lewą stopą. Rodzice nie chcieli pogodzić się z ułomnością syna. Dokładali wszelkich starań, aby chłopiec mógł uczestniczyć w życiu rodzinnym. Kiedy jako nastolatek Christy zaczyna malować, okazuje się, że ma ogromny talent. NAGRODY: 2 Oscary (dla najlepszego aktora i aktorki drugoplanowej – B.Fricker) i 3 nominacje (najlepszy film, reżyseria i scenariusz). 2 nominacje do Złotych Globów (najlepszy aktor i aktorka drugoplanowa – B. Fricker). 2 nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej (najlepszy aktor i aktor drugoplanowy – R. McAnally) i 3 nominacje (najlepszy film, scenariusz i charakteryzacja). 3 nominacje do Europejskich Nagród Filmowych (najlepszy film, reżyseria i aktor). REŻYSERIA: Jim Sheridan. WYKONAWCY: Daniel Day-Lewis, Brenda Fricker, Ray McAnally, Fiona Shaw, Adrian Dunbar, Hugh O’Connor.
MARIA ANTONINA (Francja-Japonia-USA; 125 minut) – historia Marii Antoniny Habsburg, 14-letniej żony Ludwika XVI. Za młoda i zbyt naiwna by być królową, szybko została wciągnięta w wystawne pałacowe życie. Rewolucja francuska przerwała jej bajkowe życie. Uwięziona wraz z mężem w 1792 roku, została zgilotynowana rok później. REŻYSERIA: Sofia Coppola. WYKONAWCY: Kirsten Dunst, Jason Schwartzman, Rip Torn, Marianne Faithfull, Judy Davis, Asia Argento, Aurore Clement, Steve Coogan.
MODIGLIANI (USA-Francja-Niemcy-Wielka Brytania; 130 minut) – historia burzliwego i krótkiego życia wybitnego włoskiego malarza Amedeo Modiglianiego, jego namiętnego i tragicznego związku z piękną Francuzka Jeanne i konfliktu z Pablem Picassem. REŻYSERIA: Mick Davis. WYKONAWCY: Andy Garcia, Elsa Zylberstein, Omid Djalili, Udo Kier, Eva Herzigova, Peter Capaldi, Hippolyte Girardot.
MÓJ NIKIFOR (Polska; 100 minut) – opowieść o ostatnich latach życia pochodzącego z Krynicy słynnego malarza-prymitywisty, Nikifora Krynickiego. Był samoukiem, człowiekiem cierpiącym na zaburzenia mowy i słuchu, który wśród okolicznych mieszkańców budził strach albo śmiech. Znakomita, obsypana nagrodami kreacja Krystyny Feldman w roli tytułowej. REŻYSERIA: Krzysztof Krauze. WYKONAWCY: Krystyna Feldman, Roman Gancarczyk, Magdalena Cwen, Marek Litewka.
CYKL „CZASY STAROŻYTNEGO RZYMU”
fabularyzowane dokumenty o autentycznych wydarzeniach i historycznych postaciach, oparte na zapisach antycznych pisarzy oraz na najnowszych badaniach historycznych i archeologicznych
KOLOSEUM; POMPEJE; NERON; JULIUSZ CEZAR; TYBERIUSZ GRAKCHUS; POWSTANIE W JUDEI; KONSTANTYN; UPADEK RZYMU
KONTAKT:
OŚRODEK FILMOWY ŁDK TEL. 797-32-61-68 WW.LDK.LODZ.PL
POBIERZ:
DO POBRANIA:
Kino Młodego Widza – folder (pdf.)
Aktualna oferta (doc.)
Opera HRABIA ORY
15 października 2012, godz. 17.00,
Kino Studyjne ŁDK
Bilet: 6 zł
Prezentacja opery HRABIA ORY w dniu 15 października 2012, godz. 17.00, Kino Studyjne ŁDK
„ARCYDZIEŁA OPERY ŚWIATOWEJ”
Gioachino Rossini
„HRABIA ORY”
opera komiczna w dwóch aktach
wyk.: Juan Diego Florez, Diana Damrau, Joyce DiDonato, Stephane Degout, Michele Pertusi
oraz chór i orkiestra Metropolitan Opera
dyr. Maurizio Benini
czas trwania opery – 153 minuty
prowadzenie i komentarz
Waldemar Pawłowski
Zapraszamy na Jubileuszowy Koncert z okazjii 25-lecia istnienia Towarzystwa Przyjaciół Opery im. Ady Sari.
22 października br., godz. 17.00 ŁDK, sala Kina Studyjnego.
Bilety: 20 zł
Zapraszamy na Jubileuszowy Koncert z okazjii 25-lecia istnienia Towarzystwa Przyjaciół Opery im.Ady Sari –
22 października br., godz. 17.00 ŁDK, sala Kina Studyjnego.
I KONCERT z cyklu „NASI PRZYJACIELE”
wystąpią:
SŁAWOMIR PIETRAS – Gość Honorowy
JOANNA CORTES – sopran (Opera Narodowa)
SYLWESTER KOSTECKI – tenor (Teatr Wielki Łódź)
ADAM SZERSZEŃ – baryton (Teatr Wielki Łódź i Opera Narodowa)
EWA SZPAKOWSKA – akompaniament
Koncert i wywiady prowadzi
WALDEMAR PAWŁOWSKI
Bilety w cenie 20 zł
do nabycia przed koncertem
ŁDK – Ośrodek Inicjatyw Artystycznych, ul. Traugutta 18, 90-113 Łódź, p.112
tel. 797 326 227, e-mail: oia@ldk.lodz.pl, www.ldk.lodz.pl
Nowe kursy ruszają od października!
ŁÓDZKI DOM KULTURY zaprasza w październiku na zajęcia:
KURS TAŃCA LATINO SOLO (od 8 października 2012) – żywiołowe rytmy tańców jak: samba, salsa ,bachata, cha-cha, rumba, jive.
Kurs przeznaczony jest dla osób, które chcą poznać tańce latynoamerykańskie
i nauczyć się tańczyć je bez partnera. Zajęcia odbywać się będą w poniedziałki od godz. 17,00–18,15 a poprowadzi je Mistrz Polski w tańcach latynoamerykańskich Robert Drobiński.
KURS TAŃCA TOWARZYSKIEGO I STOPNIA (od 1 października 2012) dla młodzieży i dorosłych. W programie: styl standard – walc angielski, walc wiedeński, tango, foxtrot, quickstep, styl latynoamerykański – samba, cha-cha, rumba, jive, pasodoble oraz elementy tańców disco i światowe nowości taneczne Zajęcia: wtorek, czwartek godz. 17,00-18,30 .
Prowadzący: Ryszard Drobiński.
HIP – HOP (od 13 października 2012) dla dzieci młodzieży i dorosłych. Zapraszamy na zajęcia Hip – hopu, który czerpie inspiracje z różnych technik tanecznych street dance i asymiluje klasyczne techniki hip-hopowe takie jak locking, popping, funk. Zajęcia: poniedziałek w godz. 17.00-18.15. 18.30-19.45 oraz sobota godz. 11.00 – 12.15, 12.30 – 13.45.
Prowadząca: Katarzyna Koman
BELCANTO (od 6 października 2012)– indywidualne i grupowe zajęcia z zakresu śpiewu klasycznego oraz wokalistyki chóralnej. Zajęcia: sobota w godz. 8.00 – 12.00.
Zajęcia poprowadzi Marek Jaszczak mistrz wirtuozerii wokalnej, chórmistrz Teatru Wielkiego w Łodzi i Filharmonii Łódzkiej.
KREATYWNA PANI W DOMU (od 20 października 2012) – warsztaty.
Rękodzieło i cudowny świat plastyki pełen twórczych inspiracji.
Tworzenie ciekawej biżuterii, naszyjników i bransolet, metaloplastyka, nadawanie przedmiotom nowego wyglądu i przeznaczenia, efektowne ozdoby, torby z zaskakujących materiałów, itp.
Techniki: decoupage, millefiori, pergamo, quilling, scrapbooking, sutasz, filcowanie, modelina Fimo, kaligrafia, ornamentyka
Zajęcia sobota: 11.00 – 13.00 (I i III sobota miesiąca).
Prowadząca: Małgorzata Maciaszek
DRAMA- WARSZTATY (od 18 października 2012) –
Zajęcia dla młodzieży i dorosłych od 16 roku życia.
IMPROWIZACJA, WYOBRAŹNIA, WSPÓŁDZIAŁANIE– TRZON TWÓRCZYCH DZIAŁAŃ DRAMY. W programie ćwiczenia nad: dykcją i emisją głosu, tworzeniem elementarnych zadań aktorskich, etiudami (obrazy sceniczne, pantomima, improwizacja), interpretacją i analizą tekstów kultury, umiejętnością relaksacji, technikami pomocnymi przy autoprezentacji.
Prowadzący:
ADAM WRZESIŃSKI – aktor Grupy Teatralnej „Dziewięćsił”.
Doświadczony recytator, laureat wielu konkursów i festiwali, instruktor dramy
sobota: 10.00 – 12.00, sala: 323
kontakt:
ŁDK – Ośrodek Inicjatyw Artystycznych, ul. Traugutta 18, 90-113 Łódź, p.112
tel. 797 326 227, e-mail: oia@ldk.lodz.pl, www.ldk.lodz.pl
W minioną niedzielę (23 września), w ramach Dożynek Wojewódzkich w Piotrkowie Trybunalskim, Łódzki Dom Kultury zorganizował kiermasz sztuki ludowej połączony z prezentacją warsztatu twórczego.
W minioną niedzielę (23 września), w ramach Dożynek Wojewódzkich w Piotrkowie Trybunalskim, Łódzki Dom Kultury zorganizował kiermasz sztuki ludowej połączony z prezentacją warsztatu twórczego.
Kilkunastu artystów oferowało do sprzedaży oryginalne dzieła, wykonane z naturalnych surowców i według tradycyjnych wzorów.
Byli wśród nich: Ela Świderek – znana rzeźbiarka ze Skierniewic, Czesław Seweryński – garncarz i twórca rzeźby figuralnej ( tegoroczny laureat Nagrody im. Oskara Kolberga ) , Włodzimierz Ciszek z Ostojowa – autor drewnianych zabawek, Anna i Zbigniew Grzywna z Koziegłów – twórcy pięknych kolorowych kwiatów wiórowych, Alicja Matczak , Jolanta Kołodziejska i Janina Zuchora – uznane artystki ludowe z Głowna i gminy Głowno, potrafiące wykonać nie tylko kwiaty z bibuły, ale także tradycyjne pająki i wycinanki, Maria Ciechańska – wycinankarka, laureatka ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów, autorka barwnych łowickich ” kodr” i „tasiemek”, Zofia Pacan i Marianna Rzepka – artystki reprezentujące region opoczyński w kilku dziedzinach: hafcie, koronce i plastyce zdobniczej.
Licznie odwiedzający stoiska twórców goście dożynkowi mogli także podejrzeć, jak z kawałka drewna powstaje aniołek, jak robi się bibułkowe kwiaty i łowickie wycinanki.
27.09.2012, o godz.18.00, s. 323, zapraszamy na pierwszą premierę w Ośrodku Teatralnym Łódzkiego Domu Kultury w sezonie 2012/2013.

Alekto. Megajra. Tyzyfone.
Kobieta. Mężczyzna. Chłopiec. Dziewczyna.
Matka. Krew. Zgon. Dziewictwo. Nieuchronne matkobójstwo.
Misterium. Wywyższenie. Smród.
Kim jest Elektra? Kim jest Orestes? Kim jest Klytajmestra?
„To jest wasz ojciec
on jest bogiem
macie go czcić.”
I ujrzała niebo nowe i ziemię nową,
bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły,
i morza już nie ma.
A może po prostu nie każdy chłopiec chce być mężczyzną? Nie każdy chce być policjantem, strażakiem czy seryjnym mordercą w imię idei narodowej. Orestes może chciałby siedzieć w domu z matką i zajmować się krosnami. Albo po prostu mieć święty spokój.
Elektra zostaje kochanką śmierci, rozkoszuje się żałobą. Dokonuje zamążpójścia w Hades. Żałoba jest jej oblubieńcem; Elektra jest wierna swojemu oblubieńcowi. Nie tylko rezygnuje dla niej z kontaktów z mężczyznami, ale i znajduje w niej zaspokojenie. Jest to nekrofilia wyrafinowana, najwyższej próby. Nie odczuwa ona pociągu fizycznego do trupa. Ona kocha, w każdym tego słowa znaczeniu, nie jednostkową padlinę, a całą, najwyższą ideę żałoby.
Żałoba i ekstaza w jakiś sposób zdają się stapiać w jedno.
Granice między doznaniami duchowymi i cielesnymi nie istnieje, a oczekiwanie na zaspokojenie seksualne jest jednoznaczne z oczekiwaniem na zbawiciela.
Spektakl powstał na podstawie: „Elektry”, „Ifigenii w kraju Taurów” i „Ifigenii w Aulidzie” Eurypidesa, „4.48 Psychosis” i „Miłości Fedry” Sarah Kane, „Apokalipsy św. Jana”, „Sex” Madonny.
adaptacja, reżyseria, projekcje: Błażej Tokarski
opieka artystyczna: Przemysław Sowa
realizacja światła: Piotr Maszorek
kostiumy, oprawa wizualna: Monika Laskowska
na podstawie przekładów: Jerzego Łanowskiego
występują: Alekto (Małgorzata Babska), Megajra (Karolina Kałamajska), Tyzyfone (Dominika Mizerska), Orestes (Nikodem Księżak), Pylades (Jakub Lisiak), Klytajmestra (Monika Laksowska),
Hipolit (Ewa Igła), Alekto/Elektra (Paulina Kamocka)
Wstęp Wolny

foto: Anna Kaznodziej
27.09.2012, o godz.18.00, s. 323, zapraszamy na pierwszą premierę w Ośrodku Teatralnym Łódzkiego Domu Kultury w sezonie 2012/2013.

Alekto. Megajra. Tyzyfone.
Kobieta. Mężczyzna. Chłopiec. Dziewczyna.
Matka. Krew. Zgon. Dziewictwo. Nieuchronne matkobójstwo.
Misterium. Wywyższenie. Smród.
Kim jest Elektra? Kim jest Orestes? Kim jest Klytajmestra?
„To jest wasz ojciec
on jest bogiem
macie go czcić.”
I ujrzała niebo nowe i ziemię nową,
bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły,
i morza już nie ma.
A może po prostu nie każdy chłopiec chce być mężczyzną? Nie każdy chce być policjantem, strażakiem czy seryjnym mordercą w imię idei narodowej. Orestes może chciałby siedzieć w domu z matką i zajmować się krosnami. Albo po prostu mieć święty spokój.
Elektra zostaje kochanką śmierci, rozkoszuje się żałobą. Dokonuje zamążpójścia w Hades. Żałoba jest jej oblubieńcem; Elektra jest wierna swojemu oblubieńcowi. Nie tylko rezygnuje dla niej z kontaktów z mężczyznami, ale i znajduje w niej zaspokojenie. Jest to nekrofilia wyrafinowana, najwyższej próby. Nie odczuwa ona pociągu fizycznego do trupa. Ona kocha, w każdym tego słowa znaczeniu, nie jednostkową padlinę, a całą, najwyższą ideę żałoby.
Żałoba i ekstaza w jakiś sposób zdają się stapiać w jedno.
Granice między doznaniami duchowymi i cielesnymi nie istnieje, a oczekiwanie na zaspokojenie seksualne jest jednoznaczne z oczekiwaniem na zbawiciela.
Spektakl powstał na podstawie: „Elektry”, „Ifigenii w kraju Taurów” i „Ifigenii w Aulidzie” Eurypidesa, „4.48 Psychosis” i „Miłości Fedry” Sarah Kane, „Apokalipsy św. Jana”, „Sex” Madonny.
adaptacja, reżyseria, projekcje: Błażej Tokarski
opieka artystyczna: Przemysław Sowa
realizacja światła: Piotr Maszorek
kostiumy, oprawa wizualna: Monika Laskowska
na podstawie przekładów: Jerzego Łanowskiego
występują: Alekto (Małgorzata Babska), Megajra (Karolina Kałamajska), Tyzyfone (Dominika Mizerska), Orestes (Nikodem Księżak), Pylades (Jakub Lisiak), Klytajmestra (Monika Laksowska),
Hipolit (Ewa Igła), Alekto/Elektra (Paulina Kamocka)
Wstęp Wolny

foto: Anna Kaznodziej
Wystawa „Ścieżki pamięci… Pozostały tylko kamienie. Cmentarze żydowskie województwa łódzkiego” jest częścią projektu opisującego ślady wielokulturowego dziedzictwa Łódzkiego. Od 30 października do końca roku do obejrzenia w Muzeum Miasta Pabianic.
Czy poznawanie nekropolii może być interesujące? Zdaniem autorów wystawy pt. „Ścieżki pamięci. Pozostały tylko kamienie… Cmentarze żydowskie województwa łódzkiego”, którą będzie można oglądać w Muzeum Miasta Pabianic w terminie 30 X-31 XII 2012 – jak najbardziej.
Fotografie przenoszą w świat żydowskich nekropolii, których ocalałe fragmenty można odnaleźć w wielu miejscowościach województwa łódzkiego. Nie jest to jednak suchy zapis dokumentacyjny, a raczej poszukiwanie piękna, mistyki i refleksji. Dlatego ekspozycja, którą tworzy 30 plansz ma zdecydowanie charakter artystyczny. Zdjęcia są zadumą nad nieistniejącym już światem polskich Żydów, a także wyrazem zachwytu nad unikalną sztuką sepulkralną.
Z ogromnego dziedzictwa kultury żydowskiej na tych terenach pozostały tylko milczące kamienie. Autorzy zdjęć – Andrzej Białkowski i Piotr Wypych chcą przerwać to milczenie, nadając im w swoich fotografiach nowe znaczenie. To podróż poprzez świat symboliki żydowskiej i historię, która nie była dla tych miejsc łaskawa.
Wystawę dopełniają judaika ze zbiorów Muzeum Miasta Pabianic, Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi, Muzeum Miasta Łodzi i Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Łodzi.
Ekspozycji towarzyszą zajęcia warsztatowe o kulturze żydowskiej dla dzieci i młodzieży; termin 6 XI – 28 XII. Szczegółowych informacji udzielają J. Ruszkiewicz i B. Borycka z Muzeum Miasta Pabianic.
W sprzedaży dostępna jest również publikacja „Ścieżki pamięci…”.
* * *
Projekt pod nazwą „Wielokulturowy Pejzaż Województwa Łódzkiego” nawiązuje do historii ziemi łódzkiej z XIX i początku XX wieku, kiedy zamieszkująca te tereny społeczność żydowska, ewangelicka i prawosławna stanowiły znaczącą część etnicznej mozaiki. Kilkuletnia kwerenda oraz badania terenowe umożliwiły zgromadzenie bogatej dokumentacji fotograficznej kilkudziesięciu nekropolii, będących w dużej mierze ostatnimi zachowanymi śladami „dawnego świata”. Twórcy projektu wyrażają nadzieję, że dokumentacja i wydobycie na światło dzienne tych miejsc, które w wielu przypadkach są w bardzo złym stanie, może sprowokować pewne kroki zmierzające do sformalizowania działań zabezpieczających wspomniane miejsca, tj. ogrodzenie, oznakowanie, uporządkowanie. Realizacja projektu może dać również szansę na ukazanie swoistego piękna zachowanych w różnym stopniu cmentarzy z ich układem, dekoracyjnością i bogatym symbolizmem oraz pozostałościami dawnej architektury. Autorzy mają tym samym nadzieję na wzbudzenie zainteresowania historią lokalną i budowanie świadomości tzw. „małych ojczyzn” oraz sprowokowanie nowoczesnego myślenia o zabytkach przeszłości w kontekście wykorzystania ich do stworzenia „produktu” turystyki kulturalnej. Poprzez dobór materiału autorzy chcieliby, aby przedsięwzięcie miało nie tylko wartość dokumentacyjną, ale także pełniło rolę edukacyjną.
Autorzy projektu: Andrzej Białkowski (Łódzki Dom Kultury) i Piotr Wypych (Zespół Nadpilicznych Parków Krajobrazowych w Moszczenicy)
Wystawa „Kamienie pamięci, kamienie niepamięci. Cmentarze ewangelickie województwa łódzkiego” jest częścią projektu opisującego ślady wielokulturowego dziedzictwa Łódzkiego. Od 23 listopada do 15 grudnia do obejrzenia w Muzeum Regionalnym w Opocznie.
Projekt pod nazwą „Wielokulturowy Pejzaż Województwa Łódzkiego” nawiązuje do historii ziemi łódzkiej z XIX i początku XX wieku, kiedy zamieszkująca te tereny społeczność żydowska, ewangelicka i prawosławna stanowiły znaczącą część etnicznej mozaiki. Kilkuletnia kwerenda oraz badania terenowe umożliwiły zgromadzenie bogatej dokumentacji fotograficznej kilkudziesięciu nekropolii, będących w dużej mierze ostatnimi zachowanymi śladami „dawnego świata”. Twórcy projektu wyrażają nadzieję, że dokumentacja i wydobycie na światło dzienne tych miejsc, które w wielu przypadkach są w bardzo złym stanie, może sprowokować pewne kroki zmierzające do sformalizowania działań zabezpieczających wspomniane miejsca, tj. ogrodzenie, oznakowanie, uporządkowanie. Realizacja projektu może dać również szansę na ukazanie swoistego piękna zachowanychw różnym stopniu cmentarzy z ich układem, dekoracyjnością i bogatym symbolizmem oraz pozostałościami dawnej architektury. Autorzy mają tym samym nadzieję na wzbudzenie zainteresowania historią lokalną i budowanie świadomości tzw. „małych ojczyzn” oraz sprowokowanie nowoczesnego myślenia o zabytkach przeszłości w kontekście wykorzystania ich do stworzenia „produktu” turystyki kulturalnej. Poprzez dobór materiału autorzy chcieliby, aby przedsięwzięcie miało nie tylko wartość dokumentacyjną, ale także pełniło rolę edukacyjną.
Autorzy projektu: Andrzej Białkowski (Łódzki Dom Kultury) i Piotr Wypych (Zespół Nadpilicznych Parków Krajobrazowych w Moszczenicy)
Wystawa „Kamienie pamięci, kamienie niepamięci. Cmentarze ewangelickie województwa łódzkiego” jest częścią wspomnianego wyżej projektu.
Od 23 listopada do 15 grudnia ekspozycja gości w Muzeum Regionalnym w Opocznie.
Wystawie towarzyszy publikacja.
„… wystawa, za którą autorom należą się słowa uznania i za którą dziękuję, jest ciekawym przewodnikiem po miejscach zapomnianych a mówiących tak wiele o dziejach ziemi łódzkiej w czasach od XIX stulecia do lat pięćdziesiątych XX wieku. Jestem głęboko przekonany, że ekspozycja stanowi interesujące dotknięcie przeszłości i stanie się inspiracją do wielu refleksji. Wierzę także, że wiejskie cmentarze ewangelickie ziemi łódzkiej będą dla oglądających źródłem wielu głębokich przeżyć. W dzisiejszych czasach społeczność ewangelicka w okolicach Łodzi ma charakter diasporalny. W przeszłości jednak była bardzo liczna, a przez swoje zaangażowanie prężnie działała na rzecz rozwoju Łodzi, okolicznych miast i wsi w całym okręgu. Ta fotograficzna opowieść jest więc swoistym epitafium dla wszystkich tych, którzy już odeszli, pozostawiając po sobie ślady widoczne do dnia dzisiejszego. Na tym polega pewien paradoks historii, że jest ona – jak pisał Cyceron – świadkiem czasu, światłem prawdy, życiem pamięci, nauczycielką życia i zwiastunką przyszłości. W takie właśnie pojmowanie dziejów wpisuje się ta wystawa.
Życzę Państwu udanej podróży przez historię – aby upamiętnione na fotografiach wiejskie cmentarze ewangelickie województwa łódzkiego dostarczyły nie tylko przeżyć estetycznych, ale stanowiły też źródło ciekawych, pogłębionych refleksji nad upływającym czasem”.
ks. biskup Jan Cieślar
Blisko pół tysiąca osób podziwiało w niedzielne popołudnie na sieradzkim Rynku niezwykły spektakl pantomimiczny w wykonaniu artystów z Teatru MIMO. To plenerowe przedstawienie odbyło się w ramach 35. Łódzkich Spotkań Teatralnych – promocja w regionie łódzkim. Spektakl zatytułowany „Komedianci” to pełna dynamiki, humoru, ale także nie pozbawiona romantycznego sentymentalizmu opowieść o życiu ulicznych artystów, opowieść o tym, jak rodził się współczesny teatr.
Komedianci zawładnęli sieradzkim rynkiem
W minioną niedzielę, 16 września, na Rynku w Sieradzu, blisko pół tysiąca osób podziwiało niezwykły, pantomimiczny spektakl „Komedianci” w wykonaniu artystów z Teatru MIMO. Był to drugi i ostatni z dwóch zaplanowanych w tegorocznym repertuarze festiwalu spektakli wystawianych na świeżym powietrzu w ramach 35. ŁST.
„Komedianci” to pełna dynamiki i humoru, ale także nie pozbawiona romantycznego sentymentalizmu opowieść o życiu ulicznych artystów, opowieść o tym, jak wyglądał kiedyś teatr. Jak na pantomimę przystało aktorzy nie wypowiadając ani jednego słowa, zwyczajnym gestem, mową ciała i wyrazem twarzy, przy użyciu kilku prostych rekwizytów zabrali publiczność w odległe czasy, gdy aktorzy i kuglarze prezentowali swe spektakle pod gołym niebem, na miejskich placach i ulicach. I oto podróżująca drewnianym wozem trupa aktorów zatrzymuje się w bliżej nieokreślonym mieście i rozpoczyna swój uliczny pokaz. Jest Pierrot i Kolombina, jest też i balerina tańcząca na linie, są śpiewacy operowi z epoki baroku, a nawet cyrkowy siłacz. Wraz z nimi pojawiają się uczucia. Jest miłość i radość, zazdrość, odrzucenie i chęć odwetu, wielkie namiętności i równie wielki smutek. Niekiedy nawet sceniczna rzeczywistość miesza się z osobistymi relacjami aktorów, co tworzy zaskakujące dla widza sytuacje. Puenta spektaklu to… tęsknota za światem, którego już nie ma… W „Komediantach” przywołujemy ducha dawnych ulicznych artystów, kuglarzy, aktorów, którzy całe swoje życie poświęcili na spektakle prezentowane przypadkowemu widzowi, których pasja i ekspresja działania urzekała swą prawdziwością, a ich umiejętności i pomysły nie pozwalały przejść obok obojętnie – powiedział po spektaklu podczas spotkania z publicznością jego pomysłodawca i reżyser Bartłomiej Ostapczuk.
Warto nadmienić, iż treść spektaklu nawiązywała do sekwencji z słynnego filmu „Enfants du Paradis” z 1945 roku w reżyserii Marcela Carné, a przed publicznością odegrali je: Bartłomiej Ostapczuk, Paweł Kulesza, Katarzyna Śliwińska, Olga Domańska, Maja Pieczerak oraz Agata Brzozowska.
Spotkanie artystów z publicznością po zakończeniu prezentacji i festiwalową rozmowę poprowadził Marcin Wartalski.
Przypominamy, iż tegoroczna edycja festiwalu zakończy się 8 grudnia. W ramach Łódzkich Spotkań Teatralnych publiczność będzie mogła obejrzeć artystów z Polski, Niemiec i Stanów Zjednoczonych. Kolejne spektakle będą prezentowane na scenach Bełchatowa, Kutna, Piotrkowa Trybunalskiego, Opoczna, Radomska, Skierniewic, Wielunia i Łodzi. Wstęp na wszystkie festiwalowe przedstawienia jest bezpłatny. Budżet 35. Łódzkich Spotkań Teatralnych wynosi 200 tys. zł, z czego 150 tys. zł stanowi dofinansowanie ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Honorowy patronat nad imprezą objął marszałek województwa łódzkiego Witold Stępień oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
14 lipca na terenie Domu Dziecka nr 1 w Łodzi przy ul. Aleksandrowskiej 123 odbył się finał tegorocznej, trzeciej edycji projektu „Graffiti – sztuka miasta”. Od godz. 10 do 17 wydarzeniu towarzyszyły warsztaty graffiti, hip-hopu i beatboxu oraz zabawy i konkursy.
Od kwietnia tego roku Łódzki Dom Kultury, dzięki dofinansowaniu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego przeprowadził cykl warsztatów street atu, które adresowane były do młodzieży z Łęczycy, Piotrkowa Trybunalskiego i Sieradza. Uczestnicy wspólnie z profesjonalistami, twórcami Egonem Fietke, Saulem i Tonkiem namalowali murale w rodzimych miastach. 30 adeptów street artu wyłonionych na wcześniejszym etapie projektu 14 lipca przyjechało do Łodzi, by razem z artystami i wychowankami Domu Dziecka nr 1 wykonać wielkoformatowe graffiti podsumowujące całe przedsięwzięcie.
W polskich miastach, na każdym kroku, można znaleźć wiele przykładów nielegalnego graffiti, które niszczy i szpeci mury. Prowadzi to do wniosku, że niezmiernie ważne jest edukowanie młodzieży z zakresu estetyki oraz wychowywanie w poczuciu odpowiedzialności za przestrzeń publiczną. Dlatego też warsztaty w każdym mieście objętym projektem „Graffiti – sztuka miasta 3” rozpoczynały się od teoretycznego przygotowania uczestników z zakresu projektowania plastycznego, m.in. posługiwania się rysunkiem i kolorem, ale także poruszały problemy szacunku dla zastanej architektury oraz poszanowania własności publicznej i prywatnej.
Kolejnym elementem projektu były zajęcia praktyczne prowadzone przez profesjonalnych twórców street atu, a także warsztaty wokalno-muzyczne z udziałem artystów hip-hop i beatboxu. Interaktywne warsztaty edukacyjne miały na celu wyłonienie uzdolnionej młodzieży, która w każdym mieście wspólnie z artystami wykonała wielkopowierzchniowy mural. W wielkim finale projektu
uczestnicy zaprezentowali również swoje umiejętności nabyte w trakcie warsztatów hip-hopu i beatboxu.
Na projekt złożyły się również zajęcia dydaktyczne dla nauczycieli, pedagogów oraz animatorów kultury poprowadzone przez Jacka Czekańskiego i Tomasza Musiała, wykładowców Wydziału Wzornictwa i Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Warsztaty dla przedstawicieli kadr kultury miały za zadanie dalsze przekazywanie wiedzy o szeroko rozumianej sztuce street artu w celu ułatwienia późniejszej pracy z młodzieżą z wykorzystaniem nowoczesnych technologii artystycznych.
Wszystkie etapy projektu „Graffiti – sztuka miasta 3” wzbogacały imprezy o charakterze rodzinnego festynu z happeningami, zabawami artystycznymi i konkursami oraz spotkaniami z
twórcami street artu, hip-hopu i beatboxu.
Organizatorem przedsięwzięcia jest Łódzki Dom Kultury przy współpracy ze Stowarzyszeniem „Na Co Dzień i Od Święta” z udziałem Domu Dziecka nr 1 w Lodzi, Domu Kultury w Łęczycy, Ośrodka Działań Artystycznych w Piotrkowie Trybunalskim, Sieradzkiego Centrum Kultury oraz Zespolu Placówek Wychowania Pozaszkolnego w Sieradzu.
Projekt został dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
14 lipca na terenie Domu Dziecka nr 1 w Łodzi przy ul.Aleksandrowskiej 123 odbył się finał tegorocznej, trzeciej edycji projektu „Graffiti – sztuka miasta”. Od godz. 10 do 17 wydarzeniu towarzyszyły warsztaty graffiti, hip-hopu i beatboxu oraz zabawy i konkursy.
Od kwietnia tego roku Łódzki Dom Kultury, dzięki dofinansowaniu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego przeprowadził cykl warsztatów street atu, które adresowane były do młodzieży z Łęczycy, Piotrkowa Trybunalskiego i Sieradza. Uczestnicy wspólnie z profesjonalistami, twórcami Egonem Fietke, Saulem i Tonkiem namalowali murale w rodzimych miastach. 30 adeptów street artu wyłonionych na wcześniejszym etapie projektu 14 lipca przyjechało do Łodzi, by razem z artystami i wychowankami Domu Dziecka nr 1 wykonać wielkoformatowe graffiti podsumowujące całe przedsięwzięcie.
W polskich miastach, na każdym kroku, można znaleźć wiele przykładów nielegalnego graffiti, które niszczy i szpeci mury. Prowadzi to do wniosku, że niezmiernie ważne jest edukowanie młodzieży z zakresu estetyki oraz wychowywanie w poczuciu odpowiedzialności za przestrzeń publiczną. Dlatego też warsztaty w każdym mieście objętym projektem „Graffiti – sztuka miasta 3” rozpoczynały się od teoretycznego przygotowania uczestników z zakresu projektowania plastycznego, m.in. posługiwania się rysunkiem i kolorem, ale także poruszały problemy szacunku dla zastanej architektury oraz poszanowania własności publicznej i prywatnej.
Kolejnym elementem projektu były zajęcia praktyczne prowadzone przez profesjonalnych twórców street atu, a także warsztaty wokalno-muzyczne z udziałem artystów hip-hop i beatboxu. Interaktywne warsztaty edukacyjne miały na celu wyłonienie uzdolnionej młodzieży, która w każdym mieście wspólnie z artystami wykonała wielkopowierzchniowy mural. W wielkim finale projektu
uczestnicy zaprezentowali również swoje umiejętności nabyte w trakcie warsztatów hip-hopu i beatboxu.
Na projekt złożyły się również zajęcia dydaktyczne dla nauczycieli, pedagogów oraz animatorów kultury poprowadzone przez Jacka Czekańskiego i Tomasza Musiała, wykładowców Wydziału Wzornictwa i Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Warsztaty dla przedstawicieli kadr kultury miały za zadanie dalsze przekazywanie wiedzy o szeroko rozumianej sztuce street artu w celu ułatwienia późniejszej pracy z młodzieżą z wykorzystaniem nowoczesnych technologii artystycznych.
Wszystkie etapy projektu „Graffiti – sztuka miasta 3” wzbogacały imprezy o charakterze rodzinnego festynu z happeningami, zabawami artystycznymi i konkursami oraz spotkaniami z
twórcami street artu, hip-hopu i beatboxu.
Organizatorem przedsięwzięcia jest Łódzki Dom Kultury przy współpracy ze Stowarzyszeniem „Na Co Dzień i Od Święta” z udziałem Domu Dziecka nr 1 w Lodzi, Domu Kultury w Łęczycy, Ośrodka Działań Artystycznych w Piotrkowie Trybunalskim, Sieradzkiego Centrum Kultury oraz Zespolu Placówek Wychowania Pozaszkolnego w Sieradzu.
Projekt został dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Spektaklem „Krabat” w wykonaniu artystów z Niemiec i Polski rozpoczęły się w sobotę, 1 września, 35. Łódzkie Spotkania Teatralne – promocja w regionie łódzkim, jeden z najstarszych i najbardziej prestiżowych polskich festiwali teatralnych, promujących nowe zjawiska w dziedzinie awangardy scenicznej i teatru tańca. Po raz pierwszy w długoletniej historii festiwalu aż 9 z 12 przedstawień będzie wystawionych na scenach regionalnych. Po każdym spektaklu odbędą się dyskusje festiwalowe, a program uzupełniony jest o propozycje festiwalowe.
1 września niemiecko-polski spektakl rozpoczął 35. Łódzkie Spotkania Teatralne 2012 – promocja w regionie łódzkim
ŁST 2012 zainaugurował w sali kolumnowej Łódzkiego Domu Kultury spektakl „Krabat” w wykonaniu połączonych sił niemiecko-polskich artystów z zespołów Figurentheater Vogel & Wilde i Grupy Coincidentia. Uroczystego otwarcia festiwalu, tej najstarszej i zarazem najbardziej prestiżowej imprezy kulturalnej w regionie łódzkim dokonał w imieniu władz województwa i swoim dokonał dyrektor ŁDK, Jacek Sokalski. Chciałbym Państwa bardzo serdecznie powitać w imieniu Marszałka Województwa Łódzkiego Witolda Stępnia i Łódzkiego Domu Kultury na kolejnej edycji Łódzkich Spotkań Teatralnych, edycji w innej niż dotychczasowa formule, tym razem bowiem awangardowe spektakle będą prezentowane przez trzy miesiące na kilku scenach w regionie, w tym w plenerze, a nie jak to miało miejsce dotąd przez kilka dni i tylko w Łodzi – powiedział na wstępie Jacek Sokalski. Dziś przed nami pierwszy z 12 spektakli. Trzy z nich odbędą się w Łodzi, pozostałych dziewięć w regionie. Życzę Państwu miłych wrażeń i zapraszam na kolejne przedstawienia w ramach 35. edycji Łódzkich Spotkań Teatralnych.
Inaugurujący festiwal „Krabat”, spektakl-laureat nagrody specjalnej na XXV Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Lalkarskiej, Bielsko-Biała 2012, został oparty na XVII-wiecznym niemieckim podaniu spisanym w formie prozy w latach 70. przez Otfrieda Preusslera i opowiada historię 14-letniego sieroty, tytułowego Krabata, ofiary wojny trzydziestoletniej, który znajduje schronienie u jedenastu młynarczyków służących Mistrzowi czarnej magii, i którego od zagłady ratuje miłość. Ta sceniczna prezentacja poruszyła festiwalową publiczność nie tylko treścią, ale również formą przekazu, pełną mrocznych i efemerycznych obrazów tworzonych przy udziale ożywianych lalek i sugestywnej muzyki. Zło i jego surowe reguły, strach, upadek wartości, mroczna strona ludzkiego ja, okrucieństwo i siła uczucia to wszystko można było odnaleźć w spektaklu rozgrywającym się w ciągu 60 minut. Co ważne choć całość mocno ograniczona przez jej twórców w słowa mówione nie była pozbawiona komizmu i scenicznego humoru. Wszystko, to co można zobaczyć na scenie oparliśmy na literaturze, choć przyznam szczerze że Preusslera jest to napisane tak sugestywnie i mocno, że mieliśmy pewne obawy czy przygotowywane sceny zmieszczą się w takim bezpiecznym odbiorze u publiczności, zwłaszcza że jest to przedstawienie kierowane również do młodszego widza, ale okazało się, że obrazy te i tworzą narrację i są dobrze percypowane przez oglądających – powiedział po spektaklu Paweł Chomczyk z Grupy Coincidentia.
Pomysł przeniesienia historii Krabata wyszedł od Charolotte Wilde, z Figurentheater Vogel & Wilde, która z takim zamiarem, jak przyznała w rozmowach z publicznością po spektaklu, nosiła się od kilku lat, ze względów finansowych przedsięwzięcie udało się sfinalizować dopiero przy współudziale przyjaciół-aktorów z Polski.
W spektaklu wystąpili: Dagmara Sowa, Charlotte Wilde, Paweł Chomczyk, Florian Feisel oraz Michael Vogel, całość zaś wyreżyserowała Christiane Zanger. Scenografię i lalki zaprojektował i wykonał Michael Vogel. Muzykę skomponowała Charlote Wilde, opierając ją głównie na twórczości Biby, fragmentach poezji Christiny Rossetti oraz staroangielskich pieśniach o miłości.
Spotkanie artystów z publicznością po zakończeniu prezentacji i festiwalową rozmowę poprowadziła dr Magdalena Hasiuk-Świerzbińska.
Warto jeszcze dodać, że spektakl „Krabat” nie tylko rozpoczął Łódzkie Spotkania Teatralne 2012, zainaugurował on także na nowo działalność artystyczną w wyremontowanej sali kolumnowej ŁDK.
Tegoroczne festiwal zakończy się 8 grudnia. W ramach Łódzkich Spotkań Teatralnych publiczność będzie mogła obejrzeć artystów z Polski, Niemiec i Stanów Zjednoczonych. Spektakle będą zaś prezentowane na scenach Bełchatowa, Kutna, Łowicza, Piotrkowa Trybunalskiego, Radomska, Sieradza, Skierniewic, Wielunia i Łodzi. Wstęp na wszystkie festiwalowe przedstawienia jest bezpłatny. Budżet 35. Łódzkich Spotkań Teatralnych – promocja w regionie łódzkim wynosi 200 tys. zł, z czego 150 tys. zł stanowi dofinansowanie ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Honorowy patronat nad imprezą objął marszałek województwa łódzkiego Witold Stępień oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
ŁST 2012 – promocja w regionie łódzkim w skrócie
W 2012 r. dobiegła końca realizacja wieloletniego projektu „Pejzaż Wszystkich Świętych – rekonstrukcja krajobrazu kulturowego”. Łódzki Dom Kultury wydał publikację, będącą podsumowaniem i zwieńczeniem przedsięwzięcia.
W 2012 roku Łódzki Dom Kultury wydał publikację zawierającą opracowanie etnograficzne – opisujące założenia oraz przebieg projektu, a także informacje dotyczące powstałych w ramach „Pejzażu…” 48 obiektów małej architektury sakralnej (krzyże, kapliczki, figury przydrożne).
Wydawnictwo posiada bogatą dokumentację fotograficzną oraz mapy z lokalizacjami poszczególnych obiektów. Publikacja uwzględnia również fenomen wciąż aktywnych i bogatych w sztukę ludową regionów etnograficznych województwa łódzkiego, m.in. powiatów opoczyńskiego, rawskiego, sieradzkiego i łowickiego.
Autorzy: Andrzej Białkowski, Piotr Wypych
Wydawca: Łódzki Dom Kultury
Cena 20 zł. Książka do kupienia w Ośrodku Regionalnym ŁDK, pok. 219.
Promocja wydawnictwa:

Łódź [ŁDK]

Maurzyce [Skansen]

Piotrków Trybunalski [Kościół parafialny p.w. św. Jakuba]

Rzeczyca [Kościół parafialny p.w. św. Katarzyny]

Sieradz [Powiatowa Biblioteka Publiczna]
Projekt dofinansowany jest ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
szczegóły o VII edycji Pejzażu Wszystkich Świętych
W 2012 r. dobiegła końca realizacja wieloletniego projektu „Pejzaż Wszystkich Świętych – rekonstrukcja krajobrazu kulturowego”. Łódzki Dom Kultury wydał publikację, będącą podsumowaniem i zwieńczeniem przedsięwzięcia.
W 2012 roku Łódzki Dom Kultury wydał publikację zawierającą opracowanie etnograficzne – opisujące założenia oraz przebieg projektu, a także informacje dotyczące powstałych w ramach „Pejzażu…” 48 obiektów małej architektury sakralnej (krzyże, kapliczki, figury przydrożne).
Wydawnictwo posiada bogatą dokumentację fotograficzną oraz mapy z lokalizacjami poszczególnych obiektów. Publikacja uwzględnia również fenomen wciąż aktywnych i bogatych w sztukę ludową regionów etnograficznych województwa łódzkiego, m.in. powiatów opoczyńskiego, rawskiego, sieradzkiego i łowickiego.
Autorzy: Andrzej Białkowski, Piotr Wypych
Wydawca: Łódzki Dom Kultury
Cena 20 zł. Książka do kupienia w Ośrodku Regionalnym ŁDK, pok. 219.
Promocja wydawnictwa:

Łódź [ŁDK]

Maurzyce [Skansen]

Piotrków Trybunalski [Kościół parafialny p.w. św. Jakuba]

Rzeczyca [Kościół parafialny p.w. św. Katarzyny]

Sieradz [Powiatowa Biblioteka Publiczna]
Projekt dofinansowany jest ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
szczegóły o VII edycji Pejzażu Wszystkich Świętych
35. Łódzkie Spotkania Teatralne – promocja w regionie łódzkim.
4.10.2012, godz.19.00, Bełchatów, Miejskie Centrum Kultury, sala koncertowa, pl. Narutowicza 1a, Teatr Kreatury (Gorzów Wielkopolski) „Ku Pa”. WSTĘP WOLNY
Teatr Kreatury (Gorzów Wielkopolski) „Ku Pa”
Przedstawienie współrealizowane
przez Miejskie Centrum Kultury w Bełchatowie
Spektakl inspirowany rysunkami Marka Raczkowskiego
z wykorzystaniem tekstów Sylwii Plath i Sławomira Mrożka
reżyseria: Przemek Wiśniewski
muzyka: Piotr Misiorowski
obsada: Natalia Mioduszewska, Ewa Pawlak, Przemek Wiśniewski / Marta Andrzejczyk
foto: Przemek Wiśniewski
Recenzje
„Rysunki Raczkowskiego znane choćby ze szpalt tygodnika „Przekrój” zostały przeniesione na scenę. Dość ryzykowny zabieg. Problem w tym, aby zachować trafność i błyskotliwość dowcipu ożywiając go ruchem scenicznym. Krótko mówiąc, jak przedstawić Raczkowskiego na deskach teatru tak, aby teatr nie kabaretem, lecz teatrem pozostał? Po prapremierze w (…) można przyznać, że taka kombinacja jest możliwa. Siła spektaklu tkwi w puencie, która wieńczy każdy z epizodów. Dynamika obrazów sprawia, że obrazy łączą się w spójną całość, w której miejsce zajmuje także poezja Sylvii Plath. Okazuje się, że konfesyjny charakter twórczości poetki wpisuje się w obraz rzeczywistości widzianej oczami satyryka. Reżyser przedstawienia, Przemek Wiśniewski , po raz kolejny dowodzi, że dobór komponentów jest nieograniczony, grunt, aby je umiejętnie zrównoważyć.
Forma spektaklu jest niezwykle prosta, dzięki czemu na plan pierwszy wysuwa się treść dowcipu. Na wstępie widzowie wprowadzani są w świat absurdu, który nie kończy się wraz z zapadającą kurtyną. Spektakl bawi, ale prawdziwa zabawa zaczyna się dopiero wtedy, gdy milkną oklaski, a my uświadamiamy sobie, jak absurdalne bywa nasze życie, do którego wracamy.”
Ewa Pawlak
„…Spektakl „Ku Pa” poruszył widzów, bo aktorzy mówili o kondycji współczesnej Polski. O tym, co dzieje się i co wzbudza wiele kontrowersji. Podsłuchałam nawet na korytarzu, jak ktoś mówił, że miał wrażenie, iż mają krzyż za zastawką…”
Justyna Zielińska , wrzesień 2010
„…Moją wiarę w sens teatru odbudował spektakl „Ku Pa” Teatru Kreatury (…). Na szczęście wbrew tytułowi nie było tu żadnych głupich żartów odnoszących się do fizycznej strony życia człowieka. Młodzi ludzie w interesujący sposób przenieśli na scenę rysunki Marka Raczkowskiego, z zachowaniem jego humoru i ironicznego spojrzenia na świat. (…). Pojawiły się tematy polityki, religii i relacji międzyludzkich (…). Absurd podkreślały damskie torebki noszone na głowach przez aktorów. Byłam naprawdę pod wrażeniem ilości i różnorodności kolejnych modeli wnoszonych na scenę…”
Wioleta Rybak, „Teatralia Lublin”, grudzień 2010
Po spektaklu ok. 20.00, BEŁCHATÓW – Miejskie Centrum Kultury, sala koncertowa, pl. Narutowicza 1a
Dyskusja festiwalowa (spotkanie) z artystami
Teatru Kreatury
Prowadzenie: Marcin Wartalski
Propozycja festiwalowa
„Spektakl prezentowany jest jako zapowiedź XVIII Jesiennych Spotkań z BAT-em organizowanych przez Miejskie Centrum Kultury w Bełchatowie. Inauguracja jedynego ogólnopolskiego festiwalu teatralnego, w tym mieście, rozpocznie się 5 października 2012 r.”
Marcin Wartalski

35. Łódzkie Spotkania Teatralne – promocja w regionie łódzkim.
4.10.2012, godz.19.00, Bełchatów, Miejskie Centrum Kultury, sala koncertowa, pl. Narutowicza 1a, Teatr Kreatury (Gorzów Wielkopolski) „Ku Pa”. WSTĘP WOLNY
Teatr Kreatury (Gorzów Wielkopolski) „Ku Pa”
Przedstawienie współrealizowane
przez Miejskie Centrum Kultury w Bełchatowie
Spektakl inspirowany rysunkami Marka Raczkowskiego
z wykorzystaniem tekstów Sylwii Plath i Sławomira Mrożka
reżyseria: Przemek Wiśniewski
muzyka: Piotr Misiorowski
obsada: Natalia Mioduszewska, Ewa Pawlak, Przemek Wiśniewski / Marta Andrzejczyk
foto: Przemek Wiśniewski
Recenzje
„Rysunki Raczkowskiego znane choćby ze szpalt tygodnika „Przekrój” zostały przeniesione na scenę. Dość ryzykowny zabieg. Problem w tym, aby zachować trafność i błyskotliwość dowcipu ożywiając go ruchem scenicznym. Krótko mówiąc, jak przedstawić Raczkowskiego na deskach teatru tak, aby teatr nie kabaretem, lecz teatrem pozostał? Po prapremierze w (…) można przyznać, że taka kombinacja jest możliwa. Siła spektaklu tkwi w puencie, która wieńczy każdy z epizodów. Dynamika obrazów sprawia, że obrazy łączą się w spójną całość, w której miejsce zajmuje także poezja Sylvii Plath. Okazuje się, że konfesyjny charakter twórczości poetki wpisuje się w obraz rzeczywistości widzianej oczami satyryka. Reżyser przedstawienia, Przemek Wiśniewski , po raz kolejny dowodzi, że dobór komponentów jest nieograniczony, grunt, aby je umiejętnie zrównoważyć.
Forma spektaklu jest niezwykle prosta, dzięki czemu na plan pierwszy wysuwa się treść dowcipu. Na wstępie widzowie wprowadzani są w świat absurdu, który nie kończy się wraz z zapadającą kurtyną. Spektakl bawi, ale prawdziwa zabawa zaczyna się dopiero wtedy, gdy milkną oklaski, a my uświadamiamy sobie, jak absurdalne bywa nasze życie, do którego wracamy.”
Ewa Pawlak
„…Spektakl „Ku Pa” poruszył widzów, bo aktorzy mówili o kondycji współczesnej Polski. O tym, co dzieje się i co wzbudza wiele kontrowersji. Podsłuchałam nawet na korytarzu, jak ktoś mówił, że miał wrażenie, iż mają krzyż za zastawką…”
Justyna Zielińska , wrzesień 2010
„…Moją wiarę w sens teatru odbudował spektakl „Ku Pa” Teatru Kreatury (…). Na szczęście wbrew tytułowi nie było tu żadnych głupich żartów odnoszących się do fizycznej strony życia człowieka. Młodzi ludzie w interesujący sposób przenieśli na scenę rysunki Marka Raczkowskiego, z zachowaniem jego humoru i ironicznego spojrzenia na świat. (…). Pojawiły się tematy polityki, religii i relacji międzyludzkich (…). Absurd podkreślały damskie torebki noszone na głowach przez aktorów. Byłam naprawdę pod wrażeniem ilości i różnorodności kolejnych modeli wnoszonych na scenę…”
Wioleta Rybak, „Teatralia Lublin”, grudzień 2010
Po spektaklu ok. 20.00, BEŁCHATÓW – Miejskie Centrum Kultury, sala koncertowa, pl. Narutowicza 1a
Dyskusja festiwalowa (spotkanie) z artystami
Teatru Kreatury
Prowadzenie: Marcin Wartalski
Propozycja festiwalowa
„Spektakl prezentowany jest jako zapowiedź XVIII Jesiennych Spotkań z BAT-em organizowanych przez Miejskie Centrum Kultury w Bełchatowie. Inauguracja jedynego ogólnopolskiego festiwalu teatralnego, w tym mieście, rozpocznie się 5 października 2012 r.”
Marcin Wartalski

